o martin

 η μπέτυ, γατούλα της αυλής εχει κάνει 4 μικρα.
τα τρια μεγαλώνουν φυσιολογικα, με τη μαμα τους , θηλαζουν, παίζουν κυνηγουν την ουρά τους....
οχι ομως ο Μαρτιν!

ο Μαρτιν , ο πιο ομορφος κατ' εμέ διάλεξε  να ζεί μαζί με τη λίνα τη σκυλίτσα μας.
Κοιμάται στο σκυλόσπιτο ,αγκαλια με τη λίνα, τρώει απο το φαι της λίνας ...
. και προτιμα να  είναι με το σκυλι αντι με τα γατιά.

και τα υπολοιπα , δεν τον παίζουν.
είναι ένα γατι  διαφορετικό απο τα άλλα
τον πηγα κοντά στη μαμα και στα αδερφακια του
δεν ηξερε - δεν ηθελε  να θηλάσει
και η μαμα του δεν το χαιδευει δεν το γλύφει
αραγε της μυρίζει σκύλο ?
το ταίσαμε με το ζόρι
και ξανάφυγε να παει στο σκυλί

ειναι και λίγο χαζούλης , δεν έχει τα αντανακλαστικά τω
 άλλων γατιών. ειναι πιο αργος , πιο μικροκαμωμένος.
αναρωτιέμαι θα καταφέρει να ζήσει ?

μπαμ

μου ελειψε το μπλογκάκι μου !
πραγματικα εχω ανάγκη για ξεκουραση.
θυμάμαι , τοτε,  μετα τη διάγνωση ,  διαβαζα στους "οδηγους επιβιωσης"  πόσο σημαντικο ηταν να εχεις λίγο χρόνο χωρίς το παιδι, αλλα κάποιος να ασχολείται μαζί του εκεινη την ώρα.
Δεν έχω τέτοιους ανθρώπους.
Η γιαγια , βολεύει την ώρα που μεσολαβεί απο το σχόλασμα του παιδιου μέχρι το δικό μου.
μετά ή μαζί  μου ή χύμα .
Φορτώνομαι ενοχές ,
γιατι δεν περνά ποιοτικά  το χρόνο του,
γιατι το φαγητό το κάνει η γιαγια,
γιατι δεν προλαβαίνω να "σιγυρίσω"
ανησυχω για το αλτσχάιμερ
για το εμφραγμα που μια μερα θα έρθει  αλλα δε μπορω να το κοψω

και θελω για λίγο να ξεκουραστω.
κιτ κατ δεν υπάρχει.

καποτε σνομπαρα τις διακοπες στα ξενοδοχεια με σπα και τετοια,
που δεν πας πουθενα να δεις τιποτα,μονο χαλαρωνεις....
τωρα , σα ξερολουκουμο ονειρευομαι ενα τετοιο 24ωρο
μονη μου , μ'ένα βιβλίο, ή τις χειροτεχνίες μου,
να χω ξυπνήσει , αφου εχω χορτάσει ύπνο,
να μη νοιάζομαι για κανέναν περα απο τον εαυτό μου,
αν ξύπνησε , αν ντύθηκε, αν πηγε τουαλέτα, αν διάβασε

χμμμ μου φαίνεται αυριο  θα πάω εκείνο το κομμωτήριο που λέω  απο το καλοκαίρι....

kales diakopes!

Ειναι η δευτερη μερα που  τα παδια μου  διακοπεύουν στη γιαγια. Μαθαίνω οτι το παλληκάρι μου πάει μονος τουαλέτα και σκέφτομαι ότι ίσως το ξαναβρίσκουμε.Αντε, να παρουμε  μια ανάσα....
Νιώθω απίστευτη κούρση.Την τελευταια βδομάδα δουλεύω σχεδον συνέχεια- με ελάχιστο ύπνο.
Σήμειρα δεν έφερα δουλειά στο σπίτι.Πηγα κομμωτήριο, ενα κοψιμο , οχι πολλη ωρα... χαζεύω μεαι τον υπολογιστη χωρις να έχω δουλειά ή να ετοιμάζω homework , θα δω και ταινια ....

πηγαινε για κανενα καφέ λέει , μια που εφτιαξες το μαλλι !!
ουτε που μου είχε περάσει απο το μυαλό.... μάλλον το " κοινωνικη ζωη εκτος ιντερνετ " δεν το χω...
και ισως οπως ειχε πει και η Εμμα , στα 40κατι ειναι λιγο αργα να αρχίσω....
καποτε μπορει να με χαλαγε αυτο , τωρα μαλλον όχι.

ενα βημα μπροστα 15 πισω

με τα χαλια στο σχολειο μας ( βλεπε σχετικα http://eidiko.blogspot.com) περναμε φαση διαλυσης και ξεκουρδισματος.

Ειμαι εξοργισμενη .

Χρονια δουλειάς ,  προσπάθειες μηνων , γινονται στάχτη και μπουρμπερη . απλα  και μονο επειδη καποιοι δε μπορουν η δε θελουν να κανουν τη δικη τους δουλειά.

Ο Ηρωάς μου , τρώει τη μια  φάπα μετα την άλλη , και πανω που παει να σταθει στα ποδαράκια του, έρχεται η επόμενη. ΩΣ ΠΟΤΕ??

αγχος και αλλα

Αφου ειδαμε οτι η κυρια Λίτσα Ζανετούλη ήρθε να ρίξει μια ματια στην νυν αποθηκη και μελλουσα τάξη μας, ανεβασαμε πυρετο και μετα απο πολλες περιπετειες επιστρέψαμε σημερα στο σχολείο.


μ αρεσει να περιγραφω συνοπτικα τα γεγονοτα που διαλύουν τις μερες και τις νυχτες μου .
Μικρη φανταζόμουν οτι πηδάω πάνω απο δυσάρεστα,  σα να ραβω με μεγαλες βελονιες.

Διάβαζ προχτές σε καποιο απο τα rss μου τη φραση οτι με καθε  παραπάνω κεράκι  γενεθλίων που σβηνει το παιδι ( το αυτιστικο παιδι - και οχι μονο βεβαια) η αγωνια του γονιου για το μελλον μεγαλώνει. Εκεινο το μέλλον που  παρόλο που θα θελουμε ακομα συνεχη εκαπιδευση, δε θα βρισκουμε "πλαισιο" να ενταχτουμε . Εκεινο το μελλον που ο πλυθυντικος της μανας θα γινει ενικος του παιδιου, που δε θα ειμαι εδω  να γινομαι η φωνή του. Τι θα γινει αν δεν καταφέρει να έχει δική του φωνη ; 

Εχω ακομα τη δουλειά μου, αλλα για πόσο ;
το ταμειο μου  θα πληρώσει τίποτα για τις "θεραπέιες"; ( φέτος; σε  ενα χρονο; σε 10 χρονια δε θα πληρώνει τίποτα ακόμα κι αν συνεχίσει να υπάρχει)
που θα βρω λογοθεραπευτή για pecs;


Απαντουσα σ ενα ερωτηματολογιο για το αγχος των γονιων που εχουν παιδια με αυτισμο. Φροντισα να ειμαι ηρεμη και σε καλη διαθεση για να μπορεσω να ασχοληθω με το ερωτηματολογιο, το οποιο απο μονο του  ηταν πηγη αγχους. και τελικα μαλλον πολυ λαιτ τα περιέγραψα τα πράματα.τελικα ουτε να κοιμηθω μπορω ουτε να λειτουργησω γενικοτερα οπως παλια . 

Αποψη "εκπαιδευτικου" και στελέχους της εκπαιδευσης : το σχολειο του παιδιου δεν επρεπε να ειναι τετραθέσιο , ηταν λάθος που αυξήθηκε η δυναμικότητα του χωρις να έχει εξασφαλιστεί αίθουσα!!
κι εγω που νομιζα οτι τα σχολεια τα φτιάχνουμε όταν υπάρχουν μαθητες , και όχι οταν έχουμε κτίρια....Δε ρωτησε ο θεούλης ποτε θα εχουν αίθουσες για να στείλει το σωστο αριθμο παιδιων που εχουν ειδικες εκπαιδευτικες ανάγκες!!!!
ειναι φρικτο το επιχειρημα. τη στιγμη που μονο 2 σχολεια ειδικα υπαρχουν στην πολη μας και ειναι και τα δυο υπερπληθισμενα.

το κακο  ειναι οτι κανεις  ΚΑΝΕΙΣ  δεν ασχολειται με το θεμα. Το ειδικο σχολειο εχει λογο υπαρξης.Καλη η ενταξη για το γνωστικο κομματι , αλλά  κάποια παιδια έχουν ελλείματα που χρειάζονται ειδικο επιστημονικο προσωπικο για να καλυφθουν.

TI αλλο;

Ευτυχως , οπως λεει και η Εμμα, δεν ηταν τα παιδια μεσα.
ομως αυτη η τρυπα στην οροφη  αποκάλυψε πολλά!

ολη η εκπαίδευση των αυτιστικων παιδιων ειναι μια πορεία σε τεντωμένο σκοινι.
Με νύχια και με δόντια κρατιόμαστε σε μια ρουτίνα που οταν αλλάζει δυαλυόμαστε.
και μετα παλι μαζεύπυμε τα κομματια μας και συνεχίζουμε.

Πως έχει η κατάσταση τωρα;
τα παιδια της ταξης αυτης φιλοξενουνται σε  μια άλλη τάξη . με αποτέλεσμα καμμια απο τις δυο τάξεις να μη  μπορει να δουλεψει όπως θα έπρεπε.
ειναι μια προσωρινή  λύση , για να μη διακόψουν τελείως το σχολείο τα παιδια.
ποσο προσωρινή όμως;
Η  ανάγκη για αιθουσα ειναι επιτακτικη. Σήμερα θα εκτιμηθεί το κόστος σε χρόνο και χρήμα για την  μετασκευη των αποδυτηρίων της γυμναστικής σε αίθουσες διδασκαλίας.
Αυριο  θα δούμε το δήμαρχο. Ο εισαγγελέας μας είπε οτι είναι δική του δουλεία η αναζήτηση των ποινικων ευθυνων.

Δε ξερω. Εγω βλέπω ότι ο πρίγκηπας παλινδρομεί , και τρελλάινομαι.
Αναρωτιέμαι , στο τέλος της χρονιας θα μπουσουλάμε????

Το "παλιο" προσωπικο  του σχολείου, καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες  για να δώσει μια αίσθηση σταθερότητας στα απορημένα ματάκια του πιτσιρίκου μου.
Σε συνθήκες που πιο αντίξοες  δε γίνονται ( αυτο καλύτερα να μη το λέω γιατι ποτε  δε ξέρεις).
Η μετακόμιση των παιδιών στο υπόγειο έχει αναστατώσει και το  χώρο του εργαστηρίου .
οι τεχνικες υπηρεσίες τωρα  που κατεβαίνουν τα παιδια του "κανονικου" σχολειου στο υπόγειο κινητοποιούνται , πράγμα που δεν έγινε τοσο καιρο που τα παιδια του ειδικου δουλευαν μεσα στην υγρασια και τη σκονη.

Οκ. το ξερω οτι για πολλους ειμαστε παιδια ενος κατωτερου θεου. Αλλα δε μπορω να το επιτρεψω αλλο΄.