Μεγαλη Πεμπτη

ολη μερα το μικρο μου δεν ειχε κέφι. απο το μεσημερι που ξαπλώσαμε και βλέπαμε στο φορητο videoclips εμεινε ξαπλωμένο στο κρεβάτι μέχρι τις 8 , σηκώθηξκε για να φάει και εμεινε καθιστο στο τραπέζι μεχρι τις 9¨30. Ειχα αρχίσει να ανησυχω, γιατι το παιδι μου δεν ειναι ποτε τοσο ήσυχο.
Μια και σήμερα είναι η Σταυρωση, ειπα να πάμε στην εκκλησια.
Ειμαστε στο χωριο του συζύγου ( οξύλιθος Κυμης) και δεν γνωρίζουμε κόσμο εδω.
Φτιάχνουμε το πρόγραμμα : θα φιλήσουμε την εικόνα , και θα αναάψουμε το κεράκι μας, και θα περιμένουμε ...
μεχρι εκει ολα καλά. Τον εσταυρωμένο δε θέλαμε να το φιλήσουμε, οκ δεν το έλεγε και το πρόγραμμα μας, και δεν ενόχλησε κι κανέναν η παράλειψη.
προχωρήσαμε λοιπον και σταθήκαμε κοντα στα κεράκια.
Σε λίγο το μικρό μου έβγαλε μια φωνούλα. Τον αγκαλιάζω και του λέω ότι εδω κάνουμε ησυχία. και ακουω απο δίπλα μου , μια θείτσα , με το μαλλί του κομμωτηρίου και το κραγιον το κόκκινο να λέει "ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ?" ΠΑΙΔΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΝΤΩ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΑΜΟΓΕΛΩ.
ομως αρχίζω να βράζω ... οχι , δε θα φυγουμε λεω μεσα μου , έχουμε δικαίωμα να είμαστε στην εκκλησία όταν το επιθυμούμε, δεν ειναι το σπίτι της να μας διώξει.
ακομα ενα τριλεπτο αντεξε το μικρο μου να κανει ησυχια. και μετά λεει "μαμα, μπαμπα, ααααα" με μια φωνουλα δυνατη σχετικα. μεχρι που ηθελε να χοροπηδήσει.
Τι καλά , δεν εχει τίποτα το μικρο μου, τζάμπα ανησύχησα σήμερα.
ομως τον πήρα και φύγαμε απο την εκκλησία, γιατι ειχα αρχίσει να βρίζω τη θείτσα μέσα μου. και δεν αντεχα το σουσουρο διπλα μου με θεμα το παιδι μου.
τελικα μας νίκησε η θείτσα.
αντε , καλη ανασταση τωρα!

πανικος

panic - almοst permanent state this year.
οκ δεν τα καταφερνω. να τα προλαβαινω . ολα.
με τη γλωσσα εξω και τη ψυχη στο στομα απο το ξυπνημα μεχρι τον υπνο.
προς τα που παμε?? ξερει κανεις?
ΟΙ αμπελοφιλοσοφιες στη δουλειά (" τι ενιαια αρχη πληρωμων χωρις πληρωμες" )
το αγχος - το πραλυτικο αγχος του ανθρωπου που δεν προλαβαινει τις προ8εσμιες που 8ετουν αλλοι γι αυτον
Οι τυψεις για το χαμενο χρονο, που θα μπορουσε να είχε γινει συντελεστης θαυματων

και παντα στο μοτιβο "αυτα που θελω ειναι εφικτα επειδη τα θελω"
η απογοητευση απο την αντιδραστικοτητα μιας ?πρώιμης? εφηβείας συνδυασμένης με τη φυσιολογική κατα τα άλλα ζήλια του νευροτυπικου παιδιου, που καταλαβαίνει μεν αλλά πόσο να αντέξει την υπερβολικη προσοχή στο "άλλο"

και το blog στο ιδιο μοτίβο. πολλές πρόχειρες αναρτήσεις αλλά ποτέ δεν φτάνουν στη δημοσίευση.

Ετοιμαζομαι για "διακοπές". θα παρω αδεια , ακομα και οι υπάλληλοι του ΓΛΚ απεργήσαν.περασα ενα σαββατοκυριακο με το αδερφάκι μου και τα ανήψια που βλέπω 1-2 μερες το χρόνο, ωραία ήταν. Ο νάσος τα πήγε πολύ καλά με το θείο .
Ηθελε "κουνια", συνεχως.
οταν ο θειος εξουθενωμένος εκλιπαρουσε ενα διάλειμμα , "να πιω καφε Νασο"...
το παιδι μου με απειρη κατανόηση τον άφηνε να πιει ισαμε 2 γουλιες, και γρηγορα πίσω.
οσοι ξέρουν , καταλαβαίνουν την πρόοδο.ΟΚ δεν μπορει να καταλαβει την αναγκη του αλλου, αλλα μπορει να μπει στη διαδικασία να περιμένει.στην αρχη οχι για πολυ , αλλα στην περίπτωση μας , ολα μα ολα χτίζονται σιγα σιγα.

και δεν πιστέυω οτι κυνηγάω χιμαιρες .

Καλη χρονια!

πρωτο ποστ της χρονιας.
Καθε χρόνο τετοια εποχή ελπίδες, σχέδια κτλ.
Φετος εχω καπως ξενερώσει.
Δε ξερω αν οφείλεται στην ηλικία μου ή σε πολλές μικρές απογοητεύσεις που μαζέυονται.
Κατι που η κόρη μου περνάει κατι σαν πρωιμη εφηβεια και ειναι μεσα στα νευρα , κατι που εχω καιρο να δω μια μεγάλη πρόοδο του Νάσου,
Εχω χάσει το τσαμπουκά μου - αν υποθέσουμε οτι είχα κάποτε.
Εχουμε ενα μήνα τώρα που εφαρμοζουμε το πρωτόκολο willbarger, με βουρτσίσματα και πιέσεις ανα διωρο περίπου. ομως δεν εχει γίνει καμμια δραματική αλλαγη. Κι επειδη πιστευα στην αισθητηριακη βάση κάποιων εμμονών που βλέπω να συνεχίζονται, ε, μ εχει παρει λιγο απο κάτω.
Το άλλο ειναι οτι βιώνουμε μια απομόνωση οικογενειακως .
με ενοχλεί να νιωθω πως οπου πάμε ο Νασος μου είναι ανεπιθύμητος, με ενοχλει που δεν εχω το θαρρος να επιβάλω την παρουσια του...ακομα και στο σπίτι μας όταν ερχονται φιλοι της αδερφης του και δεν τον βάζουν στο παιχνίδι τους , δεν προσπαθουν , παρολο που το καταλαβαινω , με χαλαει.
Δε ξερω αν εχουν περασει κι αλλοι απο αυτο το σημειο...
Η ευχη της χρονιας, "να ειναι γεματη καλες εκπληξεις" την κραταω και την καταθέτω.
ξεκινησα να γραφω με μαυρη διαθεση , αλλα νομιζω πως τη ξορκιζω λιγολιγο

μελη της οικογενειας

- μαμα να σου γνωρίσω την αδερφη μου , το 5ο μελος της οικογενειας... απο δω η Μ...
- αγαπη μου, εγω εχω γεννησει μονο 2 παιδια, δεν ειναι αδερφη σου, ειναι η γατα σου, αδερφος σου ειναι ο Νασος.
- καλα, παντως ειναι μελος της οικογενειας
οκ.

στο αυτοκινητο:
-μαμα,ενταξει, εδεσα το καλαθι της γατας με τη ζωνη ασφαλειας, μη πεσει σε κανενα φρεναρισμα
-μπραβο αγαπη μου.
-ετσι ολα τα μελη της οικογενειας ειναι ασφαλη, την εδεσα εγω γιατι δε μπορει μονη της.
- ναι μωρο μου, οταν ενα μελος της οικογενειας εχει μια δυσκολια η οικογενεια το βοηθαει.
-σωστα!

γενικα

και μετα τα γενεθλια, αφου πηγαμε μια μερα σχολειο , αρρωστησαμε!
ενας μικρος πυρετουλης 38 βαθμοι κελσιου και το υπερκινητικο χοροπηδηχτουλι εγινε γατι, που ξαπλωνει απο κρεβατι σε καναπε σε αλλο κρεβατι κ.ο.κ. Το θεμα συνεχιζεται χωρις πυρετο αλλα με διαρροιες- που ευτυχως προλαβαινει να παει τουαλετα.Δεν παμε σχολειο και σιγα σιγα ξαναβρισκουμε το κεφι για χοροπηδηματα.

η τελευταια του εκπαιδευτικου τυπου δραστηριοτητα ηταν το μαθημα της λογοθεραπειας.
Ενα θεμα που καιει και δεν ξερω πως να το χειριστω.
Στοχος : να μαθει να αρνειται με αποδεκτο τροπο. οκ δε μπορει να πει "οχι" , αυτο που κανει ειναι να σπρώχνει και να γκρινιαζει , και του μαθαινουμε να κουναει το κεφαλι αρνητικα. επειδη και το ναι ειναι κουνημα κεφαλιου , υπαρχει μπερδεμα.
Προκειμενου να βρεθει στην κατασταση να θελει να αρνηθει η λογο του προτεινει να φαει διαφορα που δε θελει.( γιατι οτιδηποτε αλλο σε αντικειμενο το θελει απλα και μονο για να το πεταξει).ομως δεν υπαρχουν αρκετες επιλογες , και γινεται το λαθος ( τραγικο κατ εμε αλλα η λογο δεν το βλέπει ετσι) να τον ρωταει επανειλημμενα αν θελει κατι το οποιο πριν απο 5 λεπτα εχει αρνηθει. Ο νασος κανει το λαθος και λεει "ναι" χωρις να το εννοει, οποτε η λογο του το μπουκωνει. Κλαματα στριγκλιες αναγουλα... μετα απο καμμια 10ρια επαναληψεις και αφου του πιανει τα χερια για να μη σπρωξει , καταφερνει να κανει την κινηση της αρνησης. εχω τις επιφυλαξεις μου αν αυτο θα δουλεψει τελικα. Και ως συνηθως παιρνω την γνωστη αποφαση - αφου δεν το κανουν οι αλλοι για το παιδι μου θα το κανω εγω σωστα!

Γενεθλια 2

και ναι !!!
σημερα κυριακη 24 οκτωβριου 4 μερες αφου κλεισαμε τα 7 ΣΒΗΣΑΜΕ ΚΕΡΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΤΑ!!!

ΑΦΟΥ οπως προανεφερα, ειχαμε κανει ενα παρτυ στο σχολειο, και ειχε προηγη8ει και το επεισοδιο με το ατυχημα της προηγουμενης Κυριακης, το διλημμα ηταν το εξης
να κανουμε η να μην κανουμε παρτυ για τα γενεθλια ;
η μια αποψη ηταν "οχι" , γιατι γιορτασε στο σχολειο , γιατι δεν εχει νοημα το γεγονος γι αυτον, γιατι αν του μαζεψουμε πολλα παιδακια γυρω γυρω μπορει να πετάξει κατι σε καποιον η να ζοριστει απο την πολυκοσμια και να βγαλει αρνητικες συμπεριφορες.
Η αλλη αποψη ηταν :ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΤΥ.οχι μονο για το Νασο , αλλα για ολους μας. Ο νασος ειναι ενα εφτάχρονο πια παιδάκι και έχει δικαιωμα να του εύχονται για τα γενέθλια του.Πρεπει να μαθει τι ειναι τα γενεθλια, και στο κατω κατω εγω σα μαμα τη μερα που τον γεννησα και ηρθε στη ζωη μου θελω να τη γιορταζω!!!!
σημειωτεον: περσι δεν καναμε παρτυ.

Αν αποφευγουμε να τον εκθέτουμε σε καινουρια πραγματα, ακομα και αυτα που τον δυσκολευουν δεν του δινουμε την ευκαιρια να τα κατακτησει
Ετσι λοιπον η μερα τυχαια ξεκινησε με το παρτυ μιας φιλης σε παιδοτοπο.
η φαση 1 λοιπον του σχεδιου πηγε ανέλπιστα καλα - ειδαμε την τουρτα , τα κερακια , το τραγουδακι , τις ευχες.
Μετα καναμε πρόβα μικρη και ελεγχόμενη. Να φυσαει ξερει αλλα μεχρι στιγμης μονο με σφυριχτρες καλαμακια κτλ.
Ετσι χρησιμοποιησαμε ενα βοηθητικο καλαμακι.
φαση2 φυσαμε με το καλαμακι και σβηνουμε ενα κερακι.
φαση 3 το επαναλαμβανουμε με κερακι πανω σε κεικ και παιδια τριγυρω (εθελοντες η αδερφη με τους κολλητους.
φαση 4 (μετα απο λιγο ) σβληνουμε φυσωντας απο καλαμακι 3 κερακια και ειμαστε ετοιμοι
φαση 5 . μαζευεται ολος ο κοσμος - καπου 15 ξαδερφακια
φαση 6 ερχεται ο νασος αλλα εχω ξεχασει να αναψω τα κερια , μεχρι να το αναψω εφυγε.
φαση 7 με αναμμενα τα κεράκια , και τον κοσμο τριγυρω , φυσηξε μεσα απο το καλαμάκι και εσβησε και τα 7 κερακια του
τελος: για 1 λεπτο καμαρωσε το κατορθωμα του

Τελος καλο ολα καλα, ολοι διασκεδασαν, και δεν ειχαμε ατυχηματα.

σημερα ειναι Τετάρτη

-σημερα είναι Τετάρτη και θα κανουμε ενα πάρτυ!
- Γιατι θα κανουμε πάρτυ;
- είναι τα γενεθλια του Νάσου
- και τι θα πουμε στη μαμα του ?
" να τον χαιρεστε!, Χρονια πολλά ! , να είναι ευτυχισμένος"

αυτος ο διάλογος μου έφτιαξε το κέφι σήμερα, οταν το πρωι στο σχολείο πηγα να αφήσω γλυκα και κεράκια.Τα παιδακια της μεγάλης τάξης στο πρωινο τους προγραμμα ειχαν ήδη συζητησει το ξεχωριστο της σημερινης μέρας.

"πως παει ο Νασος? " μια ερωτηση που δυσκολευομαι να απαντήσω σύντομα σε όσους απο πραγματικο ή τυπικο ενδιαφέρον με ρωτάνε.
Τι να πω?
ότι προσπαθουμε να αυξησουμε το χρονο συγκέντρωσης οταν κανει εργασίες?
ότι δε ξερουμε πως να αντιμετωπίσουμε την εμμονη να πετάει πράγματα που εξελίσσεται σε επικίδνυνη για τους γυρω του ( την κυριακη πεταξε ενα κομματι ξυλου στο κεφαλι μιας φίλης του, και της εκανε απιστευτο καρούμπαλο) Δεν ειναι μονο η χαρα της βολής. εχει ανάγκη να πετάξει δυνατα , σε καποιο στόχο για να κανει θορυβο. Το κανει οταν ειναι μονος του, οταν θυμωνει, οταν θελει να τραβηξει την προσοχη, οταν αυτο που κραταει του ζητησουμε να το δωσει πισω η να το βαλει στη θέση του. Να προλαβει να το εκτοξευσει παση θυσια.
Δοκιμασαμε να βαλουμε ενα στοχο στον τοιχο του , να πεταει εκει. ο στοχος ηταν στρογγυλος. την αλλη μερα πετουσε πραματα πανω στο στρογγυλο ρολοι του τοιχου.
εχει πολλές λειτουργιες αυτη η κίνηση και ειναι δυσκολο να βρουμε υποκατάστατο.
Αν υπάρχουν ιδέες και λύσεις για το σπιτι θα εκτιμηθουν!