σημερα ειναι Τετάρτη

-σημερα είναι Τετάρτη και θα κανουμε ενα πάρτυ!
- Γιατι θα κανουμε πάρτυ;
- είναι τα γενεθλια του Νάσου
- και τι θα πουμε στη μαμα του ?
" να τον χαιρεστε!, Χρονια πολλά ! , να είναι ευτυχισμένος"

αυτος ο διάλογος μου έφτιαξε το κέφι σήμερα, οταν το πρωι στο σχολείο πηγα να αφήσω γλυκα και κεράκια.Τα παιδακια της μεγάλης τάξης στο πρωινο τους προγραμμα ειχαν ήδη συζητησει το ξεχωριστο της σημερινης μέρας.

"πως παει ο Νασος? " μια ερωτηση που δυσκολευομαι να απαντήσω σύντομα σε όσους απο πραγματικο ή τυπικο ενδιαφέρον με ρωτάνε.
Τι να πω?
ότι προσπαθουμε να αυξησουμε το χρονο συγκέντρωσης οταν κανει εργασίες?
ότι δε ξερουμε πως να αντιμετωπίσουμε την εμμονη να πετάει πράγματα που εξελίσσεται σε επικίδνυνη για τους γυρω του ( την κυριακη πεταξε ενα κομματι ξυλου στο κεφαλι μιας φίλης του, και της εκανε απιστευτο καρούμπαλο) Δεν ειναι μονο η χαρα της βολής. εχει ανάγκη να πετάξει δυνατα , σε καποιο στόχο για να κανει θορυβο. Το κανει οταν ειναι μονος του, οταν θυμωνει, οταν θελει να τραβηξει την προσοχη, οταν αυτο που κραταει του ζητησουμε να το δωσει πισω η να το βαλει στη θέση του. Να προλαβει να το εκτοξευσει παση θυσια.
Δοκιμασαμε να βαλουμε ενα στοχο στον τοιχο του , να πεταει εκει. ο στοχος ηταν στρογγυλος. την αλλη μερα πετουσε πραματα πανω στο στρογγυλο ρολοι του τοιχου.
εχει πολλές λειτουργιες αυτη η κίνηση και ειναι δυσκολο να βρουμε υποκατάστατο.
Αν υπάρχουν ιδέες και λύσεις για το σπιτι θα εκτιμηθουν!

ονειρα γλυκα

το πατατίνι μου περνάει καλά με τα παιχνίδια που εφευρίσκει , τα οποια εχουν πάντα βάση το μοτίβο "πετάω - μαζέυω".
Η αδερφουλα του ψωνισε απο το πανηγύρι ένα μονόκερο φουσκωτο (σημειωση- για τη μαμα που εψαχνε μονοκερο στη fairyland), απ αυτα τα μπαλόνια που είναι γεμάτα με ηλιο.Για να τον φτάσει έμαθε να τραβάει το σκοινι μια με το ένα χέρι και μια με το άλλο.Μια στιγμη μου φάνηκε πως προσπάθησε να πει "αλογο".
Σήμερα βγηκαμε και στην αυλη.!! και μαζέψαμε όολες τις σάπιες αχλάδες και βανίλιες απο τον κήπο του παππου. τα ζουλήξαμε να βγάλουν ότι υγρο ειχαν και τα πεταξαμε στο κουβα με το νερο!

πηγαμε αργα για υπνο- γιατι ειχε αντίρρηση.
ηθελε σφιχτη αγκαλια , και κρατουσε και τα πλαστικα παιχνιδακια που δεν προλαβε να πετάξει.
Αγκαλιά είπαμε το παραμύθι, για την κοκκινοσκουφίτσα, που κάνει οτι κανει και ο νασος και στο τέλος παει για νάνι.
-και αφου ηπιε ολο το γάλα πηγε στο δωμάτιο της μονη της για νάνι
-... ( πιο σφιχτη αγκαλια)
- γιατι και η κοκκινοσκουφιτσα εχει δικό της δωμάτιο , αλλο η κοκκινοσκουφίτσα και αλλο η μαμα
-... ( πιο σφιχτη αγκαλια και μαγουλο στο μαγουλο της μαμας)
-η μαμα την παιρνει αγκαλίτσα μέχρι να ερθει ο υπνος, που μας ξεκουράζει , και μετά παει και η μαμα για υπνο
-... ( χαλαρωνουμε λιγο τη λαβη)javascript:void(0)
- ονειρα γλυκα πριγκηπάμου, σ αγαπω πολυ.θα πάω κι εγω για νανι ...
-... ( η αναπνοη γινεται πιο βαθια )
σ αυτο το σημειο παω να του παρω απο τα χεράκια το παιχνιδι, το αφηνει και κρατάμε χερακι αλλα 1-2 λεπτα .
Κοιμηθηκε!
Μπορει να μη μιλάει το αγγελούδι μου, αλλά αυτες τις στιγμές δεν τις αλλάζω με τιποτα.
Για μενα ειναι σα να μου εχει πει "καληνυχτα μαμα μου "

χαλαρωση ??!!

οι διακοπες κοντευουν να τελειωσουν,
λειτουργουμε εδω και πολυ καιρο "χωρις προγραμμα" και εχουν αρχίσει να με ζώνουν τα φίδια για το Σεπτέμβρη.πως θα ξαναμπουμε σε προγραμμα? ποιος θα μας βοηθησει με το PECS που το σνομπαρουν ολοι οι λογοθεραπευτες εδω? μηπως το εχω αφησει πολυ χαλλαρο το μικρο και δε θα μπορω να το μαζεψω με τιποτα?

Σημερα περασε ολη τη μερα μεσα στο σπίτι. το παιχνίδι - στα όρια η μαλλον περα απο τα όρια της εμμονης - ηταν :πεταω και μαζευω και ξαναπετάω τουβλακια και σχηματάκια πισω απο το κρεβατι και μεσα στο τζάκι.Επικοινωνουσε μονο για να ζητησει "βοηθεια" αμα κατι δεν έφτανε να το πιάσει.
Δεν ηθελε ουτε να βγούμε στην αυλη για κουνια!!!

Ισως ηταν κουρασμενος απο χτες, στη θαλασσα, που είχε κύμα.ο Νασος με το σωσίβιο - δεν κολυμπαει ακομα- περασε μια απο τις καλύτερες μερες του στη θαλασσα. Να περιστρέφεται , να αφήνει το κυμα να τον σηκωσει ψηλα ... σα να ηταν μεσα σε κουνια-ρευστη εμενα ετρεμε η ψυχη μου, καταπια εκατο λιτρα νερο και το μαμούνι είχε σκάσει στα γέλια!!!

Απο την αναφορα της σημερινης μέρας , το καλό είναι ότι για πρωτη φορα εβαλα ντομάτα στο τοστ και μπορω να πω οτι σημαντικο ποσοστο πρεπει να εχει φτασει στο στομάχι.θυμηθηκα μια γνωστη που είχε κανει μαστερ στο τοστ. Μεχρι και φασολακια ειχε ταισει στο μικρο αναμεσα στις δυο ψημενες φετες ψωμιου!!Λεω να το προχωρήσω κι εγω.
Αν και εκεινη η ερευνα που ελεγε οτι το περιορισμενο διαιτολογιο που έχουν τα παιδια με αυτισμο δεν αναστέλλει την αναπτυξη τους με χαλαρωσε καπως στο θεμα του φαγητου.Και πράγματι, το μικρουλι μου εχει κανονικο προς το πανω οριο του υψους της ηλικιας του.

Μου εστειλε ενας φιλος ενα ενδιαφέρον blog δεν το ειχα εντοπισει... το ξερατε?

κλασσικα εχω κι αλλα να πω αλλα το αφηνω για το επομενο ποστ

ταξιδευουμε

Μετα απο ενα μηνα και στο περιβόλι,
οπου εντρυφίσαμε στην κουνια ( ορθιος, στριφογυριστα, με τα γονατα , μπρουμυτα κτλ)
και αφαιρεσαμε προσεκτικα ΟΛΑ τα μπουμπουκια απο τα λουλουδια στα παρτερια ,
και μαδησαμε τα φυλλα απο ο,τι πράσινο
και δοκιμασαμε ολα τα ξερα συκα απο χαμω πριν τα δωσουμε να τα φανε τα ζωακια
αφου γεμισαμε με πετραδακια, σαλιγκαρια, συκα, φυλλα και ξυλαρακια ο,τι κουβα/λεκανη/λακκο/ πισινα - και γενικως δοχειο η μερος που μαζευεται εστω και μια χουφτα νερο
....
ταξιδευουμε σημερα για την αλλη γιαγα...
Για να δουμε τι θα δουμε.

άλλα λέει η θειά μου, άλλα ακούν τ' αυτιά μου

η αλλιως πως την παταμε πολλές φορες σαν πρωτάρηδες, οσα και να ξέρουμε για τον αυτισμό και για το συγκεκριμένο "ίνστανς" που μεγαλώνουμε.

Η κουνια είναι απο τα πιο αγαπημένα "αθλήματα" του μικρου μου πρίγκηπα.
Απο τα Χριστουγεννα και μετα, δειλα δειλά δοκιμάζουμε να το κανουμε αμφίδρομο, να μαθει κι αυτος να σπρωχνει το αλλο παιδάκι, και όχι μονο να προσπαθει να το κατεβάσει.
Ειμαστε λοιπον στο περιβόλι, η αδερφή του στην κουνια , και ο Νασος προσπαθει να εμπλακει. Πάει μπροστά της και τη σπρώχνει.
του λέω: όχι έτσι Νάσο μου , στην πλάτη να σπρώχνεις.
και το μικρό μου , γυρνάει την πλάτη του και προσπαθει να σπρώξει την κουνια ΜΕ την πλάτη !!!!

Ειναι τοσο πολύπλοκη η ομιλία για το παιδάκι μου. Πιάνει σκόρπιες λέξεις , αλλα προθέσεις, επιρρήματα, προσδιορισμους ... ειναι πολλά!! κι εγω θέλω να εχει ακούσματα απο "κανονικη" ομιλία , αλλα μερικές φορές πρέπει να εκφράζομαι πολυ προσεκτικα.
Νιώθω λιγο αβολα οταν το βλέπω να προσπαθει να ανταποκριθει σε κάτι που καταλαβαίνει στο περίπου...

διαφορα απο τον τυπο

διαβάζω εδω :
Η οικογένεια χρειάζεται υποστήριξη, σύστημα και οργάνωση και κυρίως χρειάζεται να αναγνωριστεί ότι η εκπαίδευση είναι ο τρόπος εκείνος που αποτρέπει τον εγκλεισμό σε ίδρυμα των αυτιστικών ατόμων. Η εκπαίδευση είναι θεραπεία όταν εστιάζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες των ατόμων αυτών. Το σχολείο είναι το φυσικό περιβάλλον του παιδιού και εκεί μαθαίνονται οι κοινωνικές δεξιότητες και η επικοινωνία। Δεν μαθαίνονται στα γραφεία των ειδικών।( <-το λινκ σε άρθρο- ερευνα για τις εργασιακές σχέσεις των λογοθεραπευτων στην αττικη: σημειώνω το ότι στους γονείς δεν αναφέρεται αν αυτος που δουλεύει με το παιδι τους ειναι λογοθεραπευτης/ ασκουμενος κτλ .

ψάχνω τις παρουσίες των σχολείων στο ιντερνετ।
βλέπω στο ειδικο σχολείο Λάρισας ( ३० παιδια - οχτω δασκαλοι )
πεντε χρονια πριν λειτουργησαν για πρωτη φορα τμημα αυτισμου।
εχουν και φωτογραφικο υλικο απο τις ανεξάρτητες ।
αραγε τι εχουν κάνει απο τοτε μεχρι τωρα?
η ενημερωση της σελιδας σταματα εκεινη τη χρονια

Σχολικες γιορτές

Χρωστάω σε κάποιους αναγνώστες μια αναφορα για τη γιορτούλα μας.
εχω πάντα την εντύπωση οτι με διαβαζουν μονο γνωστοι,και φίλοι.Ομως τελικα η αλήθεια είναι ότι δε ξέρω ποιοι μπορει να ρίχνουν δεύτερη ματια σ ενα τόσο προσωπικο και ειδικου ενδιαφεροντος blog.
ένιγουεϊ, το υποσχέθηκα οπότε πάμε στο ψητό।
Φωτογραφικη καλυψη δεν εχει, δεν προλαβαινω να επεξεργαστω εικονες।।

Μετα απο 4 χρόνια προσπαθειων - και αφου, εκλογικεύοντας όσο με επαιρνε, το πήρα απόφαση ότι οι έννοιες "σχολικη παράσταση" και "γιος μου" θα ακολουθουν παράλληλες πορείες, φέτος έγινε η τομή.

Τα νηπιαγωγακια μας συμμετείχαν στη θεατρική παράσταση του Ειδικου Δημοτικου Σχολείου.
Στο θέατρο, ένα χώρο έξω απο το γνωστο και οικειο σχολείο τους.
Με ρόλους που κατάφεραν να φέρουν εις πέρας.

Προλαβαίνω εδω τα σχόλια μ/αερικων δηλώνω ευθαρσως οτι "ναι συγκινήθηκα".
οχι απο τη ματαιοδοξία της μαμας που θέλει να δει το βλαστάρι της να λεει το ποίημα.
επειδη είδα το μοναχούλι μου να συμμετέχει - οσο αντεχε - σε κατι ομαδικό.
δε ξέρω αν το χάρηκε ή τι κατάλαβε, αλλά μου άρεσε που το εκανε.επαιξε ενα ρολο σε μια ομάδα.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΛΙΓΟ ΑΥΤΟ!!!
Γενικα, κανένα παιδάκι δεν "εκανε κρίση" και δεν αρνηθηκε να ανεβει στη σκηνη.
Το έργο ηταν " η Ωραια κοιμωμένη" σε μια πραγματικά πολυ καλη διασκευη απο τις δασκάλες του σχολείου.Ηταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των συγκεκριμένων παιδιών, με σεβασμό στις προσωπικότητες και τις ιδιομορφίες τους.

Είδα παιδάκια, που στο γενικο σχολείο είχαν καταπιει τη φωνή τους, να υποδύονται βασιλικους ρόλους με αέρα και αυτοπεποίθηση επαγγελματία.είδα "ζιζάνια" να παίζουν με υποδειγματική πειθαρχία αλλα και με χαρά το ρόλο τους.

Είδα τον πρίγκηπά μου, στο ρόλο ενός καλεσμένου στα γενέθλια της πριγκήπισσας, να ανεβαίνει - μεσα στα φωτα και τις μουσικες - να αφηνει το "δωρο του " στην πριγκήπισσα, και κρατώντας απο το ένα χέρι το μεγαλύτερο παιδι και απο το αλλο το μονιμο αγαπημένο κουταλάκι να κάνει το πέρασμά του απο τη σκηνή.
και φορούσε και στολή.Χωρις φτερα και πουπουλα - που δε 8α τα ανεχόταν με τίποτα- μια "απλή πριγκιπική στολή".
Τα κοστούμια όλης της παράστασης ήταν άψογα, και φτιάχτηκαν με έξοδα του σχολείου (του δημοσιου ειδικου σχολείου) και όχι με τα εξτρα ευρω που συνηθίζεται να κοστίζουν στους (ιδιωτικους) παιδικους σταθμους και τις σχολές! και μη φαντάζεστε καμμια χορηγία, με τα λεφτα απο το παΖάρι τους, απο τα έργα που κάναν ολη τη χρονια τα χεράκια τους στο εργαστήρι του πηλού, της ξυλουργικης, τις χειροτεχνίες τους κα τα αρωματικα βότανα του κήπου τους.

ηταν πολυ ομορφο।
Εσεις , πως τα πάτε με τις γιορτες και τις παραστάσεις?