Γενεθλια 2

και ναι !!!
σημερα κυριακη 24 οκτωβριου 4 μερες αφου κλεισαμε τα 7 ΣΒΗΣΑΜΕ ΚΕΡΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΤΑ!!!

ΑΦΟΥ οπως προανεφερα, ειχαμε κανει ενα παρτυ στο σχολειο, και ειχε προηγη8ει και το επεισοδιο με το ατυχημα της προηγουμενης Κυριακης, το διλημμα ηταν το εξης
να κανουμε η να μην κανουμε παρτυ για τα γενεθλια ;
η μια αποψη ηταν "οχι" , γιατι γιορτασε στο σχολειο , γιατι δεν εχει νοημα το γεγονος γι αυτον, γιατι αν του μαζεψουμε πολλα παιδακια γυρω γυρω μπορει να πετάξει κατι σε καποιον η να ζοριστει απο την πολυκοσμια και να βγαλει αρνητικες συμπεριφορες.
Η αλλη αποψη ηταν :ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΤΥ.οχι μονο για το Νασο , αλλα για ολους μας. Ο νασος ειναι ενα εφτάχρονο πια παιδάκι και έχει δικαιωμα να του εύχονται για τα γενέθλια του.Πρεπει να μαθει τι ειναι τα γενεθλια, και στο κατω κατω εγω σα μαμα τη μερα που τον γεννησα και ηρθε στη ζωη μου θελω να τη γιορταζω!!!!
σημειωτεον: περσι δεν καναμε παρτυ.

Αν αποφευγουμε να τον εκθέτουμε σε καινουρια πραγματα, ακομα και αυτα που τον δυσκολευουν δεν του δινουμε την ευκαιρια να τα κατακτησει
Ετσι λοιπον η μερα τυχαια ξεκινησε με το παρτυ μιας φιλης σε παιδοτοπο.
η φαση 1 λοιπον του σχεδιου πηγε ανέλπιστα καλα - ειδαμε την τουρτα , τα κερακια , το τραγουδακι , τις ευχες.
Μετα καναμε πρόβα μικρη και ελεγχόμενη. Να φυσαει ξερει αλλα μεχρι στιγμης μονο με σφυριχτρες καλαμακια κτλ.
Ετσι χρησιμοποιησαμε ενα βοηθητικο καλαμακι.
φαση2 φυσαμε με το καλαμακι και σβηνουμε ενα κερακι.
φαση 3 το επαναλαμβανουμε με κερακι πανω σε κεικ και παιδια τριγυρω (εθελοντες η αδερφη με τους κολλητους.
φαση 4 (μετα απο λιγο ) σβληνουμε φυσωντας απο καλαμακι 3 κερακια και ειμαστε ετοιμοι
φαση 5 . μαζευεται ολος ο κοσμος - καπου 15 ξαδερφακια
φαση 6 ερχεται ο νασος αλλα εχω ξεχασει να αναψω τα κερια , μεχρι να το αναψω εφυγε.
φαση 7 με αναμμενα τα κεράκια , και τον κοσμο τριγυρω , φυσηξε μεσα απο το καλαμάκι και εσβησε και τα 7 κερακια του
τελος: για 1 λεπτο καμαρωσε το κατορθωμα του

Τελος καλο ολα καλα, ολοι διασκεδασαν, και δεν ειχαμε ατυχηματα.

σημερα ειναι Τετάρτη

-σημερα είναι Τετάρτη και θα κανουμε ενα πάρτυ!
- Γιατι θα κανουμε πάρτυ;
- είναι τα γενεθλια του Νάσου
- και τι θα πουμε στη μαμα του ?
" να τον χαιρεστε!, Χρονια πολλά ! , να είναι ευτυχισμένος"

αυτος ο διάλογος μου έφτιαξε το κέφι σήμερα, οταν το πρωι στο σχολείο πηγα να αφήσω γλυκα και κεράκια.Τα παιδακια της μεγάλης τάξης στο πρωινο τους προγραμμα ειχαν ήδη συζητησει το ξεχωριστο της σημερινης μέρας.

"πως παει ο Νασος? " μια ερωτηση που δυσκολευομαι να απαντήσω σύντομα σε όσους απο πραγματικο ή τυπικο ενδιαφέρον με ρωτάνε.
Τι να πω?
ότι προσπαθουμε να αυξησουμε το χρονο συγκέντρωσης οταν κανει εργασίες?
ότι δε ξερουμε πως να αντιμετωπίσουμε την εμμονη να πετάει πράγματα που εξελίσσεται σε επικίδνυνη για τους γυρω του ( την κυριακη πεταξε ενα κομματι ξυλου στο κεφαλι μιας φίλης του, και της εκανε απιστευτο καρούμπαλο) Δεν ειναι μονο η χαρα της βολής. εχει ανάγκη να πετάξει δυνατα , σε καποιο στόχο για να κανει θορυβο. Το κανει οταν ειναι μονος του, οταν θυμωνει, οταν θελει να τραβηξει την προσοχη, οταν αυτο που κραταει του ζητησουμε να το δωσει πισω η να το βαλει στη θέση του. Να προλαβει να το εκτοξευσει παση θυσια.
Δοκιμασαμε να βαλουμε ενα στοχο στον τοιχο του , να πεταει εκει. ο στοχος ηταν στρογγυλος. την αλλη μερα πετουσε πραματα πανω στο στρογγυλο ρολοι του τοιχου.
εχει πολλές λειτουργιες αυτη η κίνηση και ειναι δυσκολο να βρουμε υποκατάστατο.
Αν υπάρχουν ιδέες και λύσεις για το σπιτι θα εκτιμηθουν!

Σχολικες γιορτές

Χρωστάω σε κάποιους αναγνώστες μια αναφορα για τη γιορτούλα μας.
εχω πάντα την εντύπωση οτι με διαβαζουν μονο γνωστοι,και φίλοι.Ομως τελικα η αλήθεια είναι ότι δε ξέρω ποιοι μπορει να ρίχνουν δεύτερη ματια σ ενα τόσο προσωπικο και ειδικου ενδιαφεροντος blog.
ένιγουεϊ, το υποσχέθηκα οπότε πάμε στο ψητό।
Φωτογραφικη καλυψη δεν εχει, δεν προλαβαινω να επεξεργαστω εικονες।।

Μετα απο 4 χρόνια προσπαθειων - και αφου, εκλογικεύοντας όσο με επαιρνε, το πήρα απόφαση ότι οι έννοιες "σχολικη παράσταση" και "γιος μου" θα ακολουθουν παράλληλες πορείες, φέτος έγινε η τομή.

Τα νηπιαγωγακια μας συμμετείχαν στη θεατρική παράσταση του Ειδικου Δημοτικου Σχολείου.
Στο θέατρο, ένα χώρο έξω απο το γνωστο και οικειο σχολείο τους.
Με ρόλους που κατάφεραν να φέρουν εις πέρας.

Προλαβαίνω εδω τα σχόλια μ/αερικων δηλώνω ευθαρσως οτι "ναι συγκινήθηκα".
οχι απο τη ματαιοδοξία της μαμας που θέλει να δει το βλαστάρι της να λεει το ποίημα.
επειδη είδα το μοναχούλι μου να συμμετέχει - οσο αντεχε - σε κατι ομαδικό.
δε ξέρω αν το χάρηκε ή τι κατάλαβε, αλλά μου άρεσε που το εκανε.επαιξε ενα ρολο σε μια ομάδα.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΛΙΓΟ ΑΥΤΟ!!!
Γενικα, κανένα παιδάκι δεν "εκανε κρίση" και δεν αρνηθηκε να ανεβει στη σκηνη.
Το έργο ηταν " η Ωραια κοιμωμένη" σε μια πραγματικά πολυ καλη διασκευη απο τις δασκάλες του σχολείου.Ηταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των συγκεκριμένων παιδιών, με σεβασμό στις προσωπικότητες και τις ιδιομορφίες τους.

Είδα παιδάκια, που στο γενικο σχολείο είχαν καταπιει τη φωνή τους, να υποδύονται βασιλικους ρόλους με αέρα και αυτοπεποίθηση επαγγελματία.είδα "ζιζάνια" να παίζουν με υποδειγματική πειθαρχία αλλα και με χαρά το ρόλο τους.

Είδα τον πρίγκηπά μου, στο ρόλο ενός καλεσμένου στα γενέθλια της πριγκήπισσας, να ανεβαίνει - μεσα στα φωτα και τις μουσικες - να αφηνει το "δωρο του " στην πριγκήπισσα, και κρατώντας απο το ένα χέρι το μεγαλύτερο παιδι και απο το αλλο το μονιμο αγαπημένο κουταλάκι να κάνει το πέρασμά του απο τη σκηνή.
και φορούσε και στολή.Χωρις φτερα και πουπουλα - που δε 8α τα ανεχόταν με τίποτα- μια "απλή πριγκιπική στολή".
Τα κοστούμια όλης της παράστασης ήταν άψογα, και φτιάχτηκαν με έξοδα του σχολείου (του δημοσιου ειδικου σχολείου) και όχι με τα εξτρα ευρω που συνηθίζεται να κοστίζουν στους (ιδιωτικους) παιδικους σταθμους και τις σχολές! και μη φαντάζεστε καμμια χορηγία, με τα λεφτα απο το παΖάρι τους, απο τα έργα που κάναν ολη τη χρονια τα χεράκια τους στο εργαστήρι του πηλού, της ξυλουργικης, τις χειροτεχνίες τους κα τα αρωματικα βότανα του κήπου τους.

ηταν πολυ ομορφο।
Εσεις , πως τα πάτε με τις γιορτες και τις παραστάσεις?

νεοι γευστικοί ορίζοντες!

Νέες γεύσεις και ποσότητες στο φαγητό του Νάσου !!!

ο πανηγυρισμός έχει να κάνει με το ότι εδω και 3 χρονια τρέφεται αποκλειστικά με : μπισκοτα πατατακια χυμους τυρι παριζάκι, ψωμί και γάλα.
Μέχρι που φέτος τον ανέλαβε η γιαγια!
Σχολάει στις 12 , και πάει με τη γιαγιά στο χωριο ( 25 χιλιόμετρα διαδρομή) φτάνει χαρούμενος και ορεξάτος , και εδω και τρεις μηνες τρώει " κεφτεδάκια" που έχουν μέσα τα πάντα ( απο κιμα/κοτοπουλο / τυρι/ αυγο μέχρι και σπανάκι , πιπεριά, πατζάρι- σε διάφορους συνδυασμούς).

Το χατήρι βέβαια το κάνει κυρίως στη γιαγια. έχει τύχει να φτιάξω κι εγω με το ίδιο μίγμα, και να μη μου κανει τη χάρη να φάει ούτε ένα.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, μπήκε και το μήλο - μικρά κομματάκια με πηρούνι.Καλά, αυτό το τρώει και με μένα.

Σήμερα όμως, το μικρό μου έφαγε :
1. στο τραπέζι
2. με κουτάλι.
3 όσπρια !!
μακαρι να συνεχίσει...
ειναι 21 κιλα το κουκλι μου ...
οι συνομήλικοι τον βάζουν στη τσέπη.
[ ξύπνησε η μεσογειακή μαμα μέσα μου ]

και επιτραπέζια θα παίξουμε !

μερικες μερες ειναι ομορφες.
οπως η χειμωνιάτικη λιακάδα, που ο ορίζοντας είναι πεντακάθαρος, κι ας έχει συννεφιά.
σημερα ηταν μια όμορφη μέρα .
τα παιδια μου έπαιξαν μαζί !
η μεγάλη ειχε στησει το scor4 για να παίξει με το μπαμπα και το μικρο πηγε να χωθει.
μετα την πρώτη αντίδραση γκρίνιας και με την καθοδήγηση της μαμάς, καταφέραμε να γίνει ενα παιχνίδι που χάρηκαν όλοι. ΄Το μικρό κάθησε στην καρεκλιτσα του, και το παιχνίδι εξελίχθηκε:

στην αρχή , εβαζε τα νομίσματα που του έδινα,

μετά έβαζε ένα και περίμενε τη σειρά της Τονιας, - τα έδινα εγω στον καθένα.

μετα είχε ο καθένας μπροστα του τα δικά του

και στο τέλος, είχαμε κοκκινα και κίτρινα νομισματάκια μαζί και το κάθε παιδί έπαιρνε απο ένα , ο νασος τα κιτρινα και η τονια τα κόκκινα.

πολύ μου άρεσε το σκηνικό!

παίζουμε!!!!

Ενα απο τα στοιχεία της "τριάδας" στη διάγνωση του αυτισμού είναι η διαταραχές στη φαντασία και την κοινωνική σκέψη . Εδώ εντάσσεται το στερεοτυπικο παιχνιδι . Το παιδί "παίζει" με μονότονο και οχι συμβολικό τρόπο. Για παράδειγμα μπορεί να διασκεδάζει χτυπώντας ενα φτυαράκι στο τραπέζι και να μην προσποιείται ότι φτυαρίζει κάτι.
Διασκεδάζει με το χτύπημα ή πέταγμα "πραγμάτων" (ακόμα και τουβλακίων οπως τα εικονιζόμενα):Στερεοτυπία, που δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για αλληλεπίδραση , γίνεται εμμονή και τα ρολά κατεβάινουν.

Τελευταία όμως χτίζουμε με τα τουβλάκια! ειναι ενα "κανονικο παιχνίδι" που το παίζουν όλα τα παιδια του κόσμου με παρόμοιο τρόπο . Βεβαια το νασο τον απασχολει κυρίως το θεμα της φορμας και όχι του συμβολισμου . Προτιμα να φτιάχνει μονοχρωμους ή διχρωμους πύργους και όχι τρένα - αν8ρωπους κτλ.

Οι πανηγυρισμοί της μανούλας οφείλονται στους δρόμους που ανοίγονται μπροστά μας με το καινούριο κοσκινάκι μας.

• νεο λεξιλόγιο pecs ( θέλω τουβλακια, θέλω να ανοίξω -εννοειται τον κουβα με τα τουβλάκια, θέλω μεγάλα/μικρά , φουξια/κιτρινα τουβλακια )
• ευκαιριες για συμβολικο παιχνίδι ( εφτιαξες μια πόρτα , καποιος να περάσει απο μέσα)
• ευκαιρίες για θεωρία συνόλων
• Τελευταιο αλλα όχι αμελητέο , παίζει μονος του στο τραπεζάκι, ΚΑΘΙΣΤΟΣ ! το επιλέγει αντί της ακροβασίας στην ήδη διαλυμενο απορροφητήρα , το επιλέγει αντί της επιμελούς εξαφάνισης των κουταλιών πίσω απο την πιο βαρια βιβλιοθήκη