η αλλη ειναι των αλλων

αγχος και αλλα

2012-02-16T01:43:00.000+02:00

Αφου ειδαμε οτι η κυρια Λίτσα Ζανετούλη ήρθε να ρίξει μια ματια στην νυν αποθηκη και μελλουσα τάξη μας, ανεβασαμε πυρετο και μετα απο πολλες περιπετειες επιστρέψαμε σημερα στο σχολείο.

μ αρεσει να περιγραφω συνοπτικα τα γεγονοτα που διαλύουν τις μερες και τις νυχτες μου .
Μικρη φανταζόμουν οτι πηδάω πάνω απο δυσάρεστα, σα να ραβω με μεγαλες βελονιες.

Διάβαζ προχτές σε καποιο απο τα rss μου τη φραση οτι με καθε παραπάνω κεράκι γενεθλίων που σβηνει το παιδι ( το αυτιστικο παιδι - και οχι μονο βεβαια) η αγωνια του γονιου για το μελλον μεγαλώνει. Εκεινο το μέλλον που παρόλο που θα θελουμε ακομα συνεχη εκαπιδευση, δε θα βρισκουμε "πλαισιο" να ενταχτουμε . Εκεινο το μελλον που ο πλυθυντικος της μανας θα γινει ενικος του παιδιου, που δε θα ειμαι εδω να γινομαι η φωνή του. Τι θα γινει αν δεν καταφέρει να έχει δική του φωνη ;

Εχω ακομα τη δουλειά μου, αλλα για πόσο ;
το ταμειο μου θα πληρώσει τίποτα για τις "θεραπέιες"; ( φέτος; σε ενα χρονο; σε 10 χρονια δε θα πληρώνει τίποτα ακόμα κι αν συνεχίσει να υπάρχει)
που θα βρω λογοθεραπευτή για pecs;

Απαντουσα σ ενα ερωτηματολογιο για το αγχος των γονιων που εχουν παιδια με αυτισμο. Φροντισα να ειμαι ηρεμη και σε καλη διαθεση για να μπορεσω να ασχοληθω με το ερωτηματολογιο, το οποιο απο μονο του ηταν πηγη αγχους. και τελικα μαλλον πολυ λαιτ τα περιέγραψα τα πράματα.τελικα ουτε να κοιμηθω μπορω ουτε να λειτουργησω γενικοτερα οπως παλια .

Αποψη "εκπαιδευτικου" και στελέχους της εκπαιδευσης : το σχολειο του παιδιου δεν επρεπε να ειναι τετραθέσιο , ηταν λάθος που αυξήθηκε η δυναμικότητα του χωρις να έχει εξασφαλιστεί αίθουσα!!
κι εγω που νομιζα οτι τα σχολεια τα φτιάχνουμε όταν υπάρχουν μαθητες , και όχι οταν έχουμε κτίρια....Δε ρωτησε ο θεούλης ποτε θα εχουν αίθουσες για να στείλει το σωστο αριθμο παιδιων που εχουν ειδικες εκπαιδευτικες ανάγκες!!!!
ειναι φρικτο το επιχειρημα. τη στιγμη που μονο 2 σχολεια ειδικα υπαρχουν στην πολη μας και ειναι και τα δυο υπερπληθισμενα.

το κακο ειναι οτι κανεις ΚΑΝΕΙΣ δεν ασχολειται με το θεμα. Το ειδικο σχολειο εχει λογο υπαρξης.Καλη η ενταξη για το γνωστικο κομματι , αλλά κάποια παιδια έχουν ελλείματα που χρειάζονται ειδικο επιστημονικο προσωπικο για να καλυφθουν.

TI αλλο;

2012-02-07T11:55:00.000+02:00

Ευτυχως , οπως λεει και η Εμμα, δεν ηταν τα παιδια μεσα.
ομως αυτη η τρυπα στην οροφη αποκάλυψε πολλά!

ολη η εκπαίδευση των αυτιστικων παιδιων ειναι μια πορεία σε τεντωμένο σκοινι.
Με νύχια και με δόντια κρατιόμαστε σε μια ρουτίνα που οταν αλλάζει δυαλυόμαστε.
και μετα παλι μαζεύπυμε τα κομματια μας και συνεχίζουμε.

Πως έχει η κατάσταση τωρα;
τα παιδια της ταξης αυτης φιλοξενουνται σε μια άλλη τάξη . με αποτέλεσμα καμμια απο τις δυο τάξεις να μη μπορει να δουλεψει όπως θα έπρεπε.
ειναι μια προσωρινή λύση , για να μη διακόψουν τελείως το σχολείο τα παιδια.
ποσο προσωρινή όμως;
Η ανάγκη για αιθουσα ειναι επιτακτικη. Σήμερα θα εκτιμηθεί το κόστος σε χρόνο και χρήμα για την μετασκευη των αποδυτηρίων της γυμναστικής σε αίθουσες διδασκαλίας.
Αυριο θα δούμε το δήμαρχο. Ο εισαγγελέας μας είπε οτι είναι δική του δουλεία η αναζήτηση των ποινικων ευθυνων.

Δε ξερω. Εγω βλέπω ότι ο πρίγκηπας παλινδρομεί , και τρελλάινομαι.
Αναρωτιέμαι , στο τέλος της χρονιας θα μπουσουλάμε????

Το "παλιο" προσωπικο του σχολείου, καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να δώσει μια αίσθηση σταθερότητας στα απορημένα ματάκια του πιτσιρίκου μου.
Σε συνθήκες που πιο αντίξοες δε γίνονται ( αυτο καλύτερα να μη το λέω γιατι ποτε δε ξέρεις).
Η μετακόμιση των παιδιών στο υπόγειο έχει αναστατώσει και το χώρο του εργαστηρίου .
οι τεχνικες υπηρεσίες τωρα που κατεβαίνουν τα παιδια του "κανονικου" σχολειου στο υπόγειο κινητοποιούνται , πράγμα που δεν έγινε τοσο καιρο που τα παιδια του ειδικου δουλευαν μεσα στην υγρασια και τη σκονη.

Οκ. το ξερω οτι για πολλους ειμαστε παιδια ενος κατωτερου θεου. Αλλα δε μπορω να το επιτρεψω αλλο΄.

η οδυσσεια ενος ξεριζωμενου

2012-02-03T09:46:00.001+02:00

Μειναμε απο ταξη μειναμε και απο δάσκαλο- ειναι αρρωστος.
Ο πρίγκηπας μου πηγαίνει σα μπαλλάκι απο τον ενα στον αλλο.
Προσπαθω να δειχνω εμπιστοσυνη στο σχολειο
αλλα μαλλον ειμαι ο μαλακας που δεν κανει φασαρία.
Ακόμα δεν εχω καταλάβει το παιδαγωγικο κριτήριο με το οποίο εναπαιδι με αυτισμο , που κατάφερε να κάθεται και να δουλεύει , αλλάζει δασκάλα τη δευτερη του χρονια στο σχολείο. Ολα τα πρωτάκια του κόσμου , εχουν τη δασκάλα τους για δυο χρονια , αν ειναι εκει. Στο σχολειο μας οχι. Για το δικο μου παιδι οχι.

και τωρα , αντι να δωσουν βαρος στο παιδακι που ειναι σα χαμενο χωρις την ταξη του και το δασκαλο του να το αγκαλιάσουν , το πετάνε ο ένας στον άλλο.
Με αηδιαζουν αυτου του ειδους οι "δασκαλοι".

Ας μου πουν υπεύθυνα και επίσημα ότι δε μπορουν να δεχτουν το παιδί μου στο σχολειο. Οχι αυτη η αναστάτωση. Αλλα αυτο θα γινόταν αν μπορουσαν να δείξουν ΣΕΒΑΣΜΟ στο μαθητη.

μια τρυπα στην οροφη

2012-02-02T11:42:00.000+02:00

η ταξη μας.

Οχι δεν εγινε σεισμος. Απλα ΠΛΗΜΜΕΛΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ. ευτυχως , ο Νασος Δεν ηταν μεσα την ωρα που το ταβανι επεφτε.

Ολοι εξανίστανται και απορουν . Πως ειναι δυνατον , τα παιδια του ειδικου σχολειου στο Δευτερο Οροφο ;μα δεν ειναι στο ισογειο το Ειδικό ;

Αλλοι λενε , ε, δεν ηταν αιθουσα ενα γραφειο ηταν . Ομως σ αυτο το γραφειο , που με το μερακι του δασκαλου μας ειχε οργανωθει σε ταξη για αυτισμο εκαναν το μαθημα τους τα πριγκιποπουλα που η νεράιδα του χιονιου τους ειχε κλέψει τη φωνη .

Η οροφη που τοσο καιρο εσταζε , και παρόλες τις έγγραφες ενημερώσεις η τεχνικη υπηρεσια δεν εκανε τίποτα, αποφάσισε να συναντησει το πατωμα.Ετσι απλα , μια μερα που τα παιδια δεν ηταν μεσα( ευτυχως).

ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

γιατι ηταν τοσο βαρια η "ψευδοροφη" ? ποιος εβαλε τοσα κιλα τσιμεντο πανω στο ξυλινο πλέγμα;
που ειναι το σχέδιο του σχολείου
ποιος το έλεγξε τελευταία φορα και το εκρινε κατάλληλο ; και πότε;
ποτε ειχαν προγραμματιστει (αν ειχαν) εργασίες συντήρησης ;

Τελικα η οροφη ανοιξε μια τρυπα για να δουμε τις ευθύνες μας;
Γιατι συμβιβαστηκαμε με αυτη την αιθουσα ;
Γιατι δεν μας δόθηκε επιλογη?
Γιατι δεν εξετάστηκαν οι εναλλακτικές λύσεις το Σεπτέμβρη; - η αιθουσα απο την πρωτη ταξη του τριθεσιου πειραματικου τι εγινε???
Γιατι δεν εγιναν το Σεπτεμβρη οι εργασίες που γίνονται τωρα στα υπόγεια ; το εργαστηριο της φυσικης π.χ. που θα μπορουσε να ειναι αιθουσα διδασκαλίας απο την αρχη της χρονιας , γιατι δε φτιάχτηκε εγκαιρα?

Τι κανουν οι διευθυντες των συστεγαζόμενων σχολικων μονάδων ; 5 παναγια μαζι τους , και προσπαθουν να "ριξουν" ο ενας τον αλλο ; Και τελικα την παταει το ειδικο;

Και ειδικοτερα ο Πριγκηπας μου ;
Περασαμε - και περναμε ακομα - μια ύφεση , ενα πισωγυρισμα που ξεκινησε στις διακοπες των χριστουγέννων. Εχουν ξαναβγει στην επιφανεια στερεοτυπίες που τις είχαμε ξεχάσει- λύσει με ενα χρονο willbarger και θεραπευτικη ακρόαση και και και ..... Και πανω που παμε να στρωσουμε , πεφτει το ταβανι στο κεφαλι μας.
Ελεος πια , προσπαθουμε να σωσουμε οτι μπορουμε απο τη ρουτινα μας , συνεχίζουμε ναπηγαινουμε στο σχολειο, εστω και σε αλλη αίθουσα, με αλλα παιδακια .
Προσπαθουμε , αγωνιζόμαστε και επιμένουμε.
Κάποιος όμως μας βάζει τρικλοποδιές , και πρεπει να πληρώσει

εχουν συνεχεια τα ερωτήματα - επανέρχομαι προσεχως.

αλλαγες!

2011-09-26T14:25:00.001+03:00

λοιπον...
η δασκαλα μας δεν ειναι φετος δασκαλα μας.
Η ΤΑΞΗ μας δεν ειναι πια ταξη μας.
οι συμμαθητες μας δεν ειναι πια συμμαθητες μας
στην καινουρια ταξη , που ειναι σε αλλο οροφο , μονη της , ειμαστε 3 παδιακια , που κανενα δε μιλαει ....
ισως ειναι μια ευκαιρια να οργανωθει το μαθημα με εναλλακτικους τροπους επικοινωνιας.
ο δασκαλος μας δεν ξερουμε ακομα τι εχει σκοπο να κανει και τι μπορει να κανει.

η αναμονη που σκοτωνει λοιπον.

σχολικο ετος 2011-2012

2011-09-22T23:18:00.000+03:00

Ξερουμε, σας λείψαμε ... αλλα εχουμε λαλήσει στο τρέξιμο.
ουτε ο φορεστ γκαμπ τετοιο τρεξιμο :-)

επιστρεφουμε λοιπον στο διαδικτυακο ημερολογιο χωρις μεγαλες υποσχεσεις.

ο μικρος πριγκηπας γυρισε στο σχολειο. Το σχολειο παραλιγο να μην ηταν εκει.
τα καινουρια παιδακια το ξανασκεφτηκαν, και αποχωρησαν.
Ειναι δυσκολο βημα να στειλεις το παιδι στο ειδικο σχολειο στα 6. μια επαναληψη του νηπιαγωγειου ειναι για τους γονεις κυριως μια δευτερη ευκαιρια να φερουν το παιδι σε μια κατασταση που να μπορει να λειτουργησει. ειναι και για το παιδι μια ευκαιρια να ωριμασει λιγο ακομα.
Το ζητημα ειναι: θα ειναι κερδισμενος αυτος ο χρονος η χαμενος για τη ζωη του παιδιου ;
και το ερωτημα απαντιεται μονο εκ των υστερων, μια και δεν εχουν καμμια αξια οι υποθεσεις για το παρελθον.

Εμεις φετος παμε δευτερη χρονια. Τελειωσαμε με επιτυχια την πρωτη.
και απο τον ιουνιο μεχρι το σεπτεμβρη εχουμε παίξει, έχουμε κανει ατομικη εργασια στο τραπεζι και στην καρεκλα, εχουμε φαει σχεδον τα παντα - φασολαδα, σπανακορυζο, λεμονατο, φασολακια, γεμιστα, μακαρονια με κιμα , γιουβαρλακια, σουτζουκακια, φακες, ομελετα , ροδακινο , καρπουζι, σταφυλι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ Ε????

πηγαμε και οδοντιατρο , κλαψαμε λιγακι αλλα καναμε μια φθοριωση κι εναν καθαρισμο!!

το παλληκαρι μας εχει πια πολυ μεγάλο λεξιλογιο κατανοησης. το λεξιλογιο ομως με το οποιο εκφραζεται ειναι σχεδον ανυπαρκτο. μονο αιτηματα , για παιχνιδι-αντικειμενο η δραστηριοτητα και για φαγητο με pecs και τιποτα λεκτικα.
Ελπιζω παντα οτι στο σχολειο ειναι σεβαστος ο εναλλακτικος τροπος επικοινωνιας, και θα γραψω εν καιρω αλλο ποστ γι αυτο.

Κατα τα αλλα.... προβληματισμοι οικονομικης φυσης
εργο-λογο για τον πριγκηπα και αγγλικα-γαλλικα -χορος -πιανο για τη νεαρα , το ολον 1000 ευρωπουλα. ο μισθος της μανουλας 800 . και τα κιλα της 80 - μια που κοψαμε το καπνισμα εδω και 4 μηνες.ελεγα φετος να επενδυσουμε στον αθλητισμο αλλα κατι πρεπει να κοψουμε ... και εκτος απο το φαι δε μουρχεται κατι αλλο.
κοβουν και τη συνταξη του παππου ... θα χει να πληρωσει τη βενζινη , 100 χιλιομετρα τη μερα για το μπειμπι σιττινγκ που δεν κανει το κρατος?

η μηπως να παρει η μανουλα αδεια ανευ αποδοχων ???

η βεβαιωση για τον αυτισμο του Νασου εληγε μεσα στο Μαιο και οι απιστευτοι τυποι δε μου ενεκριναν τη συμμετοχη στις θεραπειες του Μαϊου, λες και το παιδι σταματησε απο τη μια μερα στην αλλη να εχει αυτισμο. Αυριο , ναι αυριο 23 Σεπτεμβριου ειναι το ραντεβου με το ιατροπαιδαγωγικο για την αξιολογηση. εχουμε λοιπον 4 μηνες κερδος για τον οπαδ που δε θα πληρωσει μια για μας.
και οι τυποι στην υπαδ επιμενουν οτι η βεβαιωση απο το ιατροπαιδαγωγικο τους κανει. το γιατι τους πιστευω χρηζει περεταιρω διευρευνησης , δεδομενου οτι με εχουν κανει πατινι ουκ ολιγες φορες.
οταν μου ειπαν οτι ολοι οι παιδιατροι ειναι συμβεβλημενοι εκτος απο το δικο μου , και ετρεχα απο τον ενα στον αλλο μεχρι να βρω εναν συμβεβλημενο .
οταν μου ενεκριναν τις εξετασεις για το τσεκαπ μου γραμμενες με το ευφυες e-diagnwsh σε ενα εντυπο ολες μαζι και μαστογραφιες και αιματολογιοκες . και μετα επρεπε να παω να τις ξαναγραψει χωριστα η γιατρος , και μετα να παω να τις ξαναθεωρησουν , και μετα μου ειπαν οτι , οκ ασ ειναι 3 τα παραπεμπτικα , μια βεβαιωση φτανει για καθε γιατρο , και η ακτινολογος τους ρωταει 10 λεπτα μετα που εφυγα και λενε οτι θελουν μια βεβαιωση ανα παραπεμπτικο.

Μεγαλη Πεμπτη

2011-04-21T22:17:00.000+03:00

ολη μερα το μικρο μου δεν ειχε κέφι. απο το μεσημερι που ξαπλώσαμε και βλέπαμε στο φορητο videoclips εμεινε ξαπλωμένο στο κρεβάτι μέχρι τις 8 , σηκώθηξκε για να φάει και εμεινε καθιστο στο τραπέζι μεχρι τις 9¨30. Ειχα αρχίσει να ανησυχω, γιατι το παιδι μου δεν ειναι ποτε τοσο ήσυχο.
Μια και σήμερα είναι η Σταυρωση, ειπα να πάμε στην εκκλησια.
Ειμαστε στο χωριο του συζύγου ( οξύλιθος Κυμης) και δεν γνωρίζουμε κόσμο εδω.
Φτιάχνουμε το πρόγραμμα : θα φιλήσουμε την εικόνα , και θα αναάψουμε το κεράκι μας, και θα περιμένουμε ...
μεχρι εκει ολα καλά. Τον εσταυρωμένο δε θέλαμε να το φιλήσουμε, οκ δεν το έλεγε και το πρόγραμμα μας, και δεν ενόχλησε κι κανέναν η παράλειψη.
προχωρήσαμε λοιπον και σταθήκαμε κοντα στα κεράκια.
Σε λίγο το μικρό μου έβγαλε μια φωνούλα. Τον αγκαλιάζω και του λέω ότι εδω κάνουμε ησυχία. και ακουω απο δίπλα μου , μια θείτσα , με το μαλλί του κομμωτηρίου και το κραγιον το κόκκινο να λέει "ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ?" ΠΑΙΔΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΝΤΩ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΑΜΟΓΕΛΩ.
ομως αρχίζω να βράζω ... οχι , δε θα φυγουμε λεω μεσα μου , έχουμε δικαίωμα να είμαστε στην εκκλησία όταν το επιθυμούμε, δεν ειναι το σπίτι της να μας διώξει.
ακομα ενα τριλεπτο αντεξε το μικρο μου να κανει ησυχια. και μετά λεει "μαμα, μπαμπα, ααααα" με μια φωνουλα δυνατη σχετικα. μεχρι που ηθελε να χοροπηδήσει.
Τι καλά , δεν εχει τίποτα το μικρο μου, τζάμπα ανησύχησα σήμερα.
ομως τον πήρα και φύγαμε απο την εκκλησία, γιατι ειχα αρχίσει να βρίζω τη θείτσα μέσα μου. και δεν αντεχα το σουσουρο διπλα μου με θεμα το παιδι μου.
τελικα μας νίκησε η θείτσα.
αντε , καλη ανασταση τωρα!

πανικος

2011-04-17T23:11:00.000+03:00

panic - almοst permanent state this year.
οκ δεν τα καταφερνω. να τα προλαβαινω . ολα.
με τη γλωσσα εξω και τη ψυχη στο στομα απο το ξυπνημα μεχρι τον υπνο.
προς τα που παμε?? ξερει κανεις?
ΟΙ αμπελοφιλοσοφιες στη δουλειά (" τι ενιαια αρχη πληρωμων χωρις πληρωμες" )
το αγχος - το πραλυτικο αγχος του ανθρωπου που δεν προλαβαινει τις προ8εσμιες που 8ετουν αλλοι γι αυτον
Οι τυψεις για το χαμενο χρονο, που θα μπορουσε να είχε γινει συντελεστης θαυματων

και παντα στο μοτιβο "αυτα που θελω ειναι εφικτα επειδη τα θελω"
η απογοητευση απο την αντιδραστικοτητα μιας ?πρώιμης? εφηβείας συνδυασμένης με τη φυσιολογική κατα τα άλλα ζήλια του νευροτυπικου παιδιου, που καταλαβαίνει μεν αλλά πόσο να αντέξει την υπερβολικη προσοχή στο "άλλο"

και το blog στο ιδιο μοτίβο. πολλές πρόχειρες αναρτήσεις αλλά ποτέ δεν φτάνουν στη δημοσίευση.

Ετοιμαζομαι για "διακοπές". θα παρω αδεια , ακομα και οι υπάλληλοι του ΓΛΚ απεργήσαν.περασα ενα σαββατοκυριακο με το αδερφάκι μου και τα ανήψια που βλέπω 1-2 μερες το χρόνο, ωραία ήταν. Ο νάσος τα πήγε πολύ καλά με το θείο .
Ηθελε "κουνια", συνεχως.
οταν ο θειος εξουθενωμένος εκλιπαρουσε ενα διάλειμμα , "να πιω καφε Νασο"...
το παιδι μου με απειρη κατανόηση τον άφηνε να πιει ισαμε 2 γουλιες, και γρηγορα πίσω.
οσοι ξέρουν , καταλαβαίνουν την πρόοδο.ΟΚ δεν μπορει να καταλαβει την αναγκη του αλλου, αλλα μπορει να μπει στη διαδικασία να περιμένει.στην αρχη οχι για πολυ , αλλα στην περίπτωση μας , ολα μα ολα χτίζονται σιγα σιγα.

και δεν πιστέυω οτι κυνηγάω χιμαιρες .

Καλη χρονια!

2011-01-08T09:48:00.000+02:00

πρωτο ποστ της χρονιας.
Καθε χρόνο τετοια εποχή ελπίδες, σχέδια κτλ.
Φετος εχω καπως ξενερώσει.
Δε ξερω αν οφείλεται στην ηλικία μου ή σε πολλές μικρές απογοητεύσεις που μαζέυονται.
Κατι που η κόρη μου περνάει κατι σαν πρωιμη εφηβεια και ειναι μεσα στα νευρα , κατι που εχω καιρο να δω μια μεγάλη πρόοδο του Νάσου,
Εχω χάσει το τσαμπουκά μου - αν υποθέσουμε οτι είχα κάποτε.
Εχουμε ενα μήνα τώρα που εφαρμοζουμε το πρωτόκολο willbarger, με βουρτσίσματα και πιέσεις ανα διωρο περίπου. ομως δεν εχει γίνει καμμια δραματική αλλαγη. Κι επειδη πιστευα στην αισθητηριακη βάση κάποιων εμμονών που βλέπω να συνεχίζονται, ε, μ εχει παρει λιγο απο κάτω.
Το άλλο ειναι οτι βιώνουμε μια απομόνωση οικογενειακως .
με ενοχλεί να νιωθω πως οπου πάμε ο Νασος μου είναι ανεπιθύμητος, με ενοχλει που δεν εχω το θαρρος να επιβάλω την παρουσια του...ακομα και στο σπίτι μας όταν ερχονται φιλοι της αδερφης του και δεν τον βάζουν στο παιχνίδι τους , δεν προσπαθουν , παρολο που το καταλαβαινω , με χαλαει.
Δε ξερω αν εχουν περασει κι αλλοι απο αυτο το σημειο...
Η ευχη της χρονιας, "να ειναι γεματη καλες εκπληξεις" την κραταω και την καταθέτω.
ξεκινησα να γραφω με μαυρη διαθεση , αλλα νομιζω πως τη ξορκιζω λιγολιγο

μελη της οικογενειας

2010-11-02T22:21:00.000+02:00

- μαμα να σου γνωρίσω την αδερφη μου , το 5ο μελος της οικογενειας... απο δω η Μ...
- αγαπη μου, εγω εχω γεννησει μονο 2 παιδια, δεν ειναι αδερφη σου, ειναι η γατα σου, αδερφος σου ειναι ο Νασος.
- καλα, παντως ειναι μελος της οικογενειας
οκ.

στο αυτοκινητο:
-μαμα,ενταξει, εδεσα το καλαθι της γατας με τη ζωνη ασφαλειας, μη πεσει σε κανενα φρεναρισμα
-μπραβο αγαπη μου.
-ετσι ολα τα μελη της οικογενειας ειναι ασφαλη, την εδεσα εγω γιατι δε μπορει μονη της.
- ναι μωρο μου, οταν ενα μελος της οικογενειας εχει μια δυσκολια η οικογενεια το βοηθαει.
-σωστα!

γενικα

2010-10-29T16:35:00.000+03:00

και μετα τα γενεθλια, αφου πηγαμε μια μερα σχολειο , αρρωστησαμε!
ενας μικρος πυρετουλης 38 βαθμοι κελσιου και το υπερκινητικο χοροπηδηχτουλι εγινε γατι, που ξαπλωνει απο κρεβατι σε καναπε σε αλλο κρεβατι κ.ο.κ. Το θεμα συνεχιζεται χωρις πυρετο αλλα με διαρροιες- που ευτυχως προλαβαινει να παει τουαλετα.Δεν παμε σχολειο και σιγα σιγα ξαναβρισκουμε το κεφι για χοροπηδηματα.

η τελευταια του εκπαιδευτικου τυπου δραστηριοτητα ηταν το μαθημα της λογοθεραπειας.
Ενα θεμα που καιει και δεν ξερω πως να το χειριστω.
Στοχος : να μαθει να αρνειται με αποδεκτο τροπο. οκ δε μπορει να πει "οχι" , αυτο που κανει ειναι να σπρώχνει και να γκρινιαζει , και του μαθαινουμε να κουναει το κεφαλι αρνητικα. επειδη και το ναι ειναι κουνημα κεφαλιου , υπαρχει μπερδεμα.
Προκειμενου να βρεθει στην κατασταση να θελει να αρνηθει η λογο του προτεινει να φαει διαφορα που δε θελει.( γιατι οτιδηποτε αλλο σε αντικειμενο το θελει απλα και μονο για να το πεταξει).ομως δεν υπαρχουν αρκετες επιλογες , και γινεται το λαθος ( τραγικο κατ εμε αλλα η λογο δεν το βλέπει ετσι) να τον ρωταει επανειλημμενα αν θελει κατι το οποιο πριν απο 5 λεπτα εχει αρνηθει. Ο νασος κανει το λαθος και λεει "ναι" χωρις να το εννοει, οποτε η λογο του το μπουκωνει. Κλαματα στριγκλιες αναγουλα... μετα απο καμμια 10ρια επαναληψεις και αφου του πιανει τα χερια για να μη σπρωξει , καταφερνει να κανει την κινηση της αρνησης. εχω τις επιφυλαξεις μου αν αυτο θα δουλεψει τελικα. Και ως συνηθως παιρνω την γνωστη αποφαση - αφου δεν το κανουν οι αλλοι για το παιδι μου θα το κανω εγω σωστα!

Γενεθλια 2

2010-10-24T23:30:00.006+03:00

και ναι !!!
σημερα κυριακη 24 οκτωβριου 4 μερες αφου κλεισαμε τα 7 ΣΒΗΣΑΜΕ ΚΕΡΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΤΑ!!!

ΑΦΟΥ οπως προανεφερα, ειχαμε κανει ενα παρτυ στο σχολειο, και ειχε προηγη8ει και το επεισοδιο με το ατυχημα της προηγουμενης Κυριακης, το διλημμα ηταν το εξης
να κανουμε η να μην κανουμε παρτυ για τα γενεθλια ;
η μια αποψη ηταν "οχι" , γιατι γιορτασε στο σχολειο , γιατι δεν εχει νοημα το γεγονος γι αυτον, γιατι αν του μαζεψουμε πολλα παιδακια γυρω γυρω μπορει να πετάξει κατι σε καποιον η να ζοριστει απο την πολυκοσμια και να βγαλει αρνητικες συμπεριφορες.
Η αλλη αποψη ηταν :ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΤΥ.οχι μονο για το Νασο , αλλα για ολους μας. Ο νασος ειναι ενα εφτάχρονο πια παιδάκι και έχει δικαιωμα να του εύχονται για τα γενέθλια του.Πρεπει να μαθει τι ειναι τα γενεθλια, και στο κατω κατω εγω σα μαμα τη μερα που τον γεννησα και ηρθε στη ζωη μου θελω να τη γιορταζω!!!!
σημειωτεον: περσι δεν καναμε παρτυ.

Αν αποφευγουμε να τον εκθέτουμε σε καινουρια πραγματα, ακομα και αυτα που τον δυσκολευουν δεν του δινουμε την ευκαιρια να τα κατακτησει
Ετσι λοιπον η μερα τυχαια ξεκινησε με το παρτυ μιας φιλης σε παιδοτοπο.
η φαση 1 λοιπον του σχεδιου πηγε ανέλπιστα καλα - ειδαμε την τουρτα , τα κερακια , το τραγουδακι , τις ευχες.
Μετα καναμε πρόβα μικρη και ελεγχόμενη. Να φυσαει ξερει αλλα μεχρι στιγμης μονο με σφυριχτρες καλαμακια κτλ.
Ετσι χρησιμοποιησαμε ενα βοηθητικο καλαμακι.
φαση2 φυσαμε με το καλαμακι και σβηνουμε ενα κερακι.
φαση 3 το επαναλαμβανουμε με κερακι πανω σε κεικ και παιδια τριγυρω (εθελοντες η αδερφη με τους κολλητους.
φαση 4 (μετα απο λιγο ) σβληνουμε φυσωντας απο καλαμακι 3 κερακια και ειμαστε ετοιμοι
φαση 5 . μαζευεται ολος ο κοσμος - καπου 15 ξαδερφακια
φαση 6 ερχεται ο νασος αλλα εχω ξεχασει να αναψω τα κερια , μεχρι να το αναψω εφυγε.
φαση 7 με αναμμενα τα κεράκια , και τον κοσμο τριγυρω , φυσηξε μεσα απο το καλαμάκι και εσβησε και τα 7 κερακια του
τελος: για 1 λεπτο καμαρωσε το κατορθωμα του

Τελος καλο ολα καλα, ολοι διασκεδασαν, και δεν ειχαμε ατυχηματα.

σημερα ειναι Τετάρτη

2010-10-20T09:20:00.002+03:00

-σημερα είναι Τετάρτη και θα κανουμε ενα πάρτυ!
- Γιατι θα κανουμε πάρτυ;
- είναι τα γενεθλια του Νάσου
- και τι θα πουμε στη μαμα του ?
" να τον χαιρεστε!, Χρονια πολλά ! , να είναι ευτυχισμένος"

αυτος ο διάλογος μου έφτιαξε το κέφι σήμερα, οταν το πρωι στο σχολείο πηγα να αφήσω γλυκα και κεράκια.Τα παιδακια της μεγάλης τάξης στο πρωινο τους προγραμμα ειχαν ήδη συζητησει το ξεχωριστο της σημερινης μέρας.

"πως παει ο Νασος? " μια ερωτηση που δυσκολευομαι να απαντήσω σύντομα σε όσους απο πραγματικο ή τυπικο ενδιαφέρον με ρωτάνε.
Τι να πω?
ότι προσπαθουμε να αυξησουμε το χρονο συγκέντρωσης οταν κανει εργασίες?
ότι δε ξερουμε πως να αντιμετωπίσουμε την εμμονη να πετάει πράγματα που εξελίσσεται σε επικίδνυνη για τους γυρω του ( την κυριακη πεταξε ενα κομματι ξυλου στο κεφαλι μιας φίλης του, και της εκανε απιστευτο καρούμπαλο) Δεν ειναι μονο η χαρα της βολής. εχει ανάγκη να πετάξει δυνατα , σε καποιο στόχο για να κανει θορυβο. Το κανει οταν ειναι μονος του, οταν θυμωνει, οταν θελει να τραβηξει την προσοχη, οταν αυτο που κραταει του ζητησουμε να το δωσει πισω η να το βαλει στη θέση του. Να προλαβει να το εκτοξευσει παση θυσια.
Δοκιμασαμε να βαλουμε ενα στοχο στον τοιχο του , να πεταει εκει. ο στοχος ηταν στρογγυλος. την αλλη μερα πετουσε πραματα πανω στο στρογγυλο ρολοι του τοιχου.
εχει πολλές λειτουργιες αυτη η κίνηση και ειναι δυσκολο να βρουμε υποκατάστατο.
Αν υπάρχουν ιδέες και λύσεις για το σπιτι θα εκτιμηθουν!

ονειρα γλυκα

2010-08-16T23:26:00.004+03:00

το πατατίνι μου περνάει καλά με τα παιχνίδια που εφευρίσκει , τα οποια εχουν πάντα βάση το μοτίβο "πετάω - μαζέυω".
Η αδερφουλα του ψωνισε απο το πανηγύρι ένα μονόκερο φουσκωτο (σημειωση- για τη μαμα που εψαχνε μονοκερο στη fairyland), απ αυτα τα μπαλόνια που είναι γεμάτα με ηλιο.Για να τον φτάσει έμαθε να τραβάει το σκοινι μια με το ένα χέρι και μια με το άλλο.Μια στιγμη μου φάνηκε πως προσπάθησε να πει "αλογο".
Σήμερα βγηκαμε και στην αυλη.!! και μαζέψαμε όολες τις σάπιες αχλάδες και βανίλιες απο τον κήπο του παππου. τα ζουλήξαμε να βγάλουν ότι υγρο ειχαν και τα πεταξαμε στο κουβα με το νερο!

πηγαμε αργα για υπνο- γιατι ειχε αντίρρηση.
ηθελε σφιχτη αγκαλια , και κρατουσε και τα πλαστικα παιχνιδακια που δεν προλαβε να πετάξει.
Αγκαλιά είπαμε το παραμύθι, για την κοκκινοσκουφίτσα, που κάνει οτι κανει και ο νασος και στο τέλος παει για νάνι.
-και αφου ηπιε ολο το γάλα πηγε στο δωμάτιο της μονη της για νάνι
-... ( πιο σφιχτη αγκαλια)
- γιατι και η κοκκινοσκουφιτσα εχει δικό της δωμάτιο , αλλο η κοκκινοσκουφίτσα και αλλο η μαμα
-... ( πιο σφιχτη αγκαλια και μαγουλο στο μαγουλο της μαμας)
-η μαμα την παιρνει αγκαλίτσα μέχρι να ερθει ο υπνος, που μας ξεκουράζει , και μετά παει και η μαμα για υπνο
-... ( χαλαρωνουμε λιγο τη λαβη)javascript:void(0)
- ονειρα γλυκα πριγκηπάμου, σ αγαπω πολυ.θα πάω κι εγω για νανι ...
-... ( η αναπνοη γινεται πιο βαθια )
σ αυτο το σημειο παω να του παρω απο τα χεράκια το παιχνιδι, το αφηνει και κρατάμε χερακι αλλα 1-2 λεπτα .
Κοιμηθηκε!
Μπορει να μη μιλάει το αγγελούδι μου, αλλά αυτες τις στιγμές δεν τις αλλάζω με τιποτα.
Για μενα ειναι σα να μου εχει πει "καληνυχτα μαμα μου "

χαλαρωση ??!!

2010-08-13T23:51:00.010+03:00

οι διακοπες κοντευουν να τελειωσουν,
λειτουργουμε εδω και πολυ καιρο "χωρις προγραμμα" και εχουν αρχίσει να με ζώνουν τα φίδια για το Σεπτέμβρη.πως θα ξαναμπουμε σε προγραμμα? ποιος θα μας βοηθησει με το PECS που το σνομπαρουν ολοι οι λογοθεραπευτες εδω? μηπως το εχω αφησει πολυ χαλλαρο το μικρο και δε θα μπορω να το μαζεψω με τιποτα?

Σημερα περασε ολη τη μερα μεσα στο σπίτι. το παιχνίδι - στα όρια η μαλλον περα απο τα όρια της εμμονης - ηταν :πεταω και μαζευω και ξαναπετάω τουβλακια και σχηματάκια πισω απο το κρεβατι και μεσα στο τζάκι.Επικοινωνουσε μονο για να ζητησει "βοηθεια" αμα κατι δεν έφτανε να το πιάσει.
Δεν ηθελε ουτε να βγούμε στην αυλη για κουνια!!!

Ισως ηταν κουρασμενος απο χτες, στη θαλασσα, που είχε κύμα.ο Νασος με το σωσίβιο - δεν κολυμπαει ακομα- περασε μια απο τις καλύτερες μερες του στη θαλασσα. Να περιστρέφεται , να αφήνει το κυμα να τον σηκωσει ψηλα ... σα να ηταν μεσα σε κουνια-ρευστη εμενα ετρεμε η ψυχη μου, καταπια εκατο λιτρα νερο και το μαμούνι είχε σκάσει στα γέλια!!!

Απο την αναφορα της σημερινης μέρας , το καλό είναι ότι για πρωτη φορα εβαλα ντομάτα στο τοστ και μπορω να πω οτι σημαντικο ποσοστο πρεπει να εχει φτασει στο στομάχι.θυμηθηκα μια γνωστη που είχε κανει μαστερ στο τοστ. Μεχρι και φασολακια ειχε ταισει στο μικρο αναμεσα στις δυο ψημενες φετες ψωμιου!!Λεω να το προχωρήσω κι εγω.
Αν και εκεινη η ερευνα που ελεγε οτι το περιορισμενο διαιτολογιο που έχουν τα παιδια με αυτισμο δεν αναστέλλει την αναπτυξη τους με χαλαρωσε καπως στο θεμα του φαγητου.Και πράγματι, το μικρουλι μου εχει κανονικο προς το πανω οριο του υψους της ηλικιας του.

Μου εστειλε ενας φιλος ενα ενδιαφέρον blog δεν το ειχα εντοπισει... το ξερατε?

κλασσικα εχω κι αλλα να πω αλλα το αφηνω για το επομενο ποστ

ταξιδευουμε

2010-08-02T10:07:00.002+03:00

Μετα απο ενα μηνα και στο περιβόλι,
οπου εντρυφίσαμε στην κουνια ( ορθιος, στριφογυριστα, με τα γονατα , μπρουμυτα κτλ)
και αφαιρεσαμε προσεκτικα ΟΛΑ τα μπουμπουκια απο τα λουλουδια στα παρτερια ,
και μαδησαμε τα φυλλα απο ο,τι πράσινο
και δοκιμασαμε ολα τα ξερα συκα απο χαμω πριν τα δωσουμε να τα φανε τα ζωακια
αφου γεμισαμε με πετραδακια, σαλιγκαρια, συκα, φυλλα και ξυλαρακια ο,τι κουβα/λεκανη/λακκο/ πισινα - και γενικως δοχειο η μερος που μαζευεται εστω και μια χουφτα νερο
....
ταξιδευουμε σημερα για την αλλη γιαγα...
Για να δουμε τι θα δουμε.

άλλα λέει η θειά μου, άλλα ακούν τ' αυτιά μου

2010-06-25T22:13:00.003+03:00

η αλλιως πως την παταμε πολλές φορες σαν πρωτάρηδες, οσα και να ξέρουμε για τον αυτισμό και για το συγκεκριμένο "ίνστανς" που μεγαλώνουμε.

Η κουνια είναι απο τα πιο αγαπημένα "αθλήματα" του μικρου μου πρίγκηπα.
Απο τα Χριστουγεννα και μετα, δειλα δειλά δοκιμάζουμε να το κανουμε αμφίδρομο, να μαθει κι αυτος να σπρωχνει το αλλο παιδάκι, και όχι μονο να προσπαθει να το κατεβάσει.
Ειμαστε λοιπον στο περιβόλι, η αδερφή του στην κουνια , και ο Νασος προσπαθει να εμπλακει. Πάει μπροστά της και τη σπρώχνει.
του λέω: όχι έτσι Νάσο μου , στην πλάτη να σπρώχνεις.
και το μικρό μου , γυρνάει την πλάτη του και προσπαθει να σπρώξει την κουνια ΜΕ την πλάτη !!!!

Ειναι τοσο πολύπλοκη η ομιλία για το παιδάκι μου. Πιάνει σκόρπιες λέξεις , αλλα προθέσεις, επιρρήματα, προσδιορισμους ... ειναι πολλά!! κι εγω θέλω να εχει ακούσματα απο "κανονικη" ομιλία , αλλα μερικές φορές πρέπει να εκφράζομαι πολυ προσεκτικα.
Νιώθω λιγο αβολα οταν το βλέπω να προσπαθει να ανταποκριθει σε κάτι που καταλαβαίνει στο περίπου...

διαφορα απο τον τυπο

2010-06-08T15:34:00.007+03:00

διαβάζω εδω :
Η οικογένεια χρειάζεται υποστήριξη, σύστημα και οργάνωση και κυρίως χρειάζεται να αναγνωριστεί ότι η εκπαίδευση είναι ο τρόπος εκείνος που αποτρέπει τον εγκλεισμό σε ίδρυμα των αυτιστικών ατόμων. Η εκπαίδευση είναι θεραπεία όταν εστιάζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες των ατόμων αυτών. Το σχολείο είναι το φυσικό περιβάλλον του παιδιού και εκεί μαθαίνονται οι κοινωνικές δεξιότητες και η επικοινωνία। Δεν μαθαίνονται στα γραφεία των ειδικών।( <-το λινκ σε άρθρο- ερευνα για τις εργασιακές σχέσεις των λογοθεραπευτων στην αττικη: σημειώνω το ότι στους γονείς δεν αναφέρεται αν αυτος που δουλεύει με το παιδι τους ειναι λογοθεραπευτης/ ασκουμενος κτλ .

ψάχνω τις παρουσίες των σχολείων στο ιντερνετ।
βλέπω στο ειδικο σχολείο Λάρισας ( ३० παιδια - οχτω δασκαλοι )
πεντε χρονια πριν λειτουργησαν για πρωτη φορα τμημα αυτισμου।
εχουν και φωτογραφικο υλικο απο τις ανεξάρτητες ।
αραγε τι εχουν κάνει απο τοτε μεχρι τωρα?
η ενημερωση της σελιδας σταματα εκεινη τη χρονια

Σχολικες γιορτές

2010-06-07T16:16:00.007+03:00

Χρωστάω σε κάποιους αναγνώστες μια αναφορα για τη γιορτούλα μας.
εχω πάντα την εντύπωση οτι με διαβαζουν μονο γνωστοι,και φίλοι.Ομως τελικα η αλήθεια είναι ότι δε ξέρω ποιοι μπορει να ρίχνουν δεύτερη ματια σ ενα τόσο προσωπικο και ειδικου ενδιαφεροντος blog.
ένιγουεϊ, το υποσχέθηκα οπότε πάμε στο ψητό।
Φωτογραφικη καλυψη δεν εχει, δεν προλαβαινω να επεξεργαστω εικονες।।

Μετα απο 4 χρόνια προσπαθειων - και αφου, εκλογικεύοντας όσο με επαιρνε, το πήρα απόφαση ότι οι έννοιες "σχολικη παράσταση" και "γιος μου" θα ακολουθουν παράλληλες πορείες, φέτος έγινε η τομή.

Τα νηπιαγωγακια μας συμμετείχαν στη θεατρική παράσταση του Ειδικου Δημοτικου Σχολείου.
Στο θέατρο, ένα χώρο έξω απο το γνωστο και οικειο σχολείο τους.
Με ρόλους που κατάφεραν να φέρουν εις πέρας.

Προλαβαίνω εδω τα σχόλια μ/αερικων δηλώνω ευθαρσως οτι "ναι συγκινήθηκα".
οχι απο τη ματαιοδοξία της μαμας που θέλει να δει το βλαστάρι της να λεει το ποίημα.
επειδη είδα το μοναχούλι μου να συμμετέχει - οσο αντεχε - σε κατι ομαδικό.
δε ξέρω αν το χάρηκε ή τι κατάλαβε, αλλά μου άρεσε που το εκανε.επαιξε ενα ρολο σε μια ομάδα.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΛΙΓΟ ΑΥΤΟ!!!
Γενικα, κανένα παιδάκι δεν "εκανε κρίση" και δεν αρνηθηκε να ανεβει στη σκηνη.
Το έργο ηταν " η Ωραια κοιμωμένη" σε μια πραγματικά πολυ καλη διασκευη απο τις δασκάλες του σχολείου.Ηταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των συγκεκριμένων παιδιών, με σεβασμό στις προσωπικότητες και τις ιδιομορφίες τους.

Είδα παιδάκια, που στο γενικο σχολείο είχαν καταπιει τη φωνή τους, να υποδύονται βασιλικους ρόλους με αέρα και αυτοπεποίθηση επαγγελματία.είδα "ζιζάνια" να παίζουν με υποδειγματική πειθαρχία αλλα και με χαρά το ρόλο τους.

Είδα τον πρίγκηπά μου, στο ρόλο ενός καλεσμένου στα γενέθλια της πριγκήπισσας, να ανεβαίνει - μεσα στα φωτα και τις μουσικες - να αφηνει το "δωρο του " στην πριγκήπισσα, και κρατώντας απο το ένα χέρι το μεγαλύτερο παιδι και απο το αλλο το μονιμο αγαπημένο κουταλάκι να κάνει το πέρασμά του απο τη σκηνή.
και φορούσε και στολή.Χωρις φτερα και πουπουλα - που δε 8α τα ανεχόταν με τίποτα- μια "απλή πριγκιπική στολή".
Τα κοστούμια όλης της παράστασης ήταν άψογα, και φτιάχτηκαν με έξοδα του σχολείου (του δημοσιου ειδικου σχολείου) και όχι με τα εξτρα ευρω που συνηθίζεται να κοστίζουν στους (ιδιωτικους) παιδικους σταθμους και τις σχολές! και μη φαντάζεστε καμμια χορηγία, με τα λεφτα απο το παΖάρι τους, απο τα έργα που κάναν ολη τη χρονια τα χεράκια τους στο εργαστήρι του πηλού, της ξυλουργικης, τις χειροτεχνίες τους κα τα αρωματικα βότανα του κήπου τους.

ηταν πολυ ομορφο।
Εσεις , πως τα πάτε με τις γιορτες και τις παραστάσεις?

Στοχοθέτηση- το μεγάλο σχολείο

2010-05-20T10:31:00.005+03:00

Αφου λοιπον εξαντήσαμε τη διετία στο ειδικό νηπιαγωγείο, ήρθε η ωρα να πάμε στο μεγάλο σχολείο. Πάμε φετος για ειδικό δημοτικό.
καναμε λοιπον την αιτηση μας για το πειραματικο ειδικο.
Η πρώτη εντύπωση απο το σχολείο καλή.ΕΙΝΑΙ ειδικο σχολείο. Συστεγάζεται βεβαια με αλλα 4 , και εχει μονο 3 αιθουσες, ΑΛΛΑ το πρόγραμμα τους ακολουθεί το αναλυτικό - οι αίθουσες και οι δραστηριότητες είναι οργανωμένες ( ΤΕACH) , προσπαθουν να "τρεχουν" προγράμματα ενταξης στον πραγματικό κόσμο ( π.χ. τα παιδια πανε με το δασκαλο ή καποιον απο το ειδικο προσωπικο σε τράπεζες/ υπηρεσιες, μαγειρεύουν το πρωινό τους , φυτεύουν τις ντοματούλες τους , ψωνίζουν στο σουπερ μάρκετ) .
Το "μισσιον και το βίζιον" του σχολείου είναι να γίνουν τα παιδάκια όσο πιο αυτόνομα μπορουν - και το υποστηρίζουν.
θέλουν να χρησιμοποιουν το τετράδιο επικοινωνίας σπιτιου-σχολείου , και το υποστηρίζουν
Ατυπα - και χωρις τα φετινα γκαζια της Διαμαντοπούλου- αυτοαξιολογουνται ανα βδομαδα/μηνα/ετος και νομιζω πως αυτο το σχολειο εχει να μας δώσει πολλά.
Η διευθύντρια πρόθυμη να μας βοηθησει να αναλύσουμε/οργανώσουμε τη μέρα του Νασου στο σπίτι και στο περιβόλι ... και γενικα, φαίνονται να γνωρίζουν το αντικείμενο.

Ολα αυτα τα εντυπωσιακά σε συνδυασμό με αυτα που έχουν δει τα ματάκια μου στο αλλο σχολειο ( δασκάλες να αποκαλούν τα παιδια "βλακες" , να απειλουν ότι " θα φέρουν τον αστυνόμο αν επαναληφθει" κτλ ) έκαναν το θέμα της επιλογής σχολείου σχετικά απλό.
θα παμε λοιπον οταν τελειώσουν τα μαθήματα για μια πρώτη αξιολόγηση, να πάρουμε και οδηγίες για το καλοκαιρι, και θα κάνουμε αλλη μια το Σεπτέμβρη για να βάλουμε τους στόχους της χρονιάς.

Τη Δευτερα τα νεότερα

2010-05-13T13:12:00.003+03:00

για το σχολείο που θα πάμε του χρόνου.
προς το παρον γεμίζουμε τις ώρες με φυσική δραστηριότητα με νόημα ( στο περιβόλι της γιαγιας και του παππου : ποτίζουμε - κουβαλαμε ποτιστηρι , ταϊζουμε τα ζωάκια, κανουμε χαλαρωτικη και ακροβατικη κουνια ή αιώρα )
Χτες , που το πρόγραμμα ηταν γεμάτο όλη μέρα, δεν κατεφυγε σχεδόν καθόλου στο "κοπανω- το μαγουλο- με-οτι-κρατω". βεβαια , πέσαμε πολυυυυ νωρις για υπνο , αλλα νομιζω ειμαστε σε καλο δρόμο.

ειμαστε ακομα ζωντανοι

2010-05-11T14:04:00.003+03:00

περνάμε καταστάσεις άγχους.
Εγω γιατι μια με τις διακοπες , μια με την αναγκαστικη ακινητοποιηση λογω μεσης εχω χασει όλο τον απρίλη και τωρα τρέχω και δε φτανω...στη δουλεια στο σπίτι παντου..
ο Νάσος , δε ξέρω ακόμα την ακριβή αιτία , αλλα εμφανιζει συμπτώματα ύποπτα.
Κουβαλάει εδω και 15 μερες σφτιχτα στα μικροκαμωμένα του χεράκια 5 κουζινικά ( σπάτουλες της αληθινης κουζίνας, τηγανακια της ψέυτικης, κουταλακια μανταλακια , και γενικως αντικείμενα τα οποία μπορεί να τα κοπανάει στο μάγουλο του.Αυτο το θεμα με το κοπανημα στο μάγουλο ειναι μαλλον αισθητηριακης προέλευσης.
Μπορει να τα αφησει για να κάνει καποια άλλη δραστηριότητα οπως μάθημα αλλα πρέπει να τα βλέπει δίπλα του , και προσπαθεί να ξεμπερδέψει γρήγορα για να τα ξαναπάρει.
τελευταία , έρχεται στο διπλο για να κοιμηθει . Λέμε καληνύχτα , σκεπάζεται στο κρεβάτι του , στριφογυρνάει 1-2 ωρες και μετα τσουκου τσουκου ερχεται και χωνεται στο διπλο για να τον πάρει ο ύπνος.Λέω να μην τον πιέσω με το θέμα αυτο , αλλα φοβάμαι μην εγκατασταθει καινούρια ρουτινα υπνου ...

Μου λείπει το blog της Μαριλένας, και των υπολοιπων που εχουμε πεσει σε νάρκη.
Είμαστε βαρκούλες στον ωκεανο , και εχουμε ανάγκη να βλέπουμε η μια τα φώτα της άλλης.Σε τι φάση βρίσκονται αραγε οι υπόλοιποι?

Το θέμα τωρα είναι το σχολείο. Στη Ρόδο 2 επιλογές έχουμε , ενα ειδικο και ενα ειδικο-πειραματικο.αυτη τη βδομαδα θα καταλήξουμε ποιο μπορει να βοηθησει το παιδι μας του χρόνου.

δε ξερω

2010-04-20T14:52:00.006+03:00

ηθελα στο blog να μαζευω τις οποιες θετικες μου σκεψεις , να τις κοιτω απο μακρια και να παιρνω θαρρος. πιστευω στη θετική σκέψη. όχι οτι αμα κανεις θετικες σκεψεις δε θα πεθανεις αλλα τουλάχιστον βρισκεις λογους και κεφι για να ζησεις.
ειμαι πανω απο βδομαδα στην κατάσταση "κατακοιτη" - κανω ησυχια για τη μεση μου.
Η αναπηρία σε ολο της το μεγαλείο.βαζω τα κλαματα οταν δε μπορω να γυρίσω καν πλευρο στο κρεβατι.ο γιατρος λεει χρειαζεται υπομονή.το βλεπω να τραβάει σε μακρος και απελπιζομαι. που ειναι η θετική μου σκέψη? που ειναι η τινκερμπελ να μου τη θυμίσει?

οι ανεπαρκειες γίνονται φίδια φαρμακερά. οι αντοχές εξαντλούνται.

Θελω να τα πω, να κλαφτώ, να γκρινιαξω.
Εχω αναλάβει - απο μονη μου , επειδη κανεις αλλος δεν έχει το σωστό τάιμινγκ, επειδη εχω το γονίδιο της μεσογειακης μαμας (?) δε ξερω πως και γιατι. παντως εχω αναλάβει την καθημερινότητα , και τωρα που είμαι με τη μέση σε κρίση το σύμπαν καταρρέει γύρω μου.
Εκτος απο τη μανα μου κανεις δε με θυμαται που λεει και το τραγουδι.
ευτυχως κι αυτη η γυναίκα. πάντα πρόθυμη να προσφέρει, να βοηθήσει , να υπηρετήσει με χαρά.Χαρη σ αυτην το μικρο μου δε στερηθηκε παιχνιδια και αγκαλιές.ειναι πραγματικη ανακουφιση να ξερω ότι περνάει τη μερα του με παιχνίδια/μαθηματα/επικοινωνία και οχι χαμενος στα κολληματα του.

... συνεχιζεται

σκορπια διαφορα

2010-02-10T09:15:00.002+02:00

Το βράδυ επιμένει να ξαπλώσει στον καναπέ.
πάμε στο κρεβάτι του.
Το πρωι τον βρίσκω στον καναπέ, κουκουλωμένο απο τη μεση και πανω με το ριχτάρι.

Λογοθεραπεία : 45 ευρω για λιγότερα απο 40 λεπτα. Μαθαίνει να λέει λέξεις όπως "ναι", "εγώ", "όχι" και "μαμα" . Οχι όμως να τις χρησιμοποιεί.Σε κάθε περίπτωση μπορεί να δοκιμάσει όλες τις παραπάνω λέξεις......

Στο δρόμο: περνάω έξω απο το νεκροταφείο, και παραλίγο να πατήσω μια γιαγιάκα.Ντυμένη στα μαυρα , με τακουνάκι και τσαντούλα στο χέρι, με κλίση 45 μοιρων, μαλλον επιστρέφει απο την πρωινή επίσκεψη στο ταίρι της.

Σήμερα: είναι το αποκριάτικο πάρτυ του ειδικου σχολείου. πληρώνουμε 2,5 ευρω για τον καφέ και τα φαγώσιμα ρεφενε. Πέρσι μπήκαμε-ειδαμε( ότι δεν είχε μέρος να σταθεί βγήκαμε. Φέτος θα ξαναπάμε. Τι περιμένω; να δω το Νάσο να χοροπηδάει και να χορεύει μέσα στο πλήθος. Αν μας προκύψει καθιστή κατάσταση θα φύγουμε πάλι.Για να δουμε ....

Στο νοσοκομείο της Ρόδου έχει έρθει παιδοενδοκρινολόγος. Η κοινωνική λειτουργός του σχολείου ζήτησε την άδεια των γονεων για να προγραμματιστουν ραντεβου για όλα τα παιδιά του ειδικού.Η ίδια προσπαθεί επίσης να κανονίσει ομαδικά ραντεβού για μαστογραφίες των μαμάδων.Αφορμη η απώλεια μιας μαμας απο αυτη την αιτία. Δεν είναι καλό που θέλουμε σπρώξιμο να φροντίσουμε τον εαυτό μας,είναι αλήθεια. Μ'αρέσει όμως που κάποιος μας το θυμίζει.

one step at a time

2010-01-27T17:46:00.004+02:00

απο τη μια η Μαριλένα, από την άλλη η Μαρία .... το μελλον είναι εκει και μας περιμένει.
έχουμε τόσα να κάνουμε μέχρι τότε!

θυμάμαι η πρώτη μου ανάρτηση στο blog ήταν η μεγάλη χαρά που ο νάσος έβγαλε τα πάμπερς.Μεχρι πριν ένα μήνα ,με κομμένη την ανάσα είχα πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι μπορεί και να μη τα καταφέρει να αυτονομηθει.Λόγια ουδέτερα αλλά σκληρά "η αυτο-υπηρέτηση στο θέμα της τουαλέτας είναι σημαντική για τα άτομα που ζουν σε ιδρύματα" . Μετά πήγαινε όταν του το θυμίζαμε , αλλά πάλι καπου διαβασα ότι θα μπορούσε να μείνει για όλη του τη ζωη σε αυτο το σταδιο . Τώρα πηγαίνει μόνος , επιτέλους αυτές τις "μυλόπτρες στα πόδια μου" μπορώ να τις πετάξω.

τι είναι μαύρο και μας κάνει τη γνωστή άσεμνη χειρονομία;

πριν τελειώσω τη συγγραφή της παρούσας ανάρτησης, ο νέος, καταμεσής του σαλονιου και πάνω στο χαλι, κοκκαλώνει και κάνει τσισάκια !!!!
αντε πάλι οι μυλόπετρες ...
ψυχραιμια , τον βάζω να τα μαζέψει, επιμένω ότι πρέπει να πηγαίνουμε τουαλέτα και τον τραβολογω. απτόητος τραγουδά το γαιδαρο με τα μεγάλα αυτια - χωρις λογια εννοείται.Αλλάζουμε ρούχα γιατι σε λίγο παμε για μάθημα.

προσπαθω να ανακτήσω την συγκρατημένη μεν, αλλα προ ολίγων λεπτών εκπεφρασμένη αισιοδοξία μου. λίγο καιρό έχει που πάει μόνος του, κανει και πολυ κρύο σήμερα, δεν έγινε και καμμια καταστροφή... θα δείξει.

για αλλο το ξεκίνησα το ποστ ,αλλού με πήγε.όπως και τα περισσότερα πράγματα στη δική μας ζωή.
θα επανέλθω

νεοι γευστικοί ορίζοντες!

2010-01-26T20:30:00.007+02:00

Νέες γεύσεις και ποσότητες στο φαγητό του Νάσου !!!

ο πανηγυρισμός έχει να κάνει με το ότι εδω και 3 χρονια τρέφεται αποκλειστικά με : μπισκοτα πατατακια χυμους τυρι παριζάκι, ψωμί και γάλα.
Μέχρι που φέτος τον ανέλαβε η γιαγια!
Σχολάει στις 12 , και πάει με τη γιαγιά στο χωριο ( 25 χιλιόμετρα διαδρομή) φτάνει χαρούμενος και ορεξάτος , και εδω και τρεις μηνες τρώει " κεφτεδάκια" που έχουν μέσα τα πάντα ( απο κιμα/κοτοπουλο / τυρι/ αυγο μέχρι και σπανάκι , πιπεριά, πατζάρι- σε διάφορους συνδυασμούς).

Το χατήρι βέβαια το κάνει κυρίως στη γιαγια. έχει τύχει να φτιάξω κι εγω με το ίδιο μίγμα, και να μη μου κανει τη χάρη να φάει ούτε ένα.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, μπήκε και το μήλο - μικρά κομματάκια με πηρούνι.Καλά, αυτό το τρώει και με μένα.

Σήμερα όμως, το μικρό μου έφαγε :
1. στο τραπέζι
2. με κουτάλι.
3 όσπρια !!
μακαρι να συνεχίσει...
ειναι 21 κιλα το κουκλι μου ...
οι συνομήλικοι τον βάζουν στη τσέπη.
[ ξύπνησε η μεσογειακή μαμα μέσα μου ]

επιστροφης συνέχεια

2010-01-08T21:20:00.002+02:00

Πρωτο βράδυ στο σπίτι μας μετα απο μερες.
Ο νασος, ενθουσιασμένος, σε υπερένταση τραγουδά.
Τα λογάκια του ακατανόητα , ως συνηθως.
η ώρα έχει πάει 10+...
να να να νανα ο νασος
και ξαφνικά ακούω το γείτονα
ενα ραμολί - αδιάγνωστη ψυχιατρικη περίπτωση - να κοροιδεύει !!!
ουτε κατανόηση ούτε αποδοχή απο μέρους μου.
Ηθελα να ορμήσω να του στρίψω το λαρύγγι.
Ανοιξα την πόρτα και του λέω "ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ????"
Αρχισε να μασαει τα λόγια του .
επαναλάμβανα την ίδια ερώτηση και μεσα μου έλεγα συγκρατήσου.
"Τι έχει το παιδι"; ειναι αρρωστο ? μου λεει. αυτο γιατι ειχα κανει κουβεντα στη γυναικα του , για τον αλλο ,που εβριζε στα μπαλκόνια έναβραδυ που ο νασος ειχε αγρυπνα κλάματα.
Φυσικα χεστηκε και για το μωρο και για μενα ... προσπαθουσε να τη σκαπουλάρει,ο θρασυδειλος!!

διακοπες ηταν και πανε

2010-01-06T17:39:00.005+02:00

δε ξέρω αν είναι η απομυθοποίηση,η προσγείωση ή απλά ο χρόνος που περνά.
Πάντως έχω σταματήσει να περιμένω πολλά.
πέρασαν 10 μέρες χωρίς "μαθήματα".
Ο μικρός πρίγκηπας πηγαίνει πια μόνος του στην τουαλέτα.αυτο έχει γίνει τις τελευταίες 3 μέρες:πάει μόνος του και κάνει κακάκια.μετα περιμένει.Αν έρθει κάποιος να ολοκληρώσει τη διαδικασία της καθαριότητας έχει καλώς,αν όχι , ντύνεται και ξαναβγαίνει.
Δε θά πρεπε να μας το λέει ναέχουμε το νου μας?
να χαίρομαι που αυτονομείται ή να ανησυχώ για το ότι έχει μάθει τη μισή μόνο διαδικασια?παίρνει τη ζωή του στα χέρια του ή απλά βρήκε άλλον ένα τρόπο να αποφεύγει την επικοινωνία? και είναι καλό αυτο?

επιστρέφω λοιπονν στο μπλογκάκι μου , με απλά και καθημερινα , και αυτα που εχω αναγκη να μοιραστω. περσι το 90% των δημοσιευσεων παρεμεναν σε κατασταση "προχειρο" ... ε, θα το μειωσω το ποσοστο λεω ...
ΕΔΩ λοιπον, ανοιχτα , με τις ανεπαρκειες και τις ανασφαλειες ... καλησπέρα σας!

καλη χρονια!

2010-01-02T17:02:00.004+02:00

πρωτη χρονια που η τονια πρόλαβε ξύπνια την αλλαγή του χρόνου.
Τι χαρα, "παει ο παλιος ο χρονος" , πυροτεχνήματα κι ενθουσιασμός.
Το μικρό λίγα καταλαβαινει απο αυτα που γίνονται , αλλα γενικα εχει καλή διάθεση.
Μια τεμπελια μας έχει πιάσει όλους ....
και περνάμε στις ευχές...
Ελπίζουμε, ευχόμαστε ότι κάτι άλλο, κατι καλύτερο θα γίνει τουτη τη χρονιά ?
κρατάμε το μικρο μας καλαθάκι, και προχωράμε.

Ευχόμαστε σε όλους μια καλή χρονιά,
και στο μπλογκάκιον να συνεχίσει να υπάρχει...

υπαρξιστική ψυχοθεραπεία

2009-12-01T02:56:00.005+02:00

απο τη συνέντευξη του Eρνέστο Σπινέλι στο Ε της κυριακάτικης (μαλλον της προηγουμενης εβδομάδας)

οταν στοχαζόμαστε τον εαυτό μας είναι σα να γράφουμε ενα sms στο κινητο - αντι να γραφουμε μυθιστόρημα.Η ψυχοθεραπεία μας βοηθάει να προχωρήσουμε απο το γραπτό μήνυμα στο να γράψουμε όχι όλο το μυθιστόρημα , αλλα μια παράγραφο

δε θα γίνουμε πιο ευτυχισμένοι με τη ψυχοθεραπεία. Η θεραπεία μας προσγειώνει , μας φέρνει σε επαφή με την ( όχι πάντα ευχάριστη ) πραγματικότητα .
αυτη η επαφή μπορεί να μας δώσει την ικανοποίηση που έρχεται με το να ζόυμε αυτό που έχουμε χωρίς να ευχόμασταν να ηταν αλλιως.

στα νέα μας τώρα:

το ειδικό νηπιαγωγείο έχει εδω και μια εβδομάδα εργο και λογο θεραπευτη!!Αυτό σημαίνει τουλάχιστον δομημένο πρόγραμμα , και πιθανόν άλλα, που δεν τολμάω να ελπίσω.Εδω, στη δική μας ζωή , χαίρομαι που επανδρώνεται το σχολείο μας. Δε μπορω να μη σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερα αν είχαν και τις κατάλληλες αίθουσες για να δουλέψουν.Ας μη το αφήσω να μου χαλάσει τη χαρά όμως...

και επιτραπέζια θα παίξουμε !

2009-11-10T00:41:00.004+02:00

μερικες μερες ειναι ομορφες.
οπως η χειμωνιάτικη λιακάδα, που ο ορίζοντας είναι πεντακάθαρος, κι ας έχει συννεφιά.
σημερα ηταν μια όμορφη μέρα .
τα παιδια μου έπαιξαν μαζί !
η μεγάλη ειχε στησει το scor4 για να παίξει με το μπαμπα και το μικρο πηγε να χωθει.
μετα την πρώτη αντίδραση γκρίνιας και με την καθοδήγηση της μαμάς, καταφέραμε να γίνει ενα παιχνίδι που χάρηκαν όλοι. ΄Το μικρό κάθησε στην καρεκλιτσα του, και το παιχνίδι εξελίχθηκε:

στην αρχή , εβαζε τα νομίσματα που του έδινα,

μετά έβαζε ένα και περίμενε τη σειρά της Τονιας, - τα έδινα εγω στον καθένα.

μετα είχε ο καθένας μπροστα του τα δικά του

και στο τέλος, είχαμε κοκκινα και κίτρινα νομισματάκια μαζί και το κάθε παιδί έπαιρνε απο ένα , ο νασος τα κιτρινα και η τονια τα κόκκινα.

πολύ μου άρεσε το σκηνικό!

lost+found

2009-11-02T22:05:00.008+02:00

Lost &Found ...
Mετραω λοιπον :
lost : εγω απο το blog moy - και τωρα δε ξερω απο που να αρχισω..
Τελευταία πέρασα μια φάση εξάρτησης απο γνωστο παιχνίδι γνωστού social network.[ονοματα δε λέμε ,σπίτια δεν κλείνουμε]
το ΣΚ με το internet on the go , να ρίξω μια ματια στο παιχνίδι . Είναι όμως πολύ όμορφο το usb stick ..και προεξεχει... απο την "κουμούτσα " σε κάποιον γυάλισε και ... έγινε on the go , ονομα και πράμα. Just lost.

στο ιδιο πλαίσιο, το εικονιζόμενο χάος. είναι το πίσω μέρος μιας βιβλιοθήκης. Εκει πετάει το μπουμπούκι μου αυτα που δε θέλει να βλέπει

το μικρό μου έκλεισε τα 6 !! ακόμα δεν έχει μάθει να φυσάει αλλα τουλάχιστον καμάρωσε πίσω απο το κεικ με σταφίδες που εκτελούσε χρέη τούρτας. κέρασε και χυμούς στους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες που ηρθαν να του ευχηθουν.
οι κλωτσιές έχουν μειωθει σημαντικα .
η ανάγκη για ιδιοδεκτικά ερεθίσματα καλύπτεται απο χτυπημα αντικειμένων στο μάγουλο, τόσο που έχει μόλωπες.

προτάθηκε το πρωτόκολο wilbarger. Το ψάχνω και ρωτώ γνωστούς και φίλους για τα αποτελέσματά του.

παίζουμε!!!!

2009-10-01T12:46:00.005+03:00

Ενα απο τα στοιχεία της "τριάδας" στη διάγνωση του αυτισμού είναι η διαταραχές στη φαντασία και την κοινωνική σκέψη . Εδώ εντάσσεται το στερεοτυπικο παιχνιδι . Το παιδί "παίζει" με μονότονο και οχι συμβολικό τρόπο. Για παράδειγμα μπορεί να διασκεδάζει χτυπώντας ενα φτυαράκι στο τραπέζι και να μην προσποιείται ότι φτυαρίζει κάτι.
Διασκεδάζει με το χτύπημα ή πέταγμα "πραγμάτων" (ακόμα και τουβλακίων οπως τα εικονιζόμενα):Στερεοτυπία, που δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για αλληλεπίδραση , γίνεται εμμονή και τα ρολά κατεβάινουν.

Τελευταία όμως χτίζουμε με τα τουβλάκια! ειναι ενα "κανονικο παιχνίδι" που το παίζουν όλα τα παιδια του κόσμου με παρόμοιο τρόπο . Βεβαια το νασο τον απασχολει κυρίως το θεμα της φορμας και όχι του συμβολισμου . Προτιμα να φτιάχνει μονοχρωμους ή διχρωμους πύργους και όχι τρένα - αν8ρωπους κτλ.

Οι πανηγυρισμοί της μανούλας οφείλονται στους δρόμους που ανοίγονται μπροστά μας με το καινούριο κοσκινάκι μας.

νεο λεξιλόγιο pecs ( θέλω τουβλακια, θέλω να ανοίξω -εννοειται τον κουβα με τα τουβλάκια, θέλω μεγάλα/μικρά , φουξια/κιτρινα τουβλακια )
ευκαιριες για συμβολικο παιχνίδι ( εφτιαξες μια πόρτα , καποιος να περάσει απο μέσα)
ευκαιρίες για θεωρία συνόλων
Τελευταιο αλλα όχι αμελητέο , παίζει μονος του στο τραπεζάκι, ΚΑΘΙΣΤΟΣ ! το επιλέγει αντί της ακροβασίας στην ήδη διαλυμενο απορροφητήρα , το επιλέγει αντί της επιμελούς εξαφάνισης των κουταλιών πίσω απο την πιο βαρια βιβλιοθήκη

διαφορα του ΣΚ .

2009-09-28T00:25:00.008+03:00

Γενέθλια της "μεγάλης" στο "λεμονόδασος" -αναπάντεχα καλά. συμμαθητές έβαλαν τους γονεις να οδήγησουν χιλιόμετρα για να έρθουν στα γενέθλια της πριγκήπισσας.Τα μπαλόνια αποδείχτηκαν ακαταμάχητα , ειδικα στη μορφη της νεροβόμβας.οι μονοι που ζορίστηκαν ήταν τα κουνέλια της γιαγιάς , που πέρασαν απο όλα τα παιδικά χεράκια , και αναγκάστηκαν να παίξουν και κυνηγητό , χωρις να βγάλουν ούτε κιχ.
το reunion των συμμαθητων 20 χρονια μετα τη Γ λυκειου έγινε φέτος, χωρις εμένα. Παρόλο που το περίμενα καιρό, κάτι η σκέψη οτι "όσες σχέσεις ήταν να κρατήσουν κράτησαν", κατι που δεν προλάβαινα να παω κομμωτήριο ... τελικα δεν πηγα. Ισως και να με τρόμαξε η σκέψη ότι απο τους παλιούς που δεν έχω δει πρόσφατα δε θα με θυμόταν κανείς... Τα έτη φωτός που έχω διανύσει μετά τη διάγνωση έχουν συμβάλει στο να μη με χαλάνε πια τετοια θέματα "κοινωνικότητας".
ηταν το δευτερο συνεχόμενο ΣΚ που είχε πολυ κόσμο τριγύρω , και το μικρο μου δεν εχασε την ψυχραιμια του.Το προηγούμενο ΣΚ, καποια στιγμή αγχώθηκε και εβαλε τα κλάματα, και χρειάστηκε να μείνουμε οι δυο μας με μουσικουλα για κανενα 10λεπτο προκειμένου να βρούμε μια ηρεμία. Χτες ήταν πολύ καλύτερος σ'αυτό. Βέβαια η επικοινωνία του με τους καλεσμένους είχε πάντα σχέση με τα ωραία πλαστικα πιατακια-κουταλακια-ποτηρακια που κρατουσαν....πολεμοφόδια για το κοτέτσι.Ειναι καλό που ηταν 'ηρεμος, ειχε γνήσια ευχαρίστηση απο το πέταγμα των πλαστικών.Μήπως όμως είναι πάλι ένα κλείσιμο στον εαυτό του και να μη το πανηγυρίζω? Τελικα καταλήγω ότι δεν είναι ολες οι μέρες ίδιες, και το πιο σημαντικο ειναι να βρίσκει ενα τρόπο να συνυπάρχει. Δεν τον φωτογράφησα, αλλα κάποια στιγμή , που ειχε μαζέψει κουταλάκια απο την τούρτα και εκανε το γνωστο tapping στα μάγουλα , ήταν ένα γνήσιο γυφτάκι !Ο πιο γλυκος μουτζούρης

Πυξ-λαξ 2

2009-09-15T20:23:00.004+03:00

η μεχρι στιγμης παρατήρηση δείχνει οτι οι κλωτσιές πέφτουν για όλους τους πιθανους λόγους

Βασικα για να τραβήξει την προσοχή όταν

ζηλεύει που καποιος ασχολειται με αλλο παιδακι

βαριέται γιατι δεν ξέρει τι θα κανει μετα

θέλει να ξεκινησουμε ενα παιχνίδι - πχ κυνηγητό

ή για να προκαλέσει - παρατηρήσει την αντίδραση του άλλου .

βλέπω ότι είναι ενας τρόπος να αλληλεπιδράσει με τους άλλους κοινωνικά...μια που μας λείπει το ρημάδι το λέγειν.....

προς το παρόν

του δείχνουμε ότι είναι κακό , αφαιρώντας του τα αγαπημένα πραγματακια που συνηθως κραταει ... για λιγο...
λεμε παντα " δεν κλωτσάμε"
... παρατηρούμε , για να δειξουμε εναλλακτικές.

πυξ λαξ

2009-09-14T21:23:00.008+03:00

πρωτη μερα της φετινης σχολικης χρονιας.

Το "μάθημα' είναι απο τις 8:20 μεχρι τις 9:30.

περιμενω εκει , και ακουω την ενημερωση για τη γριππη.

η θεωρια καλη , ομως η (μοναδικη) καθαριστρια του σχολειου εχει παρει αναρρωτικη αδεια,

κι ετσι οι ευσυνειδητοι δασκαλοι κανουν και τις απολυμανσεις των ταξεων. Το σχολικο ειναι ενα και δεν προλαβαινει να παρει ολα τα παιδια . Αν κανει δευτερο δρομολογιο θα πρεπει οι εν λόγω εκπαιδευτικοι να παραμενουν ( αμισθι εννοειται) μια ωρα περαν του ωραριου τους για να φυλανε τα παιδια - αυτο δεν τους το ζητησαν ακομα.

στα δικα μας πονεμενα τωρα :

Η νηπιαγωγός μας ξέρει ότι ο Νάσος τελευταία κλωτσάει ( κυριολεκτικα).

μολις βγαινουν μου λεει ότι την κλωτσαει συνέχεια .

και οτι φοβαται μην κλωτσησει αλλο παιδακι.

ψαχνω τροπους να το κοψουμε ....

συνεργατες εκπαιδευτικοι ....

2009-09-10T17:03:00.005+03:00

"Χωρίς τη δική σας επάρκεια, τον επαγγελματισμό, αλλά και την αφοσίωση στο έργο σας, το εκπαιδευτικό σύστημα θα ήταν αδύνατον να λειτουργήσει. Εσείς, αποτελείτε τη ραχοκοκαλιά που συγκροτεί το γενικότερο πλέγμα της Παιδείας. Άλλωστε, η αποστολή σας ξεπερνά την κατά γράμμα εφαρμογή του αναλυτικού προγράμματος. "

απο το γραμμα του υπουργου παιδειας προς τους εκπαιδευτικους, για την αρχη της σχολικης χρονιας,που πριν λίγο εφτασε με το email .

Το γνωστο γλύψιμο ... ή μηπως μας σπρώχνει λίγο να φτάσουμε στην υπαρξιακή γνώση

Σε πιο απλα ελληνικα και σε συδυασμο με το γιαλομικο- υπαρξιακο
( αναφερομαι στο Νο 5 bulletινο της Μαριλένας):"μην περιμενετε υποστηριξη, έχετε ολόκληρη την ευθύνη για το εκπαιδευτικο σύστημα" ( σιγα μην την ειχε το κρατος)

οχι οτι τα παιρνει κανεις στα σοβαρα...

αλλα μηπως το επομενο θα ειναι οτι φταινε οι ανεπαρκεις εκπαιδευτικοι που δε μπορουν να τσουβαλιασουν αυτισμό, τυφλοτητα κωφωση , και κινητικες αναπηριες, νοητικη υστερηση , ολα μαζι σε τμηματα των 10 παιδιων και να κανουν το εκπαιδευτικο συστημα να λειτουργήσει?

τα κεφαλια μεσα

2009-09-08T11:11:00.004+03:00

χτες διαπιστώσαμε οτι έχουμε πολλή δουλειά και φέτος στα εργ- λογο- μαθήματα.
Η κατανόηση του προφορικού λόγου ειναι σε χαμηλο επίπεδο που ανεβαίνει δύσκολα.
οι ψιλές πέφτουν βροχή για διάφορους λόγους ( προσέγγιση, αποφυγη αλλης δυσκολης δραστηριότητας, ζήλια κτλ )
Σήμερα το πρωι περάσαμε απο το σχολείο.
Θα επαναλάβουμε το ειδικό νηπιαγωγείο, με δυο καινούριους συμμαθητές και δυο παλιους.
ανομοιογενές τμήμα , αλλα τουλάχιστον γνωστο περιβάλλον και δασκάλες.
Στο δημοτικό τα τμήματα του αυτισμου- ωσαν καυτες πατάτες -έχουν πεταχτεί προς τους αναπληρωτές που θα τα αναλάβουν, οπότε δεν το συζητάμε να πάμε προς τα εκεί.
Παρασκευή στις 9 ο αγιασμος και τα λέμε απο Δευτέρα.

Κατι μου λέει ότι πρέπει οπωσδήποτε να βρουμε δάσκαλο για το σπίτι

θησαυροί...για πέταμα

2009-09-03T17:37:00.008+03:00

...πολύχρωμα πλαστικά σκατολο΅ιδια που εκτελούν μικρές ή μεγάλες βολές μέσα στο κλουβί ή στο τζάκι ή κάπου μέσα τελος παντων.( ψαχνω τι να είναι αυτο το "μεσα" οταν θα επιστρέψει μονιμα στο διαμέρισμα)

Μετα ζητάμε βοήθεια= καποιος να τα ξαναμαζέψει ,

και με τα πολεμοφόδια μαζεμένα ξεκινάμε παλι απο την αρχή.

παρατηρώ ότι θέλει να τα πετάει κάπου που να φαίνονται οτι είναι εκεί,αλλα δεν τα πετάει π.χ. χάμω που θα μπορούσε να τα μαζέυει μόνος του.

εχουμε αποφύγει το μερος πισω απο τη βιβλιοθήκη μέσα στο σπίτι, αλλά όχι το πέταγμα εξω απο το φράχτη σε ανοιχτους χώρους...
Ακόμα δεν το εχω αποκωδικοποιήσει , και οι προσπαθειες να το περιορίσουμε αποβαίνουν άκαρπες.

πιθανοι λόγοι:

να τα βλέπει , να παρακολουθεί την πορεία τους καθώς εκτελούν βολή; ( περίπτωση μπαλκονιου και φράχτη)
να κάνει την κίνηση της εκτόξευσης; βάζω ένα στόχο και τον πετυχαίνω;( περίπτωση αντικειμένων που ξαναπέφτουν μόνα τους απο το ράφι πχ)
να τα κρύβει;( περίπτωση ψηλών ραφιών, φουρκέτας στη μικρη τιβι, καλαμακιων στο αερόθερμο, νομισματα στον κουμπαρα...
να επαναλαμβάνει τη διαδικασία πετάω μαζεύω ξαναπετάω; (ειναι απλή ρουτίνα)
ισως ειναι κάτι που δεν έχω προσέξει.

Πάντως τον χαλαρώνει . ειναι το παιχνίδι που θα τρέξει να παίξει στον "ελεύθερο" χρονο του. Απλά φοβάμαι ότι αν δεν το ελέγξουμε , θα εκτοξεύει αδιακρίτως αντικείμενα σε όλους αδιακρίτως τους στόχους... με συνέπειες που ούτε να σκεφτώ δε θέλω

επιστροφη

2009-08-27T19:52:00.008+03:00

Διακοπές τέλος.Σιγα σιγα να οργανωθούμε.

Αυτη τη φορά καταφέραμε να εξασφαλισουμε και μια γωνίτσα για καθιστές δουλειες στο χωριο.

Το γνωστο άγχος του Σεπτέμβρη , τι θα κάνουμε και με ποιους και που και ποτε....

Βαθιές ανάσες.

break

2009-07-21T21:36:00.005+03:00

H ξεκουραση του πολεμιστη.

Η ωρα που ξαρματώνεται κι αφήνει την ασπίδα και το δόρυ να σωριαστουν καταγής. Η σκόνη του δρόμου, ανάκατη με ιδρώτα και αίμα απο τη μαχη, ενας πηχτος χυλος που του καιει τα ματια ,και τα μελη του σωματος του δίνουν ενα - ενα το παρων με σηματα πόνου.

Καπως ετσι (σαν πολεμιστής στις πυλες της φωτιας) με βρίσκει το τελος της εποχής.

1η εικονα : Τόπος -η αγαπημενη μου παραλια στο χωριο μου,και Χρονος : δειλινο - τελος της μερας

το χερακι πισω απο το δεντρο των παιδικων μου χρονων ειναι του πριγκηπα, ετοιμο να λιθοβολήσει ότι κινειται .

2η εικόνα : τα στεφάνια με τις κορδέλες στη ροδακινιά του περιβολιου, πλάι στο βασιλικο.Η παράσταση τελείωσε, και οι νεραϊδοχορεύτριες κρέμασαν τη μαντήλα στο δέντρο.
Το παλληκάρι τις ειδε που χορεύαν κι αυτες του πηραν τη μιλιά.

εχω απίστευτη ανάγκη απο ξεκούρασηηηηηη....

σημερα πηγαμε κομμωτηριο. ενα κουρεμα κράτησε 70 λεπτα. 1 λεπτο δουλευε η κομμωτρια στο κεφαλι του Νασου,και 5 λεπτα εκανε "διάλειμμα". Τα καταφεραμε.

Διαφορα

2009-07-16T01:03:00.004+03:00

31 βαθμοι με ανοιχτα παράθυρα.επιμενουμε οικολογικα χωρις αρκουδισιον , αλλα τετοιες ωρες ... Ξαφνικα το 31 γινεται 32 και σταζω απο τη μια στιγμη στην αλλη.

εδω και ενα μηνα το τρεξιμο ειναι απιστευτο. 100 χιλιομετρα καθε μερα που τα μοιράζομαι με τον μπαμπάκα μου - και μετα το ατυχες που ανεφερα στο προηγουμενο ποστ- και με τον σύζυγο. μια βδομαδα ακομα, μετα διακοπευουμε.

Για το αυτοκινητο λειπει ακομα ενα μουαγιέ ή καπως έτσι ,που θα ερθει την αλλη βδομαδα.

Τα κοριτσια στο εξοχικο περνανε το πιο ωραιο καλοκαιρι .Παίζουν όλη μερα. Ανεβαινουν στα δεντρα,πιανουν τζιτζικια, μιαρα και γενικοτερα ο,τι κινειται , παριστανουν τις γοργονες τις πριγκιπισσες ή τις φτωχες κατα περίσταση και ετοιμαζουν και παρασταση για αποχαιρετισμο. Ο Νασος μαλλον θέλει να παίξει μαζι τους , προσπαθει να τις προκαλέσει με σπρωξιές και τραβήγματα μαλλιων ..... κι αυτες χαχανιζουν ή στριγγλίζουν.Το εχουν καταμπερδέψει το μικρο μου.αλλα ετσι ειναι οι ανθρωπινες σχεσεις....

Ανακάλυψα στο αερικο ενα υπέροχο τραγούδι,το somersault ki εχω κολλήσει μερες τωρα.

Λιγα τραγούδια με εχουν συνεπαρει ετσι .Αν καταφερω να το περιγράψω με λόγια, θα το γραψω εδω .

οι μαυρες μου *

2009-07-09T01:15:00.002+03:00

Πέμπτη μεσημέρι.
εχω γυρίσει απο γναθοχειρουργο,με μια ζαλάδα και το γνωστο ενοχλητικο αισθημα στη μασέλα.Βάζω πάγο, χαπακώνομαι , κι ελπίζοντας να περάσει... σερνομαι ,
οταν ξυπνω ισα ισα προλαβαίνω να παω να φερω το νασο για μάθημα.
Με το αυτοκίνητο δε νιώθω καλά αλλα σφίγγω τα δόντια και λέω στον εαυτό μου να προσέχω.
ο ήλιος βαράει απέναντι και συνειδητοποιώ ότι χάνω κάποια καρρε απο το roadmovie. το πεζοδρόμιο πλησιάζει , δεν το αποφεύγω ικανοποίητικά ,και μετα σα να χάνω τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Η φασαρία του σκασμένου λάστιχου και το απότομο του φρένου αναστατώνουν το Νασο, αρχίζει τη γκρίνια.
Δεν έχω μαζί μου κινητό, οδηγω μεχρι το κοντινο περίπτερο και ζητάω βοήθεια απο το συζυγο. Με μουσική στο αυτοκίνητο και χωρίς να κατεβει (ούτε όταν αλλαζε το λάστιχο ) ο Νασούλης ηρέμησε.

Την επόμενη το αυτοκίνητο πάει με την οδική στο συνεργείο.
και σήμερα σκάει η λυπητερη: συστημα διέυθυνσης, ανάρτησης ,ψαλίδια , ζάντες, ρόδες και άλλες αγνωστες λέξεις κοστίζουν 1600 ευρωπουλάκια. πάνω απο ενας μισθος.
Να το φτιάξω ή να το πουλήσω;

"Σίδερα είναι , εσύ να εισαι καλα" .
ΑΝ ειχα χτυπήσει;αν ειχε πάθει κατι ο Νασος;
αν είχα πάθει εγω κατι;
πόσο αξίζει το ότι δεν εγινε το μοιραίο;
Αν είχα ακυρώσει το μάθημα , θα ήταν όλα ωραία και καλα;
την επόμενη φορά μπορει να μην είμαι εδω να το κουβεντιάζω το θέμα.
και έχω ενα σωρό εκκρεμμότητες....

* ο τίτλος ,απο ένα σχόλιο του χρήστου ρ. χτες ,στον παιδότοπο που βρεθήκαμε: " οταν δεν έχεις τις μαυρες σου έχεις καλες εμπνέυσεις"... τωρα εχω τις μαυρες μου.

ολοι σε πρόγραμμα

2009-07-01T19:28:00.004+03:00

Μεσημέρι, ο Νασος τρώει μακαρόνια όπως το παιδάκι στην εικόνα που χρησιμοποιούμε για το πρόγραμμά του ( με τα χεράκια) λες να φταίει η αυτή εικόνα που τρώει μόνο finger food??

H γιαγια συνεχίζει το φαγητό , ενω ο νασος έχει σηκωθεί. Το πρόγραμμά του ( το φορητό) λέει ακομα "φαγητο" και ο ζογκλερ θέλει να ανεβει στους ώμους της γιαγιας για να μελετήσει τα υπάρχοντα του πάνω μερους του ψυγείου.

Αφου η πρωτη προσπαθεια να την τραβήξει απο το χέρι δεν αποδίδει, (θελουμε να συμβιβάζεται και με το "περιμενε"), παιρνει το πρόγραμμα, ερχεται στη γιαγια και μπροστά της βάζει το "φαγητο" στο "ΤΕΛΟΣ".!!!

Ειναι η πρώτη φορά που ο νασος αυτόνομα και ανεξάρτητα και αυθόρμητα δηλώνει το τέλος μιας δραστηριότητας!

υπάρχει σκεφτομαι και μια πιθανότητα να ήθελε να πει " τελείωνε κι εσυ με το φαγητό σου" .

Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι είναι ενα μεγάλο βήμα .

κοιτάζοντας απο την κλειδαρότρυπα

2009-06-30T09:34:00.004+03:00

ο Νασος εδω και μερες διανυκτερεύει στο εξοχικο του παππου και της γιαγιας.
Κάθε πρωί κάνει μια βόλτα να μαζέψει ο,τι έχει πετάξει "εξω" απο το φράχτη.
ξυπνάει λοιπόν ( αγριο χάραμα) και πριν ανοίξει καλα καλα τα μάτια ο παππούς
ακούγεται ο νασος "ελα παππου, πάμε"
.
Χτες , μετα τα μαθήματα τρώει τηγανητές πατάτες , καθιστός στο τραπέζι.
Η μανούλα ενθουσιασμένη αναφωνεί " τρώει πα τα τες ο νάσος , και καθεται στην κα ρέ κλα"
και το πριγκιπόπουλο για πρώτη φορά στα χρονικα , σχολιάζει " τώι κα'εκα" . ( τρώει στην καρέκλα)

Τετοια περιστατικά , τυχαία και σποραδικά , είναι για μένα κλεφτές ματιές σ'ενα παράλληλο σύμπαν όπου ο νασος μιλάει. Μια ένδειξη ότι υπάρχει και τέτοια ζωη.
Ισορροπώντας σαν ακροβάτης στο σκοινί , προσπαθώ να μην ελπίζω και πολλά και να μην αρχίσω να σκέφτομαι ποσο πιο άνετα θα πάλευα την κατάσταση αν μου μιλούσε.
Αυτη όμως είναι μια άλλη ζωή, άλλων ανθρώπων.

λογισμικο

2009-06-25T08:52:00.002+03:00

πηρα σημερα με email μια ενημερωση για κάτι που φαίνεται ενδιαφέρον.
Το έχει δει κανείς;
Το Μαγικό Φίλτρο 2.0 είναι ένα παιχνίδι περιπέτειας το οποίο αναπτύχθηκεστο πλαίσιο του έργου ΕΠΙΝΟΗΣH – Εξειδίκευση Εκπαιδευτικών – Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και Παραγωγή Εκπαιδευτικού Υλικού για Ήπια Νοητική Καθυστέρηση (http://www.media.uoa.gr/epinoisi) του Επιχειρησιακού Προγράμματος Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ), κατά το διάστημα Νοέμβριος 2007 - Νοέμβριος 2008.
Το παιχνίδι αξιολογήθηκε κατά το διάστημα αυτό κατ' αρχάς από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και στη συνέχεια με εφαρμογή σε 160 σχολικές βαθμίδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα από τους 90 επιμορφωτές και 200 επιμορφούμενους του έργου ΕΠΙΝΟΗΣΗ καθώς και από 500 περίπου μαθητές, με πολύ θετικά αποτελέσματα. Η τελική έκδοση του παιχνιδιού ενσωματώνει σχόλια και παρατηρήσεις που κατατέθηκαν κατά τη διαδικασία αυτή.
Το ψηφιακό μαθησιακό παιχνίδι Μαγικό Φίλτρο 2.0, μαζί με συνοδευτικό υλικό, είναι ελεύθερα διαθέσιμο από τον ιστοχώρο του έργου ΕΠΙΝΟΗΣΗ (http://www.media.uoa.gr/epinoisi/tmf/tmf20.rar, συμπιεσμένο αρχείο rar, μέγεθος 161ΜΒ) στους επιμορφούμενους και επιμορφωτές του έργου καθώς και σε κάθε τρίτο ενδιαφερόμενο, με την παράκλησή μας πάντοτε για την αναφορά στο έργο ΕΠΙΝΟΗΣΗ και τους συντελεστές του καθώς και στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ.

Τέλος εποχης

2009-06-18T09:38:00.003+03:00

Η σχολική γιορτούλα φέτος και για τα δυο μου παιδάκια ήταν αθλητική.

Στο σχολείο της κόρης επαιξαν με νερά ( μια σκυταλοδρομία για να γεμίσουν κουβάδες χρησιμοποιώντας τρύπια μπουκαλάκια και αλλα διασκεδαστικα).

Στου Νάσου , έκαναν γυμναστικές επιδείξεις.

Το κλου ήταν ένας ΄"χορός¨ τυπου ζεμπέκικου , οπου όλα τα πιτσιρίκια του ειδικου εκαναν κλυκλο με παλαμάκια και ένα ένα εμπαιναν και εκαναν τη γυροβολια τους.

Ακόμα και ο Νάσος, εκανε ενα ντου στο κέντρο του κύκλου!!

Απο τις γιορτές πηραμε ιδέες για τα "αθλήματα" του καλοκαιριου.

Στίβο μάχης δηλαδη.Πανω απο τραπεζάκια, τούμπες σε στρώμα, μεσα απο στεφάνια,και γενικά διαδρομές με διάφορα εμποδια και στόχους.

Απο κει που τα κάναμε ολα χεράκι με κάποιον ενήλικα, τώρα ( μια βδομάδα μετα ) έχουμε μεγάλο βαθμό αυτονομίας.

Κατα τα άλλα , ποτίζει λουλούδια , ταίζει ζωάκια, και χαλαρώνει στην αιώρα.

Το μόνο θέμα είναι ότι το ποτηστήρι το αναποδογυρίζει στα λουλούδια , δε μπορει να περιμένει να αδειάσει με τον σωστό τρόπο.

καλοκαιρακι....

2009-06-10T14:44:00.009+03:00

....βραδινο μπανάκι ...

χτες ηταν το πρωτο μας για φέτος.

πηγαμε φορώντας το μαγιο
( περσι κυκλοφορουσαμε με πάνες)

αλλα ηταν κρύα η θάλασσα , κι ετσι χτενίσαμε την ακτή μαζέυοντας σκουπιδάκια,μπροστα ο νασος και πισω η μαμα ( miss piggy)
αγκομαχώντας ( ως γνωστον το περπατημα στην αμμο ειναι δυσκολο για αγυμναστους υπέρβαρους.... ναι το ομολογω δημοσιως...)

μετα καταφερε να μείνει στο νερό και να παίξει με το μπαμπα .

Σημερα εκδρομη ημερήσια ,λεει.... (γύρισε 2 τόνους πιο σκούρος... ευτυχώς δεν κάηκε!)

οσο για του χρονου , μπορει και να παμε στην πρωτη ταξη του ειδικου ....

δυσκολες εποχές . απο δευτερα ληγει το σχολειο και δε ξερω πως θα οργανωθουμε ...

update: θα παει στο περιβόλι της γιαγιάς και του παππου. ετοιμάζω πρόγραμμα καθημερινων δραστηριοτήτων εκει .
τα κουνελάκια στα κλουβια προς το παρόν δέχονται μολύβια και καλαμάκια.
ελπίζω να μάθει να τα ταίζει πραγματικό φαγητό.Δεξια βλέπετε την κάρτα για το πρόγραμμα που εφτιαξα !!

οι μαυρες μου*

2009-06-06T11:17:00.005+03:00

Πέμπτη μεσημέρι.
εχω γυρίσει απο γναθοχειρουργο,με μια ζαλάδα και το γνωστο ενοχλητικο αισθημα στη μασέλα.Βάζω πάγο, χαπακώνομαι , κι ελπίζω να περάσει...
Σερνομαι , και οταν ξυπνω ισα ισα προλαβαίνω να παω να φερω το νασο για μάθημα.
Με το αυτοκίνητο δε νιώθω καλά αλλα σφίγγω τα δόντια και λέω στον εαυτό μου να προσέχω.
ο ήλιος βαράει απέναντι και συνειδητοποιώ ότι χάνω κάποια καρρε απο το roadmovie.
το πεζοδρόμιο πλησιάζει , δεν το αποφεύγω ικανοποίητικά ,και μετα σα να χάνω τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Η φασαρία του σκασμένου λάστιχου και το απότομο του φρένου αναστατώνουν το Νασο, αρχίζει τη γκρίνια. Δεν έχω μαζί μου κινητό, οδηγω μεχρι το κοντινο περίπτερο και ζητάω βοήθεια απο το συζυγο. Με μουσική στο αυτοκίνητο και χωρίς να κατεβει (ούτε όταν αλλαζε το λάστιχο ) ο Νασούλης ηρέμησε.
Την επόμενη το αυτοκίνητο πάει με την οδική στο συνεργείο.
και σήμερα σκάει η λυπητερη: συστημα διέυθυνσης, ανάρτησης ,ψαλίδια , ζάντες, ρόδες και άλλες αγνωστες λέξεις κοστίζουν 1600 ευρωπουλάκια. πάνω απο ενας μισθος.
Να το φτιάξω ή να το πουλήσω;

"Σίδερα είναι , εσύ να εισαι καλα" .
ΑΝ ειχα χτυπήσει;αν ειχε πάθει κατι ο Νασος;
αν είχα πάθει εγω κατι; πόσο αξίζει το ότι δεν εγινε το μοιραίο;
Αν είχα ακυρώσει το μάθημα , θα ήταν όλα ωραία και καλα;

* ο τίτλος ,απο ένα σχόλιο του χρήστου ρ. χτες ,στον παιδότοπο που βρεθήκαμε: " οταν δεν έχεις τις μαυρες σου έχεις καλες εμπνέυσεις"... τωρα εχω τις μαυρες μου.

2009-06-01T23:20:00.009+03:00

[ φωτο: το αγαπημενο μας βιβλίο επικοινωνίας , μας ακολουθει παντου και είναι το αποκούμπι μας όταν το μεγάλο βιβλίο επικοινωνίας "του σπιτιου" τυχαία "χάνει" τη βάση πρότασης του ]
η ομιλία μας μπορεί να εξελίσσεται με αργους ρυθμους με τραγουδάκια και ηχολαλίες .τελευταία προσπαθεί να τραγουδήσει την κουκουβάγια, το αλάτι ψιλό, και την ωραία πεταλούδα.τραγουδάμε όλοι μαζι και δείχνει να το χαίρεται, σταματα και μας κοιτά και συνεχίζει!! Υπάρχει ομιλία αλλα όχι λειτουργικός λόγος.για την επικοινωνία μας χρησιμοποιούμε εικόνες.και όχι λέξεις .Επικοινωνεί ζητώντας να ικανοποιήσει βασικές αναγκες και κυρίως με Pecs ή με νοήματα ή με γκρίνια ( δεν έχει στο λεξιλόγιο του ακόμα τα "κουράζομαι", "πονάω","νυστάζω" κτλ).Η κατανόηση του προφορικού λόγου είναι καλύτερη απο την έκφραση ( αυτη τη ρημάδα την κάλτσα και τη μπλούζα όμως δε μπορουμε να τη ξεχωρίσουμε.τα παπούτσια , που σημαίνουν "βολτα" τα αναγνωρίζουμε πάντα)
DSM στο ποδι ξεκίνησα να γράφω, οπότε συνεχίζω ....
Φαντασία :το βασικότερο μας πρόβλημα είναι το στερεοτυπικο παιχνίδι.Όχι μονο γιατι δεν κάνει συμβολικο ,αλλα γιατι το χτύπημα του μολυβιου σε διάφορες επιφάνειες, το κρύψιμο των καλαμακίων ( του φραπε αλλά και του σουβλακιου) τον απορροφουν τόσο πολύ που κατεβάζει ρολά,κι έτσι αυτο εμποδίζει και την κοινωνικότητα και την επικοινωνία.

κοινωνική συναλλαγή : ποτέ δεν έχει προσπαθήσει να σου δείξει αυτό που του κάνει εντύπωση.Σπάνια παίρνει πρωτοβουλία να πλησιάσει άλλα παιδια για παιχνίδι.Ανταποκρίνεται ,οχι με τον κατάλληλο τρόπο πάντα,όταν κάνουν οι άλλοι το πρωτο βήμα αλλά μπορεί και να μη γυρίσει στο όνομά του.Φέτος έχει "καταφέρει" να διεκδικήσει παιχνίδια, να "απαντήσει" σε δαγκωνιές και σπρωξιές,και δειλά δειλά προσπαθεί να μιμηθεί τον τρόπο που οι άλλοι παίζουν.

η κεραμίδα που επεσε την Παρασκευη στη συνάντηση με τις δασκάλες ήταν ότι του χρόνου το νηπιαγωγείο μας θα έχει 8 μαθητές -οι 6 με Δ.Α.Δ με τις 2 δασκαλες σε ενα δωμάτιο 4*4 . Η περσινη πρόταση του ΚΔΑΥ ηταν παράλληλη σε κανονικο νηπιαγωγειο ΕΦΟΣΟΝ έχει αυτοεξυπηρέτηση, αλλιώς ειδικο. προτιμήσαμε το ειδικό νηπιαγωγειο , και όντως το θέμα της τουαλέτας έχει σχεδόν λυθει.φετος όμως δεν κάνει πρόταση το ΚΕΔΔΥ αλλα το σχολειο (?) και δε ξερω τι θα γινει . αν πράγματι ερθουν τόσα παιδια , ουτε για τη σωματική τους ακεραιότητα δε θα είμαστε σίγουροι , ποσο μάλλον να προχωρήσουμε σε εξατομικευμένες παρεμβάσεις. Άλλο ειδικο νηπιαγωγείο δεν υπάρχει στο νησι. πρέπει να μάθω αν πρόκειται να ιδρυθει καινουριο. αλήθεια , ποια ειναι η αναλογία μαθητών - νημιαγωγών που προβλέπεται απο το νόμο;;

επικοινωνιακα

2009-05-23T22:33:00.006+03:00

η ζωγραφιά απο τα χεράκια του πρίγκηπά μου .
πηζω στη δουλεια αυτο τον καιρο και σε πολλά ενδιαφέροντα θέματα δεν έχω πάρει θέση.

ομως επανέρχονται , άλυτα και βασανιστικά:-)
οπότε , δεν αγχώνομαι , όλα θα βγουν - στη φόρα κάποια στιγμη)

Παρατηρώ τον τρόπο που ο Νασος αλληλεπιδρά με τρίτους. Ανάλογα με τον τρόπο που τον προσεγγίζουν μπορεί να δείξει απο μεγάλη χαρά μεχρι εκνευρισμο.Αυτο ,μεταξύ μας , υγιέστατο το βρίσκω.Συχνά όμως υπάρχει αυτο το "ατσούμπαλο" , που μπορεί να σε τραβήξει απο τα μαλλιά και να τα ξεριζώσει για να πας κοντα να σου δώσει φιλάκι.
πολλοί νιώθουν αμηχανια. εκει μπαινω εγω και καθοδηγώ; κι εγω ανθρωπος ειμαι ομως με τις ανασφάλειές μου,ισως και σαν αυτιστικομανα να είμαι κι εγώ αυτιστικη.και δεν ξέρω πόσο κόπο και χρόνο έχουν σκοπό να αφιερώσουν στο μονάκριβό μου.Οπότε κάνω την πάπια , και τελικά δε ξέρω αν αυτό είναι καλό για το μικρούλι μου.
Σε παρέες παιδιών μπορεί να θέλει να παίξει.Καλές στιγμές έχουμε συνήθως με μικρότερα παιδάκια. τα συνομήλικα ή λίγο πιο μεγάλα φοβουνται ότι θα τους χαλάσει το παιχνίδι.
μόλις του βάλουν μια φωνή γίνεται λούης.
με τους μεγάλους ψάχνει να βρει ποιος θα του κάνει τη χάρη.καταλαβάινει το ΟΧΙ και στην επόμενη φάση δοκιμάζει άλλον. με όποιον περάσει καλά τον ζητά ξανά και ξανα.όποιος είναι σκληρός, μπορεί να φάει και ξύλο. και εκει ειναι τα δύσκολα: αναρωτιέμαι αν σκέφτονται οτι είναι κακομαθημένος , αλλά δεν έχω περιθώριο να φορτωθώ κι άλλες ενοχές. Σιγουρα θέλει δουλεια με τα όρια , αλλά είναι παιδάκι και μάλιστα αυτιστικό.

Το ερώτημα γιά μένα είναι το εξής:
κάποιες συμπεριφορές ειναι κατάλληλες για την ηλικία του και κατα συνέπεια αποδεκτές απο τρίτους.
η "σωστη" συμπεριφορά όμως θέλει ΠΟΛΥ χρονο μέχρι να τη μάθει.
Τι κάνουμε λοιπόν; με το φόβο να μην καθιερώσει λάθος συμπεριφορές δεν το αφήνω να φερθεί σαν παιδάκι της ηλικίας του;
και σαν ποιας ηλικίας παιδάκι πρεπει να περιμένω να φερθεί;;;

το πολύφρουτο

2009-05-12T22:12:00.004+03:00

Το δεντράκι στα δεξιά λέγεται πολύφρουτο.[το ζωγραφισαμε στις διακοπες μαμα και κορη.το περιγραμμα του δεντρου δικο μου κατα παραγγελια της ] Σύμφωνα με το κοριτσάκι μου λοιπον, ειναι ένα δέντρο που κάνει όλα τα φρούτα.Ρόδια, αχλάδια, πορτοκάλια, βανίλιες, λεμόνια , μήλα...

Για μένα η ομορφια του ειναι ακριβως στην ποικιλία των φρουτων που μοιράζονται τις ίδιες ρίζες.

Απλο-ι-κο ?

το κολλημένο μου μυαλό βλέπει παντού μοτίβα διαφορετικότητας και αποδοχης.

υ.γ ΞΈΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟ Ινστιτούτο για τα δικαιώματα των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες; ειδα ενα αρθρο στην ελευθεροτυπια πριν μερικες μερες...

ελεύθερη πτώση

2009-05-11T14:07:00.006+03:00

Ο Νάσος πάντα ήθελε να σκαρφαλώνει.όσο πιο "δύσκολα" και ψηλα ειναι τοσο το καλύτερο.
επίσης, απο τη μέρα που καταφέραμε να του μάθουμε να πετάει κάτι( πετρούλες στην παραλία ηταν το πρωτο επιτυχές πρότζεκτ) θέλει να πετάει πράγματα.
Δεν καταλάβαμε τότε που θα μας εβγαζε αυτο.
Σήμερα πετάει κυριολεκτικα οτιδήποτε οπουδήποτε.
μετράω :

σπασμένα γυαλικα απο την κουζίνα ( βάζα, μπουκάλια ποτηρια)
παπούτσια ,φωτογραφιες ,μαξιλάρια και παιχνίδια απο το παραθυρο του τριτου οροφου στην αυλη του υπογειου...
καλαμάκια και μολύβια σαν τα πετραδακια του κοντορεβυθούλη απο οπου περάσει...
το υπόλοιπο απο το τυρι- μπισκοτο - και ότι φαγώσιμο βρεθει στο χέρι του
αδειάζει το πακέτο απο τα τσιγάρα και τα πετάει στο πάτωμα- το πακέτο αγνοείται...
μαχαίρια και λοιπα επικινδυνα κουζινικα προς τα πάνω( πάνω απο τα ράφια της κουζίνας)

Το θέμα είναι ότι δεν το κόψαμε απο την αρχή και τώρα δε ξέρω αν μαζεύεται.

Η εργοθεραπεύτρια προσπαθεί να του δείξει τη χρήση και τη θέση των αντικειμένων.
Την κούκλα την αγκαλιάζουμε - δεν την πετάμε, με το μολύβι γράφουμε και στη μολυβοθήκη, τα μουσικα όργανα παράγουν ήχο με συγκεριμένο τρόπο και όχι πετώντας τα κτλ.

πρακτικα αυτο σημαίνει ολοκληρη τη μερα να εισαι πίσω απο το νασο και να προσπαθεις να τον προλάβεις πριν εκσφενδονίσει αυτο που κρατα να του πεις τι να το κάνει.

Δε ξέρω αν έχουμε ελπίδες να το ελέγξουμε, η κατάσταση φαίνεται τραγική, και είναι εξαντλητική.

Δεν ξέρει- δεν τον νοιάζει τι θα πει "σπάει"- "χαλάει"

Είναι τοσο ισχυρή η παρόρμηση για να πετάξει, που δεν ξεχωρίζει αγαπημένα αντικείμενα και σκουπίδια.Συζητώντας με την Εργοθεραπεύτρια , καταλήξαμε οτι αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να βλέπει την πορεία του αντικειμένου.Τον ενδιαφέρει η βολή αυτη καθ εαυτη.

Τό χει λύσει κανεις;

ποσο χειροτερα;

2009-05-06T13:21:00.005+03:00

Δε θελω να το πιστέψω.
ομως συμβαίνει.
και κατι πρέπει να γίνει.

Πέρασα απο της εμμα'ς σήμερα και μετα στο psi-action.

ειναι τοσο άσχημη η πραγματικότητα των ιδρυμάτων...

ελπιζω μονο να μην περναει στα "ψιλα".

έφερα πριν 5 χρονια έναν άνθρωπο στη ζωή.θέλω να μπορέσει να τη ζήσει ,
και να τη χαρεί και μετά που θα έχω φύγει.
έχω υποχρέωση να φροντίσω γι αυτο.

Δεν ξέρω πως.

και κάτι ευχάριστο, απο το "εθνος" σημερα .

θλιψη

2009-05-05T10:15:00.003+03:00

ωρες ωρες πεφτω πανω σε πραματα που με χαλανε.
δυο ειναι τα προσφατα:
Το αρθρο που ελεγε χτες η μαριλενα και η εμμα ,που αφορα την κατάσταση του μαύρου μέλλοντος των αδύναμων ανθρωπων , στους οποιους ανήκει και το παδί μου.
Στέγες διαβίωσης ΑΜΕΑ .... ανέκδοτο;

και το αλλο εγω το εμαθα προσφατα αλλα ειναι παλιο.
Αφορα μια δράση , ΜΕΣΑ στα πλαίσια και τις δυνατότητες του εκπαιδευτικού συστήματος, που όμως "χάλασε τη σουπα" καποιων και το πολέμησαν.

Πάντα πίστευα ότι το να κανει κάποιος καλά τη δουλειά του, ειδικα οταν αυτη ειναι ενα λειτούργημα , όπως του εκπαιδευτικου, είναι εφικτο - ακομα και αν το πλαίσιο, τα κίνητρα και οι συνθήκες είναι αντίξοες.Οκ να μη σε βοηθάνε , αλλα να σε πολεμάνε κι όλας;;;
Σε ποια αποδοχή της διαφορετικότητας μπορεί να ελπιζει κανείς ;;

ενας γνωστός προσπαθεί να βρει μια ακρη μεσω της εκκλησιας για χρηματοδότηση ενος εγχειρήματος - κατασκευη στεγης ΑΜΕΑ -ξενώνα . δεν το εχουμε κουβεντιάσει αναλυτικα,
αλλα και μονο η σκέψη να είναι μαζί με το γηροκομείο με αποθάρρυνε.
που; ξερει κανενας στοιχεία για τη Ζιτσα; ή κατι αλλο που να λειτουργει αξιοπρεπως;
στοιχεια απο μέσα ή απο κοντά;
Τι γίνεται με τους ενήλικες αυτιστικούς;;;

ματιές

2009-05-01T00:52:00.015+03:00

μια παρεούλα μοσχο- μπίζελα ,
μια παραλία,

σκια-λιακαδα,

μια ομίχλη ......

εικόνες που με κανουν να χαίρομαι.Το μικρό μου δεν έχω καταφέρει ακόμα να το πείσω ( να του δειξω) να μυρίσει ενα λουλούδι, κι αυτο ειναι ενα αγκαθάκι που με τσιμπά λιγο.

θα ξημερώσει Πρωτομαγια.

Στη μεγάλη κάνουμε κουβέντα για το Σικάγο.

Για το μικρό ελπίζω να χαρεί την εξοχη, κι ας μην είναι με τον τρόπο που τη χαίρομαι εγω.

Καφες- ακρως οικογενειακό

2009-04-29T12:27:00.007+03:00

η στιγμη του καφε,

απο στιγμή ατομική

ή αντε στιγμή του ζευγαριου

μετατρέπεται σε οικογενειακή διαδικασία.

Πώς;;;

όλοι κάτι θέλουν απο τον νεσκαφέ μας!

Η πριγκίπησσά μας, έμαθε να τον φτιάχνει μεσα στις διακοπές , και τώρα την περιμένουμε να τον φτιάξει με τα χεράκια της. έχει ανησυχίες όμως : μήπως της λέμε ότι είναι ο καλύτερος απλά επειδή είναι με τα χεράκια της; μήπως δεν είναι πραγματικά ο καλύτερος καφές που έχουμε πιει;

Ο μικρός πρίγκηπας απο την άλλη, γλυκομματιάζει τα καλαμάκια. ή θα έρθει να μας γεμίσει το ποτήρι με 5-6 .. όσα κρατάει τελος πάντων ή αν δεν έχει πρόχειρα καλαμάκια ανα χείρας , θα περιμένει πότε δε θα κρατάμε το ποτήρι να ορμήξει. Πρόσφατα δοκίμασε και με τη γλωσσίτσα του τον αφρό που ήταν κολλημένος στο καλαμάκι ... και του άρεσε! το επανέλαβε 1-2 φορες και έκανα το λάθος να γελάσω.Το εξέλαβε ως παιχνίδι , και άντε να το κόψουμε τώρα.....

ταξίδια - επιστροφη

2009-04-28T10:39:00.002+03:00

Διακοπές.
οι δικές μας ξεκίνησαν με το εγκεφαλογράφημα, λίγο πριν τη μεγάλη εβδομάδα.
Ταξιδέψαμε οπως πάντα με πλοίο, με τετράκλινη εξωτερική καμπίνα, που μας δίνει τη δυνατότητα 1. να σκαρφαλωνουμε απο το ένα κρεβάτι στο αλλο και 2. να χαζεύουμε τα κύματα απο την ασφάλεια του δικούμας φινιστρινιου και 3. να έχουμε τη δική μας τουαλέτα.
Ξυπνήσαμε στις 2 το πρωι και γυροφέρναμε σε όλα τα σαλόνια μαζεύοντας καλαμάκια απο τα μπαρ. ο στόχος ηταν να νυστάξουμε στις 10 που ηταν το ραντεβου στο παιδων.
Δύσκολη διαδικασία, να κοιμηθουν 4 παιδάκια με διαφορετικές συνήθειες ύπνου σε ενα υπερφωτισμένο σαλόνι.Φυσικα ο Νασος κοιμήθηκε τελευταίος , όταν εξασφαλίστηκε η απαραίτητη ησυχία και δανειστήκαμε ενα σεντονάκι απο το νοσοκομείο για το απαραίτητο σκοτάδι.

Συνεχίσαμε με Πήλιο, όπου ευχαριστηθήκαμε διαδρομές και παιδικές χαρές και τελειώσαμε με τις γιαγιάδες. Τώρα τα κεφάλια μέσα.

αυτο που μας εμεινε απο τη χαλαρότητα των διακοπων είναι ότι βάζει πια στο στόμα κυριολεκτικά ό,τι να'ναι .απο καλαμάκια - καινουρια και χρησιμοποιημένα χωρις διάκριση , μέχρι μπουκάλια-τενεκεδάκια -κουταλάκια και ότι αλλο αρκετα παρδαλό και πλαστικο βρεθει στο δρόμο μας.
Το καλό είναι ότι δοκιμάσαμε και νέες γεύσεις ( απλώς δοκιμές, δεν εχει προστεθει τίποτα στο διαιτολόγιο του οριστικά)

κουβεντουλες

2009-04-03T09:40:00.003+03:00

Χτες διαβαζαμε με την 7χρονη "μεγάλη" κόρη το βιβλιαράκι .
είναι καλό γιατι βλέπει ότι υπάρχουν κι αλλα παιδια με αδερφάκια σαν το δικό της.
στο σημείο που έλεγε οτι "μπορει να νιώθεις ότι οι γονείς σου του δίνουν περισσότερη σημασία " μου λέει " όμως εγώ καταλαβαίνω και δε με πειράζει"
Δε θα το δέσω και κόμπο όμως ....

Ατάκες :
" νομίζω οτι ο Νασος έχει νικήσει το μισό αυτισμό "
και το πιο τρομαχτικο
" υπάρχουν μαμάδες και μπαμπάδες με αυτισμο;
Εγώ νομίζω ότι όταν θα μεγαλώσει θα του φύγει ο αυτισμός γιατι κανένα μπαμπα- μαμα δε γνωρίζουμε που να έχει αυτισμο"
Δαγκώθηκα.
Δεν έχουμε συζητήσει ποτε τόσο μακρινό μέλλον για το Νάσο.
Ημουν έτοιμη να πώ ότι μάλλον είναι απίθανο να κάνουν οικογένεια.
φοβήθηκα ότι θα την τρομάξω.
Απάντησα ότι ο αυτισμός θα είναι πάντα χαρακτηριστικό του Νασου, απλά εμείς μπορούμε να τον βοηθήσουμε να νικαει τις δυσκολίες που προέρχονται απο τον αυτισμό.
ικανοποιήθηκε απο την απάντηση... προς το παρόν.

2 απριλιου κουιζ

2009-03-31T11:09:00.004+03:00

Ποια είναι τα 3 πράγματα που θα λέγαμε στον κόσμο που δεν ξέρει τίποτα για το παράλληλο σύμπαν των αυτιστικών;

Πως να εξηγήσω τη χαρά μου σήμερα, που μόλις του είπα καλημέρα, άνοιξε τα χεράκια του και με αγκάλιασε με το πιο πολύτιμο χαμόγελο του κόσμου ?

Πώς να καταλάβει κανείς πόσο σημαντικό είναι να πάρει τη χτένα και να κάνει ότι χτενίζεται αντι να την κοπανήσει δοκιμάζοντας τον ήχο που κάνει στο τραπέζι στον καθρέφτη και στο πάτωμα;

πως να καταλάβει κανείς το άγχος μου αν έχω κάνει σωστές επιλογές στην μέχρι τώρα εκπαιδευση του;

Υ.Γ. θα ήθελα να σχολιάσουν και όσοι είναι έξω από το παράλληλο σύμπαν μας ( η έκφραση δεν είναι δικιά μου , αλλά μου άρεσε πολυ και την υιοθέτησα)

θεατρικαι παραστασεις

2009-03-30T09:00:00.003+03:00

Πηγαμε θέατρο το Σαββατόβραδο!
Το θέμα το έχουμε ξεκινήσει απο παλιά. Πάμε, συντονισμένα :
μπαμπας και κόρη , μπαίνουν εγκαιρα και περιμένουν την έναρξη
μαμα και γιος , πετάμε πετραδάκια - καλαμακια και λοιπα στο λιμάνι
όταν ξεκινησει το εργο , πάμε σαν υψηλά πρσώπατα και καθόμαστε στη θέση μας,
χωρίς διάστημα αναμονής.
Παρακολουθούμε τα δρώμενα, τα τραγούδια και τους χορούς με πιο πολύ προσοχή .
καπου κοντά στο διάλειμα αρχίζουμε να δοκιμάζουμε τι ήχο κάνει το μολύβι στην καρέκλα του μπροστινού, οπότε το επισπεύδουμε.
α φου κάνουμε το δικό μας μεγάλο διάλειμα ( το προχτεσινο συνέπεσε με την ωρα της γης και χαζέψαμε και λίγο τα φαναράκια και τα κεράκια και τα αστερια στον ουρανό) ξαναμπαίνουμε κύριοι και παρακολουθούμε ανελλιπως μέχρι το τέλος.

Ηταν η πιο πετυχημένη μας εμπειρία.
Η προηγούμενη είχε χρόνο θεάματος 10 λεπτά , το οποίο παρατάθηκε με άρτον- μπισκοτάκια- χυμους κτλ στα 20. μετα βγήκαμε και δε ξαναμπήκαμε.

Έτσι το δίλημμα : τι επιλέγουμε να κάνουμε το Σαββατο ( παιδότοπο ή θέατρο ; κάτι που σίγουρα θα το απολαύσει ή "ένα ακόμα μάθημα" ) λύθηκε πανηγυρικά υπερ του δεύτερου.

Φυσικά την υπόθεση δε νομίζω οτι την πιάσαμε ( το αηδόνι του αυτοκράτορα ήταν το έργο) αλλά τη διαδικασία την εμπεδώσαμε.

βιωματικη μάθηση

2009-03-27T09:10:00.004+02:00

απο τα ετοιμα...
αντιγράφω απο ενα Mail που έλαβα απο μια λίστα καθηγητών πληροφορικής
http://www.tvxs.gr/v4361 Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων. Το ντοκιμαντέρ αυτό παρουσιάζει την ιστορία εκείνου του μαθήματος, τη μακροχρόνια επιρροή του στα παιδιά και τη δύναμή του που κράτησε τριάντα ολόκληρα χρόνια.

κατάφερα να το δω προχτές και είναι πραγματικά πολύ καλό.
Ενας δάσκαλος μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Ποιος τον στηρίζει είναι το θέμα.
θυμάμαι στη ΣΕΛΕΤΕ εναν καθηγητή που μας είχε βάλει μια ερώτηση πολλαπλής επιλογής:
Τι μας κάνει σωστούς ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ( με καιφαλαία ) στην ελλάδα :
α. το οικονομικο κινητρο
β. η κοινωνική αναγνώριση
γ. το εκπαιδευτικο συστημα
δ . το φιλότιμο
και η σωστη απάντηση ήταν το δ .......
Στον πατριωτισμο των ελλήνων επαφίεται το αν θα συναντήσει η Μαρία μια κυρια Βικυ ή έναν δημοσιουπαλληλίσκο που βαριέται τη ζωή του και ξεσπάει όπου μπορεί.
( έχω ακούσει "εκπαιδευτικο ειδικης αγωγης" να λέει " τα βλαμμένα , θέλουν και σχολείο")

MAZEYOYME ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

2009-03-26T11:31:00.003+02:00

Τελικά είναι πολλοί διατεθμένοι να υπογράψουν ,
και να μάθουν , και να βοηθήσουν.
δινω το κειμενο και χαμογελώντας περιμένω την υπογραφή.
εχω συναντήσει τουλάχιστον 4 παιδάκια που διαγνώστηκαν στο κατώφλι του νηπιαγωγείου.
μακάρι να γίνει κάτι
Αρκετοι προσφέρθηκαν να μου μαζέψουν κι άλλες.
APA λοιπον η πρωτη προτεραιότητα αυτη τη βδομάδα.
τα ξαναλέμε

ελευθερία

2009-02-27T11:13:00.003+02:00

Η μικρούλα μου είχε για το σχολείο να βρει τον "υμνο στην ελευθερία" του Σολωμου,
και με την ευκαιρία του έριξα και γω μια ματια - δευτερη ανάγνωση απο τη θέση της ενήλικης μαμάς με τα όσα συμβαίνουν γύρω μου.
Παραθέτω απο την 28-29 στροφή του ποιήματος :
Δεν μιλείς και δεν κουνιέσαι
Στες βρισιές οπού αγρικάς.
Σαν τον βράχον οπού αφήνει
Κάθε ακάθαρτο νερό
Εις τα πόδια του να χύνη
Ευκολόσβηστον αφρό.
αυτός είναι και ο στόχος μου- να μην αφήνω να με αγγίζουν οι μιζέριες και σαν το βράχο-ελευθερία να αφήνω να σβήνει σαν τον αφρό του ακάθαρτου νερού κάθε μαυρίλα που πέφτει πάνω μου.

Διαβάζουμε και τη βιογραφία του σολωμού. Τι της έκανε εντύπωση;

ότι ο Εθνικός μας ποιητής δεν έκανε οικογένεια
ότι επέζησε απο τον πόλεμο ( δε σκοτώθηκε το 1821!!)

θέλω να τοποθετηθώ στο θέμα της Μαρίας, αλλά θα επανέλθω. Εν συντομία , για μένα δεν είναι ο αυτισμός πρόβλημα , αυτοί που το βλέπουν σαν τέτοιο είναι. και οι συμπεριφορές τους.Πράγμα που με κάνει να θέλω να τοποθετηθώ και στο θέμα της Μαριλένας , - θέλω να σπάσω το κεφάλι αυτών που αναφέρονται και αντιμετωπίζουν το παιδί μου σαν "πρόβλημα".

Λόγω φόρτου εργασίας,λόγω της γρίππης που έχει πλακώσει το σπιτικό μου,και της κατάθλιψης που κρατιέμαι με νύχια και δόντια να μη με νικήσει... επιφυλάσσομαι.

πολύ κακό για το τίποτα

2009-02-19T09:54:00.003+02:00

Η ομάδα έχασε με τρίποντο των αντιπάλων το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Το "πάρτυ" τελικα δεν ήταν στα μέτρα μας: Ζωντανη δυνατή μουσική , συνωστισμός, ο κλόουν μας τρόμαξε... ο μικρούλης μου έψαχνε την έξοδο. μου ζήτησε να βάλει το μπουφάν .Δεν είχε πολύ χώρο για να τρέξει ή να καθήσει σε μια γωνία, οπότε ... απλά φύγαμε.
Εκτίμησα ότι δεν είχε νόημα να τον πιέσω να μείνουμε κι άλλο. οι παιδότοποι ίσως είναι μια καλύτερη επιλογή για αυτή την ηλικία.

Το καλό ήταν ότι δέχτηκε να βάλει τη στολή ( και ήταν ένας υπέροχος ρομπέν των δασών)
και το πρωί στο σχολείο , αφου παρακολούθησε το μασκάρεμα των συμμαθητών, δέχτηκε να του βάψουν το πρόσωπο και να φορέσει κορώνα με αυτάκια, έγινε ενα πολύ γλυκό ποντικάκι!!

Καλή επαφή με το αποκριάτικο κλίμα. ένα βήμα τη φορά.

αδερφάκια

2009-02-17T10:13:00.003+02:00

Αυριο είναι το αποκριάτικο πάρτυ του σχολείου του μικρού.
Την ίδια ώρα είναι και ο αγώνας μπάσκετ που θέλει διακαώς να παρακολουθήσει η μεγάλη.
θα μοιραστούμε πάλι; θάθελα να πηγαίναμε όλοι μαζί.
Δε μπορω ομως να την πιέσω να έρθει σε ένα παιδικό πάρτυ που δεν θα είναι οι δικοί της συμμαθητές.
Οκ , έχει τις δικές της δραστηριοτητες , τα δικα της πάρτυ, και δεν τραβάμε το νασο μαζί της σε ό,τι κάνει.Μήπως τελικά καταλήγουμε να ζούμε παράλληλες ζωές αντι για μια της οικογένειας;
Μάλλον αυτο που με ενοχλεί είναι ότι θάθελα να νιώθει κάτι που δεν νιώθει. την ανάγκη να είναι μαζί με τον αδερφό της.Και αναρωτιέμαι τι ευθύνη έχω γι αυτό.
Μήπως φρικάρω για το τίποτα;
Μήπως τελικά τα παιδια μεγαλώνουν πάντα πιο γρήγορα απο όσο υπολογίζουν οι γονείς;
Μηπως εγω δε μεγαλώνω με τον ίδιο ρυθμό ώστε να μπορώ να αποδεχτώ τόση διάθεση ανεξαρτησίας απο την 7χρονη κόρη μου;

οι υπόλοιποι πως τα χειρίζεστε αυτα;
πολυ θα θελα να ξέρω πως λειτουργουν άλλες ανάλογες οικογένειες σε τέτοιες περιπτώσεις!

συναντήσεις εκπαιδευτικών - γονεων

2009-02-06T09:57:00.002+02:00

καθε παρασκευή βρισκόμαστε με τις Δασκάλες του παιδιου για ενημέρωση.
ηταν το πιο εύκολο για αυτές αφου δε μπορουν να διατηρήσουν τετράδιο επικοινωνίας σχολείου- σπιτιου.
Έχουμε αρχίσει να επαναλαμβανόμαστε ...
οι υπόλοιποι πως το ρυθμίζετε αυτό το θέμα;

στερεοτυπίες

2009-02-05T08:47:00.003+02:00

οι στερεοτυπίες είναι ένα θέμα δύσκολο.και σ'αυτό δοκιμάζονται οι ικανότητές μας για αποδοχή. Μερικά πράγματα που έχω κατάλάβει ότι ισχύουν:

είναι κάτι που το παιδί έχει ανάγκη να κάνει για διάφορους λόγους με στόχο να νιώθει καλά.
μερικές φορές ο λόγος είναι αισθητηριακός ( π.χ. το τέκνο είχε την ανάγκη να χτυπά τις πατούσες δυνατά στο πάτωμα)
όταν τις απαγορεύσεις , επειδή η ανάγκη είναι μεγάλη , θα ξεφυτρώσουν άλλες , σαν λερναία ύδρα ενα πραμα...( περίπτωση 1: αφου είχαμε πρόβληματα με τους "απο κατω", προσπαθούσαμε να τον οδηγήσουμε στον καναπε η στο τραμπολίνο... όμως δεν ήταν το ιδιο ... οποτε βρήκε διέξοδο στο να χτυπάει τη φτέρνα του ενος ποδιού στο γόνατο του άλλου.Έτσι τώρα έχουμε το πιο σοβαρό θέμα του πιθανου αυτοτραυματισμου να αντιμετωπίσουμε....περίπτωση 2: χτυπά δυνατα τους καρπούς στο τραπέζι, στον τοιχο ... τον κατευθύνουμε στο μπόνγκο . φαίνεται να του δίνει περίπου ιδια ικανοποίηση αλλα δεν έχει εδραιωθεί ακόμα η υποκατάστατη συνήθεια)
μερικές φορές δε μπορούμε να καταλάβουμε γιατι το κάνει και δε μπορούμε να το τροποποιήσουμε.π.χ. οταν πετάει πράγματα απο τα παράθυρα.Το απαγορεύουμε απλώς.... και δε ξέρουμε που θα ξαναβγεί.π.χ. η ανάγκη να κρύβει πράγματα πίσω απο τα κρεβάτια με την απαγόρευση εξελίχτηκε σε κρύψιμο σε όλο και πιο απίθανες κρυψώνες τοσο που πραγματικά εξαφανίζονται και δε μπορούμε να τα ξεθάψουμε (σε ό,τι ρωγμές υπάρχουν στα εντοιχισμένα έπιπλα)

και μερικές απορίες για τον εκπρόσωπο του Δρ Greenspan( Είχα υποσχεθεί και σε παλιότερο ποστ αναφορά για τις δυσκολίες εφαρμογής του floortime)

Με τη θεωρία πάμε καλά. στην πράξη κολλάω.Έχω μειώσει τον καταιγιστικό λόγο μου στην αλληλεπίδραση με το παιδί, προσπαθώ να αυξήσω το χρόνο που περιμένω την αντίδραση του, αλλά στερεύω απο ιδέες όταν αρχίσει το στερεοτυπικό παιχνίδι. όταν βρει ενα αντικείμενο και θέλει να το κρύψει κατεβάζει ρολά και εστιάζει με τόση προσήλωση στο στόχο που δε ξέρω πως να μπώ στο παιχνίδι του.

δεν ειναι κανονικο!!

2009-02-04T09:03:00.003+02:00

Το πρωί πηρα το μικρούλι μου λίγο νωρίτερα στο σχολείο για να ξαναμπούμε στο πρόγραμμα της προσευχής.περιμένοντας να μπει στην τάξη , παρακολουθώ το εξης σκηνικο:
μια μαμα- εργαζόμενη εχει μαζί της το 3-4 χρονο κοριτσάκι και σκέφτεται να το αφήσει για λίγο στο νηπιαγωγείο. Πετάγεται λοιπόν μια άλλη εργαζόμενη ( " ειδική δασκάλα"? καποιας αλλης ειδικότητας δε ξέρω - πάντως εργαζόμενη στο ειδικό σχολείο) και λέει το απίστευτο :
δεν ειναι κανονικό νηπιαγωγείο, τα παιδια εδώ είναι χειρότερα.
το κοριτσάκι επιμένει λίγο - θέλω να πάιξω με τα παιχνίδια , λέει . αλλα το χέρι της μαμάς το τραβάει ( έλα εδω θα σε τραβάνε τα παιδια ) και φεύγουν απο την πόρτα του νηπιαωγείου.

Μου εχει ανέβει το αίμα στο κεφάλι απο το πρωι.Ποια ένταξη , ποια αποδοχή; σε τι μπορώ να ελπίζω όταν οι ίδιοι οι δάσκαλοι του ειδικου σχολείου κολλάνε τέτοιες ταμπέλες ; όταν απαγορεύουν στα δικά τους παιδια να έρθουν σε επαφή με τα "άλλα" ;
Δέ ξέρω να κλάψω , να γελάσω ή να βρίσω.
ΟΚ τα παιδάκια του ειδικού νηπιαγωγείου εχουν δυσκολίες κοινωνικοποίησης. μπορεί να φωνάζουν και να μην έχουν "καλους τρόπους" . τα παιδάκια στα άλλα νηπιαγωγεία τι είναι δηλαδή; δεν υπάρχουν στις "άλλες" τάξεις παιδια με τέτοιες συμπεριφορές;

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

2009-01-29T12:03:00.006+02:00

Καλημερα! σας ελειψα?

μετα απο τοσο καιρο που εχω να γράψω ζυγίζω πολύ τι είναι αυτο για το οποιο θα θελα πιο πολυ να μιλησω.

προσπαθω να το μαζέψω, να δω "the big picture" , ποιο ειναι το θεμα πισω απο ολα τα θέματα που απορροφουν την ενεργεια μου και τη σκέψη μου.

Καταλήγω σχεδόν παντα στο ιδιο ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ!

όλοι θέλουμε να μας αποδέχονται , η ανάγκη για αποδοχή είναι μέσα στην πυραμίδα των αναγκών του Μασλοου πριν απο την ανάγκη για αυτοεκτίμηση.ειναι σημαντικο να νιώθεις αποδοχή απο την οικογένεια και γενικα την ομάδα ,να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου.

το θέμα είναι τι γίνεται με την ανάγκη των άλλων για αποδοχή;

τι σημαίνει αποδέχομαι το διαφορετικο; τη διαφορετική άποψη, το διαφορετικό τρόπο αξιολόγησης , τη διαφορετική προσωπικότητα,το διαφορετικό τρόπο ζωής και σκέψης;

δυο μέτρα και δυο σταθμά ανάλογα με την πλευρά που στέκομαι;

προσπαθώ απλά να αυξήσω το παγκόσμιο ισοζύγιο της αποδοχής με το να σέβομαι τη διαφορετικότητα των άλλων ;και τι γίνεται με τη βλακεία και την ηλιθιότητα; αυτές τις εύκολες "κακες λέξεις" που κολλάμε πολλές φορές αβασάνιστα στους άλλους; ολοι είναι ίσοι αλλά μερικοι διαφορετικοι ειναι πιο ίσοι ;

παμε διακοπες

2008-12-22T09:28:00.002+02:00

ετοιμαζω κάρτες - πλοίο , καμπίνα, σαλόνι , θα πάρω και εκτυπωτή για ότι προκύψει.
Τραγουδάκια χριστουγεννιάτικα για το αυτοκίνητο .
επιλέγω παιχνίδια για τις "διακοπές"
παρακαλώ να μην έχει απαγορευτικό
και μια μεγάλη προσευχή να περάσουμε καλά
με χαρά και υγεία

FLOORTIME- η κοινή λογική !!

2008-12-15T10:17:00.007+02:00

Πως να δουλέψουμε με τη φιλοσοφία του floortime.... αντιγράφω απο τις σημειώσεις μου για να ξεκαθαρίσω τις βασικές αρχές αλληλεπίδρασης με το παιδί.Είναι πολύ σημαντικο να διασκεδάζουν και οι δύο και το παιδί να νιώθει ασφάλεια.Δεν του επιβάλλουμε το δικό μας παιχνίδι, το βοηθάμε να διευρύνει το ΔΙΚΟ του παιχνίδι.

Αναρωτήσου: Τι θέλει ;( όχι το παιχνίδι των 10 ερωτήσεων, ακολουθησε το παιδί

ψαχνε την πρόθεση του ( τι θέλει να κάνει;)

διευκόλυνε τη δράση του. Πώς μπορείς να το βοηθήσεις να κάνει αυτο που θέλει;

χρησιμοποίησε αισθητηριακά ερεθίσματα για να υποστηρίξεις το παιδί, ενθάρυνε το
( ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΗΡΕΜΕΙ, ΤΟ ΒΟΗΘΑΩ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙ)

πρόσθεσε ήχο ή πράξεις στη δράση του παιδιου ώστε η αλληλεπίδραση να ΑΥΞΆΝΕΙ αυτα που θα κερδιζε παίζοντας μόνο του.

Εστίαζε στην εμπλοκή σου με στόχο να επηράσεις τις πράξεις του παιδιου

να ενισχύσεις την ικανότητά του να προβλέπει να αντιμετωπίζει και να προσαρμόζεται

οι όποιες φωνούλες/ήχοι του παιδιου να αντιμετωπίζονται με φροντίδα

αντιμετώπισε ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΗ του παιδιού σα να έχει πρόθεση και σκοπο αλλά μη θεωρεις ότι το να σε αγνοει εχει σκοπο να σε πληγώσει, σκέψου τις ιδιαιτερότητές του.

ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ;

τραβάμε σε μάκρος την κάθε αλληλεπίδραση

παρεμποδίζουμε παιχνιδιάρικα ( be playfully obstructive)

κανουμε το χαζό

κάνουμε το ανοιγοκλεισιμο ενός ντουλαπιου π.χ να κρατησει 5 λεπτα

δίνουμε πάσες

σχολιάζουμε (μόνο για να συνεχιστει η αλληλεπίδραση. όχι "μπράβο" και τελειώσαμε...

ρωτάμε ( ανοιχτου τυπου ερωτήσεις αν γίνεται)

σπάμε τις εντολές σε μικρά κομμάτια

ταυτόχρονα

χρησιμοποιούμε απλή γλώσσα

σιγουρευόμαστε οτι το παιδι βλέπει αυτο που ακούει

μέτρια ταχύτητα λόγου

αφηνουμε 10 δευτερα χρόνο να αποκριθει το παιδί

ο λόγος είναι ακουστικο ερέθισμα που κινείται στο χώρο ( επαια πτερόεντα) - οι χειρονομίες και η επίδραση ( affect - έκφραση του προσώπου, τόνος φωνής) κρατανε περισσότερο και δίνουν νόημα

ΠΕΡΙΜΕΟΥΜΕ!!

... ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΙΣ ΞΕΠΕΡΝΑΜΕ

καμμια σχεση με rainman!

2008-11-26T23:11:00.010+02:00

οι εικόνες εχουν απόσταση λίγα λεπτά της ωρας.... Η κουζίνα μεταμορφώνεται ανάλογαμε το αντικείμενο που θέλει να πετάξει. Το χαρτι κουζίνας και οι εφημερίδες είναι το λιγότερο αθόρυβο. τα φυστίκια απο την άλλη ειναι πολλά ... δοκιμασα να τα μαζεψουμε ενα ενα με το κολποτου κουμπαρα ( μ'αυτο εμαθε να στέλνει φιλάκι)... αλλά κουράστηκε. Σκαρφάλωσε λοιπον στον πάγκο και πήρε να μασουλαει το τυράκι του....

Δε ξέρω γιατι προτιμα να το κάνει αυτό. ίσως γιατι το επιτρέπω...

προκειμένου να ανταλλάξουμε ένα βλέμμα/χαμόγελο/ χειρονομία δεν υπολογίζω τους κανόνες.Δε μπορω να του απαγορεύω διαρκώς. Μήπως τελικά εχουν δίκιο κάτι φαρμακόγλωσσοι που λένε πως δεν είμαι καλή μαμα?πιστεύω ότι είναι ακομα πολύ μακριά μου το αστεράκι μου ,και νιώθω ότι πρέπει εγώ να μπώ στον κόσμο του , αφήνοντας τους κανόνες του δικού μου κόσμου.

Σε ένα παιδικο βιβλιαράκι έλεγε "δεν πειράζει να τρως μακαρόνια με τυρί στη μπανιέρα" ... ποσο μάλλον ένα σνακ στον πάγκο της κουζίνας..

Ξεκίνησα να γράφω με αφορμή την εικόνα "τάξης και νομου"που είδα στης Μαρίας. Ηθελα να πω οτι εμάς ( τέκνο και μαμά ) η τάξη μας αφήνει παγερά αδιάφορους...αν και θάθελα να τόχουμε λίγο το νοικοκυριλίκι αυτού του είδους μέσα μας για να το χαιρόμαστε όταν συμμαζεύουμε, και να μη μας είναι αγγαρεία.

Σήμερα άκουσα ένα πολύ καθαρό "ΟΧΙ" όταν τραγούδησα το 'μαζεύουμε' που ειναι το συνθημα για να κατεβει και να μου δωσει στο χέρι ολα οσα πεταξε.κι αυτο ειναι κάτι. κάτι άλλο απο το να μάθει να τρώει (πάντα) στο τραπέζι.

προσπ'αθησα να περιορίσω το πέταγμα πραγμάτων σε άλλα πλαίσια, αλλα είναι τόσο ισχυρή η ενίσχυση απο τις "ρίψεις-απο-παγκο-κουζίνας" ... ΔΕΝ υποκαθιστούνται.Μόνο η χρήση τους σαν επιβράβευση φαίνεται να παίζει,υπο την προυπόθεση όμως ότι δε θα μπορεί να εξασκήσει το άθλημα όποτε θέλει. και αυτο μας οδηγει πάλι στην ανάγκη ολοήμερου προγράμματος......

Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω όσους μου δίνουν κουράγιο.θυμήθηκα και ένα παλιό της Μαριλένας και λεω να αναζητήσω το " συμπαθέστατο εγχειρίδιο"

διαφορα σκόρπια

2008-11-24T11:10:00.003+02:00

Επιστροφη στη ρουτίνα μας.Κάναμε άλλη μια αξιολόγηση. Στη μέση του τεστ ο νασος έπρεπε να παίξει με ενα αυτοκινητάκι. αυτό ηταν . το πηρε στο χερι και κατέβασε τα ρολά.
Η ανάγκη για πρόγραμμα αδήριτη. πρότασεις απο την ομάδα της παιδοψυχιατρικης του Αγια Σοφία,

να πάρουμε εργοθεραπευτή στο σπίτι καθε μέρα τουλάχιστον μια ώρα. είναι επείγον να περιορίσουμε το επαναλαμβανόμενο στερεοτυπικο παιχνίδι του νασου.
Είμαστε σε αναζήτηση.
να επιμείνουμε στην οδοντόβουρτσα γιατι θα βοηθησει αισθητηριακα ( απευαισθητοποίηση ) το θέμα με την άρνηση του στις νέες γεύσεις.
Σε καμμια περίπτωση δε σταμτάμε το pecs. Να προσθέσουμε ρήματα με ανάγκες όπως πεινάω διψάω κτλ και πρόσωπα .( να μπορει να πει "θελω το μπαμπα" )
να βάλουμε τους διαφορους λογοθεραπευτές που ασχολούνται με το Νασο να συντονιστούν.

Διάβασα στο πλοίο το αδερφοβιβλίο. ( ευχαριστω Μαριλένα!!) Πολύ καλό και χρήσιμο. εχω βάλει διάφορα στην Τodolist , αρκετα τα είχαμε ανακαλύψει μόνοι μας.Σημειώνω ένα λάθος που έκανα : οταν ο νασος διαλύει το δωμάτιο της Τονιας το μάζεμα πρέπει να το κάνω εγω αν δεν το κάνει αμέσως ο ίδιος, γιατι αυτό χαλάει τη σχέση τους ( σε απλά ελληνικα).

στο προγραμμα!

2008-11-11T10:48:00.003+02:00

το πρωι ξύπνημα με κλάμα. υποθέτω οτι κάτι ενοχλει στην κοιλια του.
πάμε μαζι για τσισάκια. αφου ηρεμήσει, ζητάει τυρι, πατατάκια , χυμο και μετά dvd.
φτιάχνω το προγραμμα της μετάβασης.
του δείχνω ότι η τηλεόραση τελείωσε ( βάζω εγω την καρτα στο φακελάκι "ΤΕΛΟΣ" και τώρα "ΠΑΜΕ ΣΧΟΛΕΙΟ" . μου δίνει το χεράκι και πάμε.
Φτάνουμε στο σχολείο.
εγω : Φτάσαμε! τώρα μπορεις να παίξεις στην αυλη. Μαζί δείχνουμε την καρτα αυλή και βάζουμε το σχολείο στο "ΤΕΛΟΣ" .Πηγαίνει και πετάει χουρμάδες απο τα κάγκελα.( είναι κάτι που επιτρέπεται και του αρέσει).
Χτυπαέι το κουδούνι. Πάω κοντά του με το πρόγραμμα. Πάλι εγω βγάζω την καρτα "αυλη" και του λέω "τελείωσε ΄η αυλή", τωρα "ΠΡΟΣΕΥΧΗ". Με πήρε απο το χεράκι και πήγαμε στην προσευχη. Ηρεμος και χαμογελαστος , έκανε και "γεια" στο Γιώργο που ήταν δίπλα του.
Τελος προσευχής. Πάλι εγω βαζω μπροστά του την κάρτα "προσευχη" στο "ΤΕΛΟΣ¨.
Τώρα στην τάξη. Δείχνει με χαρά την εικόνα απο την τάξη του και χεράκι με τη δασκάλα μπαίνει στό κτίριο.

Νιώθω καλά.Ελπιζω να μην ήταν τυχαίο, θα δείξει.Σιγά σιγά θα το κάνει μόνος του.

kit kat

2008-11-10T22:42:00.003+02:00

σταματηστε τον κοσμο να ξεκουραστω.

ο κοσμος θα συνεχισει να γυρναει ακομα κι αν εγω φυγω απο δω.

τικ -τακ ,τικ -τακ το ρολοι χτυπα και ο χρονος περναει

το κιτ κατ είναι το αντιθετο του τικ τακ.( μια μια λεξη διαβασμενες ανάποδα)

ενα κιτ κατ θελω,να οργανωθω. μπορω;

η ζωη ειναι αυτο που μας συμβαινει οσο κανουμε ονειρα για το μέλλον.

δεν ευθυνομαι για το προπατορικο αμαρτημα.

εξατομικευση και τα μυαλα στα καγκελα!

2008-11-09T15:43:00.006+02:00

διαβάζοντας τα email των σχολικων μονάδων ,πέφτω πάνω σε έ να απο τη σύμβουλο ειδικής αγωγής, που ζητάει να της στείλουν οι εκπαιδευτικοι των ΣΜΕΑΕ λίστα με τους στόχους τους.
ΔΕ ξέρω να γελάσω ή να κλάψω!
έχω κάνει φύλλο και φτερο το αναλυτικο προγραμμα που προτείνει το ΠΙ για τα παιδια με αυτισμο. με βρίσκει σύμφωνη σε όλα σχεδον 100%. ειναι μπλαμπλα λενε κάποιοι. εμένα μου φαινεται πολυ συγκεκριμένο.

προβλέπει μεταξύ άλλων

την εκπόνηση ενος εξατομικευμένου προγράμματος για κάθε παιδι με βάση μια αξιολόγηση της κατάστασης του σε κάθε τομέα.
την παράδοση του προγράμματος αυτου ( το ονομαζει ΕΑΠ - εξατομικευμένο αναλυτικο πρόγραμμα) σε γραπτη μορφη στους γονεις
την υποστηριξη όλων των δραστηριοτήτων με οπτικές νύξεις και αναπαραστάσεις
στην κατηγορία "προαπαιτουμενες δεξιοτητες" περιλαμβάνει την ικανόττητα να ακολουθειο το παιδι οπτικο προγραμμα ( ατομικο)
και αλλα ωραια ,που σε κανουν να λες αυτο ειναι ενα καλο σχολειο για το παιδι μου.

στην πράξη, εχουμε κανονίσει να βρισκόμαστε καθε παρασκευη μεσημερι με τις δασκάλες για να ταλέμε και να μην τις ζορίζουμε με "χαρτουρες" κτλ.

Αυτη την παρασκευη, το θέμα συζήτησης ήταν ΑΝ χρειάζεται ο Νασος οπτικο προγραμμα αφου μια χαρα καταλαβαινει τις ρουτίνες του σχολειου.το παράξενο ειναι ότι οι δασκάλες δεν έβλεπαν τη χρησιμότητα...

το να ακολουθει προγραμμα ο νασος είναι κάτι που δεν το έχω καταφέρει ακόμα,και έλπιζα στη βοήθεια τους.

τωρα ειμαι πάλι στη θέση να νιώθω οτι πρεπει αφενος να τα κανω ολα μονη μου,και αφετερου να εξηγω τα αυτονοητα!!!

η εννοια του εξατομικευμένου ειναι πολύυυυ παρεξηγημένη!για μερικους σημαινει απλα "ό,τι κάτσει". και εξηγουμαι: δεν έχω αντίρηση ,μπορει να ακολουθουν αυτη τη θεωρια του floortime ( δεν εχω διαβασει σχετικα ,απο κατι σχολια στης μαριας το ακουσα) Αυτο σημαίνει οτι δεν ξέρουμε τι προσπαθούμε να διδάξουμε; ειναι τόσο περίεργο που θέλω ναξέρω τι θαπροσπαθήσει να μάθει το αγόρι μου αυτή τη χρονιά;

Χωρίς αξιολογηση ( γραπτη και μετρησιμη) των δεξιοτητων επικοινωνιας αμφισβητείται το pecs ... χωρις να ιεραρχησουμε τους στοχους ( τι είναι πιο σημαντικο για το Νασο, επικοινωνια=να απευθύνεται σε άτομα και να ζητάει αυτα που έχει ανάγκη ή αυτοεξυπηρέτηση=να τα κάνει όλα μόνος του και να μη μιλάει σε κανέναν;;) του μαθαίνουμε να παίρνει μονος του το χυμο ,που ειναι μια απο τις 5-6 λεξεις που χρησιμοποιει για να ζητησει ενισχυτη στο σχολειο!

θελω να ελπίζω ρε γαμώτο, αλλα κουράζομαι!!!!!!!

Μαμα 2 παιδιών

2008-10-30T22:16:00.003+02:00

Η πριγκίπησσά μου. Η Δευτέρα δημοτικού είναι πιο δύσκολη απο την πρώτη. πέρσι ήμουν σταρ, φέτος άστα να πάνε.

Το καμάρι μου, δυσκολεύεται φετος.

και το παράπονο : "είχες πει θα παιζαμε μαγαζάκι ( σ.σ. ασκηση για να μαθουμε τα ρέστα ) μιση ωρα καθε μερα. Μια θελεις να μαγειρέψεις,μια να φτιάξεις κάρτες για το Νάσο, μια κλαίει ο Νάσος, μονο με μενα δεν ασχολείσαι!"

προσπαθει να καταλαβει, να δεχτει οτι ο αδερφός χρειάζεται περισσότερη προσοχή, προσπαθεί να είναι τέλεια, και το πόσο ζορίζεται είναι κάτι που μόνο το φαντάζομαι . και με τρομάζει. Παλέυω για την ισορροπία, να μην έχω υπερβολικές απαιτήσεις. στο κατω κατω ενα 7χρονο παιδάκι ειναι κι αυτο, δεν είναι ενήλικας!

Αυτη η βδομάδα θα είναι η πειραματική με τον αποκλειστικό χρόνο για τη μικρη πριγκίπησσα.Να δούμε!

δεν ειναι Δευτερα σημερα

2008-10-29T09:25:00.003+02:00

κι όμως μοιάζει με Δευτέρα.Τετάρτη μπήκε βδομάδα βγήκε έλεγε ενας φίλος παλιά. Τα κεφάλια μέσα, και συνεχίζουμε.
Με τα καθημερινά μας... πως να φτάξουμε εικόνα- υπόδειξη για την πρωινή προσευχή στο σχολείο.Το άγχος μετάβασης που εμφανίζει ο Νάσος όταν πρεπει να αφήσει μια ευχάριστη δραστηριότητα για να εμπλακεί σε κάτι άλλο μειώνεται σημαντικα αν του δείξουμε μια εικόνα απο αυτό το "αλλο". Η προσευχη ομως είναι κάτι δύσκολο. πρέπει να μένει όρθιος σε συγκεκριμένο σημείο της αυλής, να περιμένει να κανουν όλοι το σταυρό τους, και μετά να μπει στην τάξη του. αυτο που αφήνει πίσω του ειναι το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου.

και η δικη μας; ποια ειναι;

2008-10-25T18:14:00.015+03:00

ωραια, η αλλη ειναι των άλλων. και η δική μου; ποια είναι η δική μου ζωη;

...είναι όλες οι επιλογές που έχω κάνει και συνεχίζω να κάνω,ακόμα κι όταν επιδίδομαι στο χαλαρωτικό μου στρουθοκαμηλισμο.
...Ειναι οι ρόλοι που επέλεξα ή αναγκάστηκα να πάιξω (Μαμά, εργαζόμενη , συζυγος, ανθρωπος, γυναίκα) και η σειρά στην οποια τους βάζω ανάλογα με τις αντοχές μου και τις προτεραιότητες μου.

...είναι οι άνθρωποι που με αγαπούν και αυτοι που αγαπάω. και ειναι και αυτοι με τους οποίους σχετίζομαι αναγκαστικά.ειναι αυτοι που με στηρίζουν και αυτοί που δηλητηριάζουν τις μέρες μου. μιθριδατισμός δε λέγεται αυτο το κόλπο με τις μικρες καθημερινές δόσεις δηλητηρίου; στο τέλος δε σε πιάνει λενε.

θελω να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο. Να βλέπω το καλό στους ανθρώπους, να καταλαβαίνω.και το παλευω που με πειραζει οταν δεν κανουν και οι αλλοι το ιδιο.

στο γενικό μοτίβο των υπαρξιακών μου, μια σκέψη του ΣΚ :

μια φίλη, που όταν η απλήρωτη ΔΕΗ της χάλασε τα σχέδια σπιτικής γιορτής , αντί να καλύψει τα χρέη προτίμησε να ξοδέψει για να διασκεδάσει έξω.Λιγα χρόνια μετα η αρρώστια της κλέβει τη μνήμη, της ανακατεύει το λόγο και απειλει την ποιότητα της ζωής της.Χαίρομαι για όσους δεν αφήνουν κενά στη ζωή τους.Το πεπερασμένο της ύπαρξης μας αναγκάζει να μη χάνουμε χρόνο και ενέργεια.Μόνο όσο χρόνο παίρνει να το καταλάβουμε.

Γενέθλια στο σχολειο

2008-10-22T23:35:00.013+03:00

ΟΚ. ως γνήσιος γκαντεμόσαυρος εμεινα χωρις φωτογραφικη μηχανη την κρίσιμη στιγμή. Ενα κινητο με λίγο πειραγμένο φακό βοήθησε για να σας μεταφέρω το κλίμα της γιορτής.

1. τα γενεθλια έχουν τούρτα και κεράκι

Μια και η τούρτα είναι κάτι που αφήνει το Νάσο παγερά αδιάφορο,το κεράκι στήθηκε πάνω στο σταφιδόψωμο. Με λίγη εξωτερική βοήθεια απο άλλα πρόθυμα πεντάχρονα καταφέραμε να το σβήσουμε 3 φορές ,μέχρι που το εμπεδώσαμε.

2. στα γενεθλια κερναμε νοστιμιές τους καλεσμένους
Ο Νάσος μοίρασε σε όλα τα παιδάκια πράγματαπου ο ίδιος αναγνωρίζει ως νοστιμιές: Σταφιδόψωμα και Χυμο! το πληθος τους ηταν τετοιο που παρείχε ικανό αριθμό επαναλήψεων ώστε οι τελευταιες να γίνουν αυτόνομα!

3. Στα γενέθλια χορεύουμε.
Είτε με καθοδήγηση απο τις δασκάλες μας,είτε αγκαλίτσα με τους γονείς, χοροπηδήσαμε σε γνωστούς και άγνωστους ρυθμούς. Στάθηκε ακατόρθωτο να πιάσει χεράκι στους χορους τους κυκλωτικούς. Το ερμηνεύω ως έλλειψη οικειότητας με τα συγκεκριμένα παιδια, γιατι πέρσι το είχαμε καταφέρει στον παιδικό σταθμο.

Ο μικρούλης μου το διασκέδασε, όσο γινόταν.
Συγκινητικό το δωράκι απο τους καλεσμένους, κλασικό σε νηπιακα γενέθλια, ένα "βιβλίο" με μια ζωγραφιά απο τον καθένα.
Μοιράσαμε και αυτα τα σφυριχτρακια που εκτείνονται. Τα δαιμόνια 5χρονα αφαιρεσαν το χαρτι και εφτιαξαν εκκωφαντικες τσαμπούνες. Αυτο προς στιγμή μας έστειλε στον καναπέ, με μια υποψία γκρίνιας,αλλα γρήγορα συνθίσαμε το θόρυβο και απολαύσαμε το υπόλοιπο της γιορτής.Το άγχος μου για μια γιορτη χωρις νόημα για το νάσο διαλύθηκε στο ευτυχισμένο του χαμόγελο.Τέλος καλό όλα καλα. Πάμε για άλλα!

αντε να λύσουμε

2008-10-18T23:56:00.007+03:00

Το πλοιο ειναι ακομα εκει.Ο καιρος έχει φτιάξει.Γιατι δε σηκώνεται να φύγει;Αναρωτιέμαι...ισως εκει που πάει ξέρει ότι δε μπορει να φτάσει και αναβάλλει το ξεκίνημα.Ισως ειναι αυτο το μουδιασμα στα πόδια που νιώθουμε καμμια φορα οταν ατενίζουμε μακρινούς και (με τα τρέχοντα δεδομένα) απιαστους στοχους: πριν πάρουμε την απόφαση να κάνουμε το πρωτο βήμα.

Σημερα βιωσα μια κρίση άγχους ανάλογη με αυτες που περνάει ο μικρουλης μου ειμαι σίγουρη. Έχει Γενέθλια.Στο σχολειο γιορτάζουν τα γενέθλια με τούρτα κεράκι και το τραγούδι των γενεθλιων απο τα παιδια των 2 νηπιαγωγείων ( του ειδικου και του "κανονικου" που συστεγάζεται).Για το Νασο τα γενέθλια δεν σημαίνουν κατι. Το να τον βάλουμε να σβήσει το κεράκι μου φαίνεται μια διαδικασία με αμφίβολο νόημα. Το να κεράσει όμως ένα ένα τα παιδάκια που θα του ευχηθουν ειναι μια διαδικασία αλληλεπίδρασης που νομίζω οτι θα του πει κάτι. αποφασίσαμε λοιπον να σβήσουμε κεράκι στο σταφιδόψωμο και να κεράσουμε χυμούς.Μέχρι να το βρουμε όμως αυτο το σχήμα εγω ειχα ταχυπαλμία, μια αγωνία για το τι ακριβως θα γίνει πως θα το κανουμε ποιος θα κανει τι .... Τωρα που ξερω τι θα γινει εχω ηρεμήσει.

Φωτορεπορταζ αυριο .

Τα φωτα μη σε κλέβουνε

2008-10-15T08:52:00.004+03:00

των πλοιων των μεγάλων
αυτη για μας ειναι η ζωη
η άλλη ειναι των άλλων ....

Μου αρεσουν αυτες οι μέρες, που έχει βρέξει το βράδυ και η ατμόσφαιρα είναι καθαρη.
Βλέπω απο το μπαλκόνι μου ενα πλοίο που περιμένει να φτιάξει ο καιρός για να φύγει.έχει ρίξει μια άγκυρα, και ο καιρός το στρίβει αργά και σταθερά.Το βλέπω μια προφίλ μια ανφας.
όμως είναι πάντα εκει 2 μερες τωρα. σημερα φαίνονται οι λεπτομέρειες.
Η θάλασσα έχει ενα υπέροχο καθησυχαστικό μπλε.
Χαμογελώ. θα τα καταφέρουμε. Θα ζοριστούμε λίγο παραπάνω , αλλά θα τη βρούμε την άκρη.
Καλή μας μέρα, καλό φθινόπωρο!

επικοινωνία - τα βασικα

2008-10-14T10:31:00.005+03:00

εχω κουραστεί να απαντώ στην ερώτηση " μηπως το Pecs εμποδίζει το Νασο να μιλήσει γιατι βολέυεται; " Απαντω ότι το PEcs είναι το σύστημα για να επικοινωνει. Μπορει να το χρησιμοποιησει για να εκφραστεί.Αν του το στερήσεις είναι σα να φιμώνεις ενα παιδί που έχει λόγο.Προσπαθώ λοιπον να ξεκαθαρίσω τα βασικα:
Η επικοινωνία είναι διπλής κατεύθυνσης.

το παιδι να μπορει να εκφράζει τις ανάγκες του ( χρηση της επικοινωνίας)

να καταλαβαίνει ποτε και πως επικοινωνούμε εμεις μαζι του.( κατανόηση )

Θα ηταν υπέροχο να αναπτύσσονταν μαζι και αυτόματα και οι δυο δεξιότητες.όμως αυτο δε γίνεται.Διδάσκουμε χωριστα τη χρήση και την κατανόηση του λόγου. Η χρήση του λόγου έχει δυο βασικές λειτουργίες
1. το αίτημα ( π.χ. το παιδάκι που λεει στη μαμα "γάλα!" το λεει για να ζητήσει και να παρει γαλα , η ενισχυση ειναι απτή, το ιδιο το αντικειμενο)
2.το σχόλιο ( π.χ. το παιδάκι που βλέπει ενα σκυλί και λέει"σκυλάκι!" κανει ένα σχόλιο, περιμένει να πει η μαμα "ναι ,ωραίο σκυλάκι" η ενισχυση ειναι η κοινωνικη αντίδραση της μαμας)
Για τα παιδια με αυτισμο η κοινωνικη ενισχυση δεν είναι και τοσο αποτελεσματική, γι αυτο ξεκιναμε διδάσκοντας τους να κανουν αιτήματα.Οταν δεν έχουν λόγο , τα εναλλακτικά συστήματα επικοινωνίας όπως το Pecs είναι ενα must.Δεν εμποδίζουν την ανάπτυξη του λόγου. Διδάσκουμε λόγο μεσα απο τη μίμηση και ενισχύουμε διαφορικα τις αλληλεπιδρασεις στις οποιες χρησιμοποιειται ομιλία. Η ενίσχυση πρεπει να δίνεται στο παιδι σε κάθε περίπτωση που επικοινωνεί.Απλά θα είναι περισσότερη ΑΝ μιλήσει.

Με το εναλλακτικό συστημα επικοινωνίας, τα παιδια μπορούν να διδαχτουν τις βασικές δεξιότητες επικοινωνίας.Οι 9 βασικές δεξιότητες είναι οι εξής:

παραγωγικές :

να ζητάει ενισχυτές( εκφράζει αιτήματα)
να ζητάει βοήθεια
να ζητάει διάλειμα
να αρνείται ( να δηλώνει "όχι " με καποιον αποδεκτο τρόπο π.χ. κουνημα του κεφαλιου)
να δέχεται (να δηλώνει "ναι" με καποιον αποδεκτο τρόπο π.χ. κουνημα του κεφαλιου)

και αναγνώρισης :

Να περιμένει
να ανταποκρίνεται σε ερεθίσματα που δείχνουν αλλαγη- μετάβαση απο μια δραστηριότητα σε μια άλλη
να ακολουθει λειτουργικές εντολές (που εχουν καποιο αποτέλεσμα για το παιδί - οχι για ας) οπτικες και ακουστικές
να ακολουθει οπτικό πρόγραμμα

με το δικο μας τροπο

2008-10-10T09:19:00.002+03:00

To αγαπήσαμε πρόσφατα,αν και φιγουραρει καιρο τωρα στο δωμάτιο.Αιτία της στροφής οι ασκήσεις ακουστικής μνήμης με την εργοθεραπεύτρια.

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αυτα τα ξυλάκια ειναι πολύ ελκυστικα αντικείμενα για να χωθουν πισω απο τα κρεβάτια , κι έτσι σφυροκοπάμε ( κυριολεκτικα) τα τυμπανα με μολύβια/ με τα χέρια και ότι βρεθεί.

Επίσης πολυ ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα τύμπανα ταλαντώνονται και μπορείς λυγίζοντας τα να προκαλέσεις και επιπλέον θόρυβο .

απολαύσεις

2008-10-08T22:55:00.005+03:00

πετάμε πετραδάκια. μικρα και μεγάλα.φυλλαράκια,κλαδάκια...ότι βρουμε τριγυρω ψαχνοντας μεπροσοχη.
τιποτα δε συγκρίνεται με το μεγάλο μπλουμ αριστερα.
οταν ετοιμάζεται να ξεκολλησει τα βραχια για ακομα μεγαλύτερη ευχαρίστηση , φευγουμε

Ασπιρίνη

2008-10-08T10:52:00.003+03:00

για να δείξει την αναγκαιότητα των εξετάσεων και να μας κάνει να νιώσουμε ανεπαρκείς και αδαείς γονεις η θωμαίδου χρησιμοποίησε τη φράση " φυσικά θα συνεχίσει τις θεραπείες εργο λογο κτλ αλλά είναι σα να δίνουμε ασπιρίνη, πρεπει να δουμε αν υπάρχει οργανικό πρόβλημα"
με χαλασε πολύ αυτη η φράση.
Η ίδια ήταν που μας έλεγε ," δε θα δείξουν τίποτα οι εξετάσεις, θα τις κανουμε χαλαρά όποτε μπορει το παιδι , μην το τρομάξουμε ακόμα"
Τωρα ξαφνικα πρεπει να το τρομάξουμε ; Εγω δεν ειχα καταλάβει οτι τα 5 χρονια ειναι ενα όριο, δε μου το ειχε καταστησει σαφες απο την αρχη και τωρα νιώθω Μ#$^%^&$ που δεν κάναμε νωρίτερα τις εξετάσεις.

άντε τωρα να δουμε που και πότε θα γίνουν .....

Αθήνα- απολογισμός

2008-10-07T09:56:00.006+03:00

Η επίσκεψη αστραπη στη Θωμαίδου ειχε τα εξης συμπεράσματα:
1. επιβάλλεται να κάνουμε άμεσα τις εργαστηριακες εξετάσεις όπως
μαγνητική εγκεφάλου, εγκεφαλογράφημα με στερηση υπνου , αμινόγραμμα αίματος ούρων , υπέρηχο θυρεοειδους,και α/α ακρας χειρος για ΟΗ. ( Ερώτημα : που να τα κανουμε ολα αυτα; να κλεισουμε ραντεβου στο Παιδων ή έξω?)
2. Είναι παράξενο (;) που 5 χρονων δεν εχει ακομα βγάλει λόγο λειτουργικό
3. σημερα θα τρέξει το αδερφάκι μου να πάρει τη γνωμάτευση της για να συνεχίσουμε τα εργο-λογο κτλ με συμμετοχη του ταμείου μας.

Κατα τα άλλα:
Το όλο ταξίδι είχε πολυ περπάτημα, μετρό και ηλεκτρικο που άρεσαν πολυ στο Νάσο, ο οποίος φώναζε χαρούμενα ( ή αγχωμένα) σχεδόν σε όλες τις διαδρομές με αποτέλεσμα να μας κοιτάνε κάπως οι αλλοι επιβάτες.

Πετάξαμε και πετραδάκια στο Λιμάνι του Πειραια.

Το μεσημέρι καθήσαμε για φαγητό στο "ουζερί του Λακη "στην πλατεία Βικτωρίας. Ο Νασος ξεπερασε τον εαυτό του σε χρόνο καθίσματος στο τραπέζι. Φυσικά καποια στιγμή σηκώθηκε να χοροπηδήσει και μια κυρία δίπλα του είπε χωρις να γυρίσει καν να τον κοιτάξει " Δεν είναι παιδικη χαρά εδω παιδάκι μου".Αφου εκανε μια δυο βόλτες στον πεζόδρομο με το μπαμπα, ξανακάθησε να φάει τα πατατάκια του στο τραπέζι.Μετα εκανε ενα γυρο απο όλα τα τραπέζια και όταν δεν αντεχε να κάτσει άλλο φύγαμε. Σε όλο αυτο κατάφερα να πω και δυο κουβέντες με μια παλια φίλη, που οταν βρισκόμαστε συνεχίζουμε απο κει που είχαμε μείνει...

Τελικα, πρέπει να συνεχίζουμε να κυκλοφορούμε μεσα στον κόσμο αγνοώντας τα σχόλια και τα βλέμματα.Νομίζω ότι του κάνει καλό.

αρνητικη ενισχυση

2008-10-03T12:10:00.005+03:00

Το να μπορεις να μαθάινεις απο τα λάθη σου δουλεύει μετα τα 12!
πιο πριν τα παιδακια μαθάινουν καλύτερα με θετική ενίσχυση.
ένα μπράβο ή ένα δωράκι χρησιμευει πιο πολυ στη μάθηση απο μια πρατήρηση.
περισσότερα εδω.
(Αυτο εξηγει γιατι ο ΝΑσος εξακολουθει να σκαρφαλώνει στον παγκο της κουζίνας και να πετάει ότι ελαφρυ βρεθει μπροστα του, παρόλο που του λέμε "οχι " και "μη".
Τι να κάνω; να λέω μπράβο μωράκι μου που δεν ανέβηκες ακόμα;
Μια θεωρητικη λύση ειναι να περνάει καλύτερα οταν δεν σκαρφαλώνει αλλα .... πως θα γίνει αυτο;
ειναι αυτιστικος και καποιες συμπεριφορες ειναι μερος του εαυτου του.
τυχαια ειδα σημερα αυτο.Χωρις να υπογραφω το ολο θεολογικο πλαίσιο ,αντιγραφω ενα κομματι που το εχω δει και αλλου : Αν ηταν τυφλος, θα σχολίαζα οτι δεν τα καταφέρνει να βλέπει;Γιατι μου ειναι δυσκολο να αποδεχτω τετοιες συμπεριφορες;

Και η θετική ενίσχυση πρέπει να είναι άμεση, οσο πιο μικρο ειναι συμπληρώνω εγω.
Παράδειγμα παρεξηγησης με το μεγάλο τέκνο:
"Τώρα που πηρα δώρο γενεθλίων το σπιτακι-με νεραιδες-και-ξωτικα , δε χρειάζεται πια να ειμαι ευγενικη!"
Το εν λόγω αντικειμενο φιγουραριζε ως στοχος στην κορυφή του πυργου με τα 20 σκαλοπατια , και κάθε σκαλοπάτι αντιστοιχούσε σε βραβείο καλής συμπεριφορας.

προς το παρον το αφησαμε.... μεχρι να την πεισω.

ποσο πολυ σ'αγάπησα ...

2008-10-02T08:59:00.002+03:00

ποτε δε θα το μαθεις...
στο αυτοκινητο χτες γυρνωντας απο τη δουλεια και μου κολλησε.
Βλέπω το παληκάρι μου, να επιμένει στα δικά του. θυμώνει , λυπάται με κριτήριο αυτα που ο ίδιος θέλει να κάνει.Κάνει αγκαλιτσες και φιλάκια όποτε του έρθει.Προσπαθω να σκεφτω ότι είναι ενας άνθρωπος που δεν είναι υποχρεωμένος να με αγαπά.θέλω να ειναι χαρούμενος στη ζωή του, τον λατρεύω. Πόσα απο ολα αυτα ειναι στο δικό μου μυαλό ομως;Στο δικό του; Ισως να μη μου πει ποτε "μαμα σ'αγαπω" .έχει αλλα σημαντικότερα για τη ζωη του να κατακτήσει.Μου αρκει (;) να νιώθει ασφάλεια δίπλα μου.
Φταίνε τα τραγούδια που με πηραν απ το χέρι...
ειναι μια κρίση εγωισμου μαλλον. Τα παιδια μας δεν είναι δικα μας.

Σήμερα πήγε χαρούμενος στο σχολείο.Η δασκάλα μου είπε ότι του αρέσουν πολυ οι γαντόκουκλες στο κουκλοθέατρο.θυμήθηκα δυο χρόνια πριν που δεν ήθελε ούτε να δει κουκλακια.Λέγαμε τότε - αγόρι ειναι φυσικο να μην παίζει με κούκλες.όταν καταλάβαμε ότι η σχέση με τις κούκλες εχει να κάνει με τη σχέση του με τα πρόσωπα γενικα, προσπαθήσαμε να βρούμε κάτι να συμπαθήσει σε κουκλάκι.Μεχρι τώρα το στοχο τον πετυχαιναν τα Playmobil.Μικρα, ευκαμπτα ακίνδυνα.πιο κοντα σε αντικειμενο παρα σε εμψυχο.
Μ αρέσει να διαπιστώνω την πρόοδο.

θεραπευτες

2008-10-01T11:55:00.004+03:00

Μετα απο ενα χαρούμενο γερμανικο(;) 3-5 διαλειμματάκι , ο πρίγκηπας κοιμήθηκε μεχρι τις 8.Το ξύπνημα δύσκολο. Ακόμα πιο δύσκολο να πειστει να βάλει κάλτσες και παπούτσια.
Πηγαμε με γκρίνια στο σχολείο.

η κοινωνική λειτουργος λέει αν το παιδι κανει εξω απο το σχολειο σε ιδιωτες εργο- λογο να μην κανει στο σχολειο.Για να μη μπερδευεται. την εχω ξανακούσει τη θεωρια και δε μπορω να την καταλάβω. Αν συνεννοουνται οι θεραπευτες να μην κανουν τα ιδια με δαφορετικο τροπο τι πειράζει;

το ιδιο διλημμα εχω και με τους λογοθεραπευτες που ηδη εχουμε 2. Δεν κανουν τα ιδια πραγματα.Το βλέπω απλα σαν μια ωρα παραπανω δομημενο μαθημα, και δε μπορω να καταλαβω αν αυτο τον μπλοκαρει με καποιο τροπο.

Νιώθω

2008-09-29T10:14:00.004+03:00

Χαρούμενη που αφιέρωσα χρόνο και έγινε όμορφο το πάρτυ γενεθλίων της -ριγμένης κατα τα άλλα - κορούλας μου.
εκνευρισμένη με αυτούς που πάνε στα σεμινάρια ειδικής αγωγής για την πιστοποίηση ως εξτρα προσόν .
θυμωμένη με τον εαυτό μου που δε μπορεί να βάλει τα ρημάδια τα όρια ωστε να εξασφαλίζεται η ευρυθμη λειτουργία της οικογένειας.
κουρασμένη και αρρωστη - μπορει να φταιει και αυτη η βρογχίτιδα που δεν έχω ακόμα αντιμετωπίσει με χημική βοήθεια.
ανεπαρκής γιατι όταν δεν νιώθω καλά στερώ απο τα παιδιά μου χρόνο και ενέργεια που θα μπορούσα να τους διαθέσω.

εμμονές - πεταμε αντικειμενα.

2008-09-26T09:10:00.004+03:00

Βράδυ, έχω βγει για ενα τσιγάρο στο μπαλκόνι, ο Νασος μονος στην κουζίνα. Όσο κρατάει ενα τσιγάρο, το πάτωμα έχει γεμίσει με 40 καλαμάκια και διπλάσια χαρτάκια απο αυτά που βάζουμε μέσα τα τρουφάκια.
Διατηρώντας τη ψυχραιμία μου, βάζω κάτω ενα πιάτο και ένα ποτήρι,
και λέω " μαζέυουμε! τους κυκλους στο πιατο τα καλαμακια στο ποτήρι".
Το σύστημα πετυχαίνει αλλα ειναι πολλα, οπότε μοιράσαμε τη δουλειά.
ένα η μαμα, ένα ο Νασος. Κράτησε πολύ καλα τη σειρά του.
οταν τελειωσαμε, εβαλε τα καλαμάκια στον πάγκο της κουζίνας, ανέβηκε, και προσπαθούσε να τα πετάξει απέναντι , πάνω απο το ψυγείο.( απο κει δε μπορουμε να τα μαζέψουμε μαζι.

Το πρωι μετα τη χτεσινη βροχή είπα να κανουμε ζεστο καφε.Η έκπληξη ηταν στο ντουλάπι με τις κούπες. πίσω απο τις κούπες περίμεναν υπομονετικα να ανακαλυφθουν κομματάκια ψωμι, καλαμάκια και κεράκια γενεθλίων.

Είναι άραγε η ανάγκη να κρύβει πράγματα; ή προσπαθεί να αποφύγει το "μαθημα" που ακολουθεί μετα το πέταγμα στο πάτωμα;

διαγνώσεις

2008-09-24T09:25:00.002+03:00

χτες βράδυ, τηλέφωνο απο μια φίλη.ένα συγγενικο της παιδάκι , πρώτη φορα στο νηπιαγωγειο ( χωρις προϋπηρεσια σε παιδικο- προνήπιο).Πάει , δεν ακούει , μιλάει μόνο του και τρέχει στα παράθυρα. Η νηπιαγωγός προτείνει εξέταση απο παιδοψυχολόγο, η διάγνωση αυτισμός.
οι γονεις ακουν για πρωτη φορα τη λέξη.Πανικός. τι κανουμε τώρα, που να το πάμε το παιδι, να τρεξουμε.

Η συμβουλή μας : ψυχραιμια.

Πόσα μας θύμισε αυτη η φάση...
τωρα θα αναρωτιουνται μηπως εγινε λαθος διαγνωση, αφου το παιδι δεν έχει όλα τα χαρακτηριστικα.Ερωτήματα , αγωνίες κι ένας γολγοθας - ή μαραθώνιος τους περιμένει.
Γιατί το κατάλαβαν τόσο αργα;

είναι τόσο μεγάλο το βάρος που πρέπει να σηκώσουν οι γονείς , να περπατήσουν στο τεντωμένο σκοινι ξέροντας πως απο κάτω δεν έχει δίχτυ.

Ο αρμοδιος του Δημου για το βαψιμο του σχολειου ειχε το θρασος να απαντήσει στο σύλλογο γονέων ότι " τα αλλα σχολεία εχουν προτεραιότητα, το ειδικο και μια βδομαδα να παει πισω δε χαλασε ο κοσμος"
Πόσους εκφράζει αυτη η άποψη; Φοβάμαι να απαντήσω.

κοινωνικοποίηση

2008-09-23T09:10:00.002+03:00

Στο σχολείο η τετραδα ειναι ακομα στους κοσμους της. Λίγο δινουν σημασία ο ενας στον αλλο.
Πάμε παιδότοπο. Δεν έχει πολλά παιδάκια Δευτέρα απόγευμα.
Βρέθηκε ένα να μας ακολουθησει λίγο στο κυνηγητό.
Κυκλοφορει αναμεσα στα παιδάκια. Μπορει να κοιτάξει για λίγο κάποιο.
είναι χαρούμενος, τρέχει , σκαρφαλώνει, πεταει μπαλλάκια. Το ίδιο μπορεί να κανουν και αλλα παιδάκια.

εχουμε και λέμε:
1.ειμαστε ανάμεσα σε κόσμο και περνάμε καλα.
2.αυτο γινεται με ατομικές δραστηριότητες.
Υπάρχει κι ενας παιδότοπος που οι παιδοτοπίνες μαζεύουν τα παιδάκια και παίζουν ομαδικά παιχνιδάκια . Πέρσι προσπαθούσε να μπει στην ομάδα χωρίς να καταλαβαίνει τους κανόνες.Μηπως να καθιερώσουμε και μια βόλτα απο κει;

να την η Δευτέρα

2008-09-22T10:25:00.003+03:00

που πλέει στον αέρα ...
μετα απο ενα γεμάτο ΣΚ ,Τσαγγαροδευτερα !
Ξεκινησαμε με χαρουμενα πηδηματάκια αλλά μολις φτάσαμε στην αυλή του σχολείου ηθελε να γυρισουμε πίσω.τελικα συμβιβαστηκε με τη τσουληθρα.
Ο πρίγκηψ ξύπνιος μετα της μανούλας απο τις 04:00.
σημερα θα μείνει ως τις 11 στο σχολειο, και θα ερθει και ο 4ος συμμαθητης.
ειναι το πρωτο test drive της ταξης με πλήρη σύνθεση. Αν παει καλά, απο αυριο σχολάμε 12.

Παρασκευη: 4-5λογοθεραπεια : είπε για πρωτη φορα, στο συγκεκριμενο μαθημα ,σωστα μια λεξη."γυαλια" , που αντιστοιχουσε σε γυαλια ηλίου.
υπερκινητικος , σηκωθηκε ισαμε 15 φορες στο 45λεπτο.
μολις γυρισαμε σπιτι κοιμηθηκε.
εργοθεραπεια 7:45 κεφατος. ταυτιση συμβολων. κανοντας μια διαδρομη πισω απο και πανω απο συγκεκριμενα αντικειμενα, εβαζε σ'ενα μεγαλο πινακα ,που ειχε στην κατω μερια ενα ρολοι ,με μαγνητακια τους αριθμους που δειχνουν τις ωρες του ρολογιου.
Εντυπωσιαστηκαμε που δε μπερδεψε το 12 ουτε με το 1 ουτε με το 2 .επισης εδειξε να καταλαβαινει τις εννοιες του χωρου.

Το Σαββατο ως "παπατζου" εκρυβα κατω απο ενα ποτηρι το αγαπημενο playmobil και... εδω ο παπας εκει ο παπας , ο Νασος εβρισκε που είναι το αντικείμενο του πόθου. Το ίδιο τεστ με αδιαφορα αντικειμενα δε δούλεψε.
αυτη ειναι και η βασικη δυσκολια. δε μπορεις να ελεγξεις αν έχει καποια δεξιότητα αν δεν υπάρχει κίνητρο να την χρησιμοποιήσει.
Τις συμφωνίες του τύπου " βρες το και μετα θα παίξεις" ενίοτε τις γραφει στα παλαιοτερα των υποδηματων του. Ετσι ειμαστε συνεχως σε αναζήτηση κινητρων.

Το απογευμα γιορτη του κρασιου. Η μεγαλύτερη επιτυχια ηταν που πείστηκε να ρίχνει τα πετραδάκια σε εναν κουβά με νερό και όχι στον κουβα με το μούστο που εβγαινε απο το πατητήρι.

verbal vs physical prompt

2008-09-18T22:43:00.003+03:00

ειναι καλύτερα να χρησιμοποιούμε σωματικη καθοδήγηση γιατι μπορουμε πιο ευκολα να την αποσύρουμε. δε συμβαίνει το ίδιο με τη λεκτική όμως.
ενα παιδι που μαθαινει να βάζει τα παπούτσια του , αν του πας το χερι να τα κουμπωσει,μπορει να μαθει πιο ευκολα να τα κουμπωνει μονο του,σε σχέση με ενα παιδι που εμαθε να περιμένει να του πουν "τωρα κούμπωσε τα παπούτσια σου".
αυτο γιατι στην πρωτη περίπτωση σιγα σιγα θα σπρωχνουμε ολο και πιο λίγο ενώ το λεκτικο μηνυμα είναι binary,υπαρχει ή δεν υπάρχει, δε μπορεις να το αφαιρεσεις γιατι ενσωματωνεται στη ρουτινα .

συμπερασμα: οταν ο πριγκηπας φαινεται να ετοιμάζεται για ..."σοβαρη δουλεια"
ειναι καλύτερα να τον αρπάζουμε και να τον οδηγουμε εκει που πρεπει χωρις πολλα λογια.
φυσικα μπορουμε μετα να σχολιασουμε και να ονομάσουμε αυτο που εγινε.

το ξαναλεω για να το εμπεδώνω...

Α, και μια αλλη ερευνα λεει οτι οι αγχωμενοι ( stressed) γονεις δε βοηθανε και πολυ στην πρώιμη παρέμβαση . μαλλον το αγχος επιδρα αντιστροφως αναλογα μετην προσπαθεια.
στοιχεια για την ερευνα δεν εχω,θα το ψαξω και θα επανελθω.

μαθηματα

2008-09-17T09:32:00.003+03:00

1.ακουσα χτες, στις ειδησεις για μια φαλαινα που μαθαινει να μιλαει
απο τα πρωτα αντικειμενα που αναγνωρίζει είναι ενας κουβας ( μαλλον με ψαρια) και τα βατραχοπεδιλα του "εκπαιδευτη"
και τα ονομάζει το καθένα με διαφορετικό όνομα.

η αναπτυξη του "λογου" για επικοινωνια ακολουθεί ενα κοινό μοντέλο σε όλα τα θηλαστικα?

ενδιαφερον....

2. πρωτη μερα ΟΚ. στο σχολειο χρησιμοποιουν διαφορετικές καρτες για φαγητο/ φευγουμε/ διαλειμμα.Εφτιαξα αντίγραφα απο τις δικές μας, αλλα δε ξερω πως θα συντονιστουμε.φωτογραφησα χωρους δραστηριοτητων ( να πλαστικοποιησουμε και τον υπολοιπο Αμαζόνιο Μαριλενα!)

Το καλο νεο είναι οτι οι δασκάλες εχουν συνεννοηθει με τις δασκαλες του "κανονικου" νηπιαγωγείου για να ανταλλάζουν μαθητες εκ περιτροπής.Έτσι θα δουλεύουμε και το θέμα της κοινωνικοποίησης στο σχολείο.

Ισως φαίνομαι πολυ ανήσυχη, γιατι νιώθουν την ανάγκη να μου λένε συνεχώς: " μην αγχώνεστε, όλα θα πανε καλα". Το κακο ειναι οτι μεχρι να τα δω να πηγαινουν καλά τρώγομαι με τα ρούχα μου.

φοβαμαι ολα αυτα

2008-09-16T09:22:00.004+03:00

...που θα γίνουν για μένα χωρις εμενα.

αραγε εχει κανενας γονιος απαντηση στο ερώτημα αν κανει τις σωστες επιλογές για λογαριασμο του παιδιου του;

αστο για αυριο ...

2008-09-15T19:41:00.003+03:00

Το σχολειο βάφτηκε. αυριο ανοιγουν και μας περιμενουν απο τις 8:30 ως τις 10.

Το ερώτημα: πάμε απο την πρώτη μέρα ή να αφήσουμε την πρωτη μερα στο αλλο παιδακι που εκλαιγε , να παει να γνωρίσει το χώρο και να παμε εμεις απο μεθαύριο?

Δεδομενου οτι η εναλλακτική του πριγκηπόπουλου είναι μια χαρούμενη μέρα με τη γιαγια στην εξοχή, πλατσουρισματα στην φουσκωτη πισίνα και σκαρφαλώματα ... είπαμε να το αναβάλουμε αλλη μια μέρα.